WOORD VAN WELKOM
Dit hoogfeest van Sacramentsdag vieren we in onze parochie samen met pastor Bergen die zijn zestig jarig priesterfeest viert. Jarenlang was hij assistent in onze parochie, nadat hij pastoor was in Zoetermeer en Kralingen en nadat hij als bisschoppelijk vicaris zorg droeg voor de opbouw van de priesteropleiding van het bisdom Vronesteyn te Voorburg.
U heeft uw beste krachten gegeven aan het godsvolk, geïnspireerd door het evangelie. We zijn dankbaar voor het vele goede dat U gedaan heeft en we zijn blij dat we dit feest vandaag met elkaar mogen vieren. In de sacramenten vieren we dat God aanwezig komt bij ons. In de eucharistie en het priesterschap raakt Hij ons leven. Daardoor blijft de belofte van het Koninkrijk van de hemelen levend onder ons. Daaruit putten we hoop en daadkracht.
Bidden we dat de Heer zich over ons allen mag ontfermen.
HOMILIE
Wanneer je gastheer bent, betekent dit dat je een grote alertheid aan de dag moet leggen. Een goede gastheer weet wat zijn gasten nodig hebben, de gastheer doet zijn uiterste best om het zijn gasten naar de zin te maken. Hij spant zich in opdat zij zich bij hem thuis voelen en dat de ontmoeting met de gastheer hen goed doet.
De eucharistische gastheer is Christus. In het evangelie van vandaag wordt verteld hoe zorgvuldig alles in gereedheid gebracht moet worden. Jezus zendt twee leerlingen uit om de zaal te vinden waar de maaltijd kan plaats vinden en om die in gereedheid te brengen voor de maaltijd. Jezus weet hoe belangrijk deze maaltijd is. Het is Pasen en Jezus wil vieren dat de Heer zijn volk bevrijd heeft, zoals de traditie voorschrijft als antwoord op de vraag: waarom is deze avond anders dan andere avonden? Hij is die avond de gastheer van zijn leerlingen.
De betekenis van deze paasmaaltijd op deze dag is heel bijzonder: Jezus weet dat het zijn laatste maaltijd zal kunnen zijn, een afscheidsmaaltijd waarbij Hij zijn leerlingen de opdracht zal geven deze maaltijd te vieren als gedachtenis. Jezus die gastheer is, vraagt zijn leerlingen om Hem te blijven gedenken. Dit gedenken krijgt zijn diepe betekenis in de dagen die nog voor hen liggen: de dagen van het lijden en sterven en van de opstanding. Wanneer de leerlingen Hem voortaan zullen gedenken dan kunnen zij niet om zijn lijden en zijn sterven heen. Die pijnlijke ervaring van de dienaar des Heren die door een aantal van de leiders van het volk ter dood wordt gebracht, markeert de leerlingen voor altijd. Het levensoffer dat door Christus gebracht wordt, is voor de leerlingen teken van de immense vriendschap van God: er bestaat geen grotere liefde dan de liefde van Hem die zijn leven geeft voor zijn vrienden. Diezelfde paasmaaltijd is ook een viering van zijn opstanding en van de zending van zijn heilige Geest: de maaltijd wordt teken van aanwezigheid: de Heer is niet dood, Hij leeft! Dat spreken de leerlingen uit, telkens wanneer zij deze maaltijd vieren.
Ook onze gedachtenis vandaag kan niet voorbij gaan aan het lijden. Noch het lijden van Christus, noch ons eigen lijden, of het lijden van onze dierbaren, ja zelfs het lijden van heel de wereld, krijgt op die manier een plek in deze viering. En Gods antwoord op dat lijden is zijn liefdevolle aanwezigheid. Ja, in deze wereld die verstoken lijkt van vrede en geluk, daar wil God aanwezig zijn bij de mensen. Christus als gastheer in de eucharistie nodigt ons uit om daarin te delen.
Priester zijn betekent in onze kerk dat je optreedt in de naam van de eucharistische gastheer, Christus. De priester is gastheer in de parochie, gastheer in de liturgie en op de eerste plaats in de eucharistie. Deze gastheer verzamelt mensen, brengt hen samen en verbindt hen met elkaar. Pastoor Bergen heeft dit gastheer zijn in ons kerk flink zien veranderen in de zestig jaar van zijn priesterschap. Hij is ouder dan ons bisdom. Hij heeft bisschoppen zien komen en zien gaan. Hij heeft het Vaticaans concilie meegemaakt, heeft gezien hoe de seminaries werden gesloten en nieuwe priesteropleidingen werden gestart, eerst in de stad en later in ons bisdom in het centrum voor priesteropleiding Vronesteyn, waar hij bij de oprichting de bezielende kracht was.
De rode draad in het priesterschap is ondanks alle veranderingen dezelfde gebleven: in naam van Christus gastheer zijn en voor de gelovigen én ook voor zoekende, twijfelende en aarzelende mensen de weg te openen van het evangelie. Dat priesterschap is er de afgelopen jaren in mijn ervaring alleen maar boeiender op geworden. De priester van de een en twintigste eeuw werkt op andere wijze dan zijn collega’s van zestig jaar geleden. De priester is dichter bij de mensen komen te staan. Dat heeft niet als reden dat hij moet opgaan in de massa en zijn bijzondere opdracht onder de korenmaat moet zetten. De priester moet niet zijn professionaliteit gebruiken om net als andere beroepsgroepen grenzen te stellen aan zijn beschikbaarheid en dienstbaarheid.
Hij wordt minder gedragen door kerkelijke instituties en een kerkelijk verenigingsleven van een katholieke zuil, maar is veel meer betrokken op de directe geloofsvragen van mensen; ieder doopgesprek, ieder huwelijksgesprek en ook andere pastorale gesprekken lijken in zekere zin op het gesprek van Jezus met de Samaritaanse vrouw: Heer, geef me van dat levende water opdat ik niet meer hier hoef te komen om te putten. De priester is naderbij gekomen om mensen gemakkelijker te laten delen in de sacramentele aanwezigheid van de Heer waar de priester teken van is opdat die aanwezigheid als een bron in hun eigen hart kan opwellen.
Als we de priester beschouwen als gastheer die in de naam van Christus de mensen uitnodigt te delen in de liefdevolle aanwezigheid van de Heer, dan komt het gezicht van Jozef in ons vizier. Deze heilige is dierbaar aan pastor Bergen. Jozef was als het ware gastheer in de heilige familie. Hij was daar gastheer voor de Gastheer Zelf. Hij heeft aan Jezus de ruimte gegeven om op te groeien in de traditie van het Verbond tussen God en mensen. Bescheiden als hij is, weten we uit de evangeliën weinig van Jozef, maar wat we weten is voldoende. Hij heeft de pasgeboren Jezus in veiligheid moeten brengen. Vandaag op deze dag van het priesterjubileum van pastor Bergen bidden we Jozef om voorspraak opdat de Heer zijn Kerk in veiligheid brengt en arbeiders zendt voor de oogst, gastheren in de kerk.
Amen