Overal dreigt het carnavalsgedoe. Mensen zijn al vanaf 11 november of nog langer carnavalswagens aan het maken. Ze hebben hun voorbereidingen getroffen en gaan er volop tegenaan zoals ze dat zelf zeggen. De optochten vliegen je rond je oren. De serpentines en de confetti ligt nog tot ver in de lente op straat en prins Adjuuuh en alle andere prinsen lijken het voor het zeggen te hebben. De stoet komt in beweging. Hossende mensen in de cafés doen aan extra lichaamsbeweging. Allerlei maskers en gekke kleding doen even het rustige bestaan vergeten en zelfs in de Odulphuskerk en in de Antoniuskerk komt het carnaval even om de hoek kijken en dan weer snel met grote stappen het Carnavalsgedruis in.
Maar hier is het rustig en stil. Hier zingt het koor een Heer ontferm U en blijf bij ons God. Hier zingen we over een tafel der armen en bidden om rust en stilte in ons leven, want er is dikwijls al herrie genoeg om ons heen. Hier vieren we ook vandaag de boodschap van Jezus Christus, want voor ons is Hij toch beeld van God en beeld van mensen tegelijk.
Ook in het evangelie vandaag gaat het om in beweging komen.
Een verlamde man, die niet bij Jezus komen kan. Een hele menigte staat in de weg. Soms is dat in ons eigen leven ook het geval. Je wilt rust vinden, vrede vinden, God zelf vinden zelfs, maar een hele menigte staat je in de weg. De voorganger in de kerk, die misschien wel denkt te weten hoe het nou zit met het geloof. De mensen van buiten die zeggen; ga jij nog naar de kerk. Dat is uit de tijd. En misschien de kerk zelf wel die het presteert steeds zo ongelukkig in het nieuws te komen en niet meer aan de boodschap van Jezus zelf lijkt toe te komen.
En dan komt de kern van het verhaal van de lamme van Kafarnaum. Er zijn mensen die zich niets van obstakels aantrekken. Mensen die in beweging komen. Ze komen niet zomaar hossen of feestvieren. Maar ze tillen de verlamde man op en dragen hem door de menigte heen naar Jezus toe. Ze tillen hem zelfs het dak op. Ze maken ook nog eens een opening in het dak en laten hem voor Jezus zakken. Jezus ziet het aan en dan staat er; Toen Jezus hun geloof zag….. Dat is heel opvallend. Het staat er gewoon. Jezus ziet hun geloof. Dat is meervoud…toch! Hier moet het wel gaan over het geloof van de vier mannen die hun gehandicapte medemens dragen en niet zomaar, maar tegen de massa in zelfs. Dat is het geloof waar het Jezus omgaat. Hij geeft niks om mooie woorden, chique gewaden of gouden kandelaars. Daar heeft hij zich zijn hele leven nog niet door laten leiden. Hij laat zich leiden door geloof van mensen en deze dragers laten hun geloof zien door een ander te dragen, te helpen, te ondersteunen, obstakels opzij te ruimen. Zo laten ze ook hun vertrouwen zien in Jezus en in zijn boodschap.
Met andere woorden; Jezus zet mensen aan om in beweging te komen. Niet te discussiëren over een haaltje in de wet of uit de regels, maar om zijn boodschap te verstaan en je naaste te ondersteunen. Geen verhandelingen te houden over euthanasie of geboortebeperking, maar om obstakels op te ruimen, mensen te helpen in de geest van Jezus te leven, waar door elke mens en elk leven als vanzelf heilig is en geheiligd wordt. Starheid en stramheid wordt doorbroken als mensen zelf in beweging komen om anderen te dragen en draagster te worden van de woorden van Jezus. Dan kom je in beweging lichamelijk en geestelijk. Dat kan niet anders dan heel gezond zijn.
Kom in beweging (2009)
B-cyclus · Tijd door het jaar · 7e zondag · groen