Jesaja, een profeet uit het Aloude Testament spreekt dringend, smekend kun je bijna wel zeggen tot het volk in ballingschap, maar ook tot ons nu als persoon, als gelovige, als gemeenschap, als Nederlander. Hij confronteert ons met hoe verlamd we zijn, toen en vaak nu nog bij ontwikkelingen en situaties in de wereld, als er mogelijk vogelgriep heerst, bij heftige reacties op de cartoons, discussies over wel of geen leger naar Afghanistan, klimaatveranderingen die gletsjers en ijskappen laten smelten..
Jes. constateert: “jullie zijn lamgeslagen, jullie doen niet anders dan je beklagen bij JHWH, bij jullie God, over de misdaden van anderen, jullie leggen Hem voortdurend uit hoe de ander jou verlamt!” Waarom roep je Hem niet, Hij belooft iets nieuws: Hij legt wegen aan waar geen wegen zijn en rivieren in een dor land. Waarom zoeken jullie Hem niet, waarom gaan jullie niet naar huis,
naar het land dat ik jullie beloofd heb. Herinner je Zijn mildheid ..
waarom is het zo moeilijk je te gedragen naar de Wet van het Verbond?
In de evangelielezing zo meteen zoemt Mc. de lens in naar Kafarnaüm in Galilea,een streek ver weg van Jeruzalem aan de rand van de maatschappij, waar alles gebeurt waar mensen toe in staat zijn, waar alles lijkt te mogen en te kunnen, waar mensen experimenteren, op zoek gaan, elkaar aanspreken, confronteren, in verzet komen tegen wantoestanden..daarheen!
Mc. nodigt ons uit op de Carrousel van het Leven te springen, door getuige te zijn van wat daar in Kafarnaüm gebeurt…
ze hebben ze van Jezus gehoord, ze willen meer van Hem weten… men is verwonderd over hoe Hij mensen aanspreekt, ze aanraakt of genezende woorden spreekt, te eten geeft… Hij is het gesprek van de dag, mensen drommen om Hem heen, wat hier gebeurt grenst aan het ongelooflijke…,
we zien een enthousiaste, elkaar verdringende menigte,
wat willen ze, waar hopen ze op (misschien ondanks alle uiterlijk cynisme) wat hebben ze gehoord en wat zet hen in beweging ?
dan zoemt Mc in op een groepje vrienden, hun vastberadenheid en creativiteit in het opkomen voor hun verlamde/ lamgeslagen.. vriend… dat wekt ontzag,
de menigte zwijgt…..en kijkt naar de lamme,
wie is hij dat zijn vrienden dit voor hem doen?
het moet een mens geweest zijn die respect afdwong, een mens van wie
gehouden wordt..
En Mc zoemt in op Jezus, bij het zien van hun vertrouwen zegt Hij tegen de lamme. Vriend, vriend je zonden zijn je vergeven…en even later: “ik zeg je, sta op, neem je bed en ga naar huis”..
De menigte, de vrienden, de lamme, houden de adem in, de zintuigen tot het uiterste gespannen, allemaal zijn ze getuige van een mysterie…dat iedereen in beweging zal zetten…
Jezus wordt door de menigte en helemaal door de vrienden geroepen,
Hij krijgt de kans om te genezen,
Hij zegt: het is doodzonde als je zo verlamd, lamgeslagen, angstig bent
Dood- zonde als je niet leeft, levend-dood bent,
“Sta op, neem je bed op” kijk naar wat je zo neersloeg recht in de ogen, leer er met Mijn hulp mee om te gaan, het een plaats te geven.
Kom in beweging, dan kunnen jij en Ik gaan iets nieuws beginnen, kijk… het is er al…
de lamme beweegt,
zijn vrienden dansen
de menigte is buiten zichzelf
en Jezus… Hij beweegt zich stralend tussen de menigte
de carrousel draait op volle toeren, iedereen gaat van harte mee,
de haren, de neuzen in de wind,
harmonie, een gedragen weten tot niet meer weten, ondergaan even
dan opstaan,…. nieuw, weer op staan…de mens als Gods vrije partner!