In het lied juist vöör
het evangelie zongen we o.a.:
“De Heer
heeft mij gezien
Hij heeft mijn licht onstoken
Hij gaf mij een
levend hart en nieuwe ogen*!”*
‘Nieuwe ogen’
om de dingen, de pijn of last of wat dan ook:
anders
te kunnen zien***
anders***
te willen zien\
om
te kunnen, maar vooral te durven geloven
dat:
alleen ‘hoop
op beters’ ons recht kan houden
dat er steeds hoop is, op voorwaarde
dat we maar niet alléén
over onszelf blijven piekeren!
Het is nogal een sterke tegenstelling met wat we
gehoord hebben
in het geklaag van Job in de eerste lezing;
\
Job voelt zich verlaten door iedereen en zelfs
door God verlaten !
Job besluit zelfs met de woorden:
‘Binnenkort lig ik in het stof,
en Gij God
zult me zoeken,
maar ik zal er niet meer zijn’
Een beklagenswaardige Job die vol hoop
naar de
oorzaken bij zichzelf zocht
en hopeloos
bleef wachten op een verlossend woord van God:
maar zonder
enige hoop bleef zitten op zijn mesthoop/in zijn eigen miserie !
Het boek Job dateert natuurlijk nog uit de periode van vöör Jezus.
Jezus echter brengt ons een totaal ander Godsbeeld
via zijn Blijde Boodschap;
Jezus brengt de mensheid een boodschap van hoop!
Job zag zijn pijn en tegenslagen als een straf
vanwege zijn God;
Jezus zegt: onze God is géén
straffende God, maar:
eenGod van hoop*
een* barmhartige God*
een* helpende God
maar dan wel ‘helpend en hoopgevend’via
medemensen !
Alleen moeten we zelf dit ook wille zien/willen
aanvaarden.
Jezus heeft de mensen steeds geholpen om hen te
verlossen
vanuit alle mogelijk pijn en lijden: zij het
lichamelijk als moreel of psychisch;
en ondertussen vroeg Hij dat de mensen dit ook
voor mekaar zouden doen:***\
- luisteren om te horen wie hulp, steun of bemoediging nodig heeft;***
Jezus gaf de mensen ook steeds hoop in alle
omstandigheden:
maar ook hier vroeg Hij de mensen om zelf ook
telkens
een teken van hoop te zijn voor medemensen/mekaar.
Met dit evangelie vraagt Jezus ons om
te doen zoals Hij:
medemensen uit hun
ziekte halen, maar ook uit hun angsten
halen
door hun hoop te geven (hoop geven: d.i. bemoedigen, een
eind meegaan …)
En dat
zijn dan dingen die zoals in een rustoord hier gebeuren
door
zovele medemensen;
Maar anderzijds moeten wij zelf die **‘*****tekens van hoop’***ook willen zien,
En zeker niet alleen maar blijven verder piekeren
over onze eigen kwalen, tegenslagen of verlatenheid; (zoals
Job)\
Laten we ons eerder
vastklampen aan alle mogelijke tekens van hoop
die we zelf wel moeten willen
zien/willen ontdekkenbij
medemensen:
zij het bezoekers, vrijwilligers of verplegenden.
Laat het onze
manier zijn van ‘kijken met nieuwe
ogen’,*zoals Jezus het ons vraagt in dit
evangelie:
‘kijken met nieuw ogen’*
naar de eigen minder goede situatie.
‘kijken met nieuwe
ogen’ naar medemensen. Amen.