Sommige dachten dat “het” in 2000 ging gebeuren, maar nu blijkt dat dit niet het geval was, hebben ze al hun “hoop” ingezet op 2012. Volgens die mensen mogen er zeker van zijn dat de Maya-voorspelling zal uitkomen en dat de wereld vergaat in 2012. Totnogtoe heeft dat alleen geresulteerd in een film die ons nog meer de stuipen op het lijf moet jagen. Een algemene paniekreactie is alsnog uitgebleven, maar dat kan nog altijd komen. Blijkbaar is het van alle tijden dat mensen waarschuwen voor het nakende einde, de getuigen van Jehova hebben er zelfs hun handelsmerk van gemaakt. Jezus heeft het vandaag ook over dat einde en gebruikt daarbij nogal aanschouwelijke beelden. In een tijd dat sommigen nog wel eens durfden denken dat zon, maan en sterren goddelijke wezens waren, laat Jezus hier duidelijk verstaan dat het maar creaturen zijn die aan God onderworpen zijn. Je zou natuurlijk je kunnen afvragen waarom Jezus de mensen de stuipen op het lijf wil jagen en of we dit stukje nog wel ’evangelie’ kunnen noemen? Het antwoord is kort: “ja”. Want anders dan de verhalen die we horen over het einde van de wereld is er hier nog hoop in het verhaal. Het einde van de wereld staat hier namelijk gelijk aan de komst van de Mensenzoon, in al Zijn heerlijkheid. Welke verschrikkelijke dingen we ook moeten meemaken, daarna breekt het Rijk Gods aan, na de winter komt de zomer. M.a.w. ook in dit op het eerste zicht verschrikkelijk lijkend tafereel is er hoop: hemel en aarde zullen vergaan, maar Jezus’ woord dat spreekt van eeuwig leven blijft bestaan.
Maar wat doe je met zo’n verhaal anno 2009? Enkele mensen zijn bezig met het einde der tijden, maar we kunnen bezwaarlijk stellen dat de overgrote meerderheid er zijn slapen voor laat. Natuurlijk zijn er ook vandaag verschrikkelijke tekenen die ons zouden kunnen doen geloven dat het einde nabij is. Ook vandaag schreeuwen media verschrikkelijke dingen uit over oorlog, moord, misbruik, de crisis in alle mogelijke vormen, de overstromingen, de opwarming van de aarde, …. Het zijn allemaal gebeurtenissen die ons zouden kunnen doen nadenken over het leven, maar doordat het onheilspellende nieuws zo talrijk is, ontsnappen we meestal aan die oefening. De grootste denkfout die we vanuit dit evangelie zouden kunnen maken is dat we er ons allemaal niets moeten van aantrekken, uiteindelijk komt alles goed. Het christendom is geen godsdienst die al zijn hoop in het hiernamaals gesteld heeft, neen, het Rijk Gods moet hier en nu doorbreken. Om dat Rijk Gods te laten doorbreken is het iedere christen zijn verdomde plicht om mensen leven te schenken, leven ten volle zelfs. Dat geldt niet alleen voor deze generatie maar ook voor de komende generaties. De opwarming van de aarde bijvoorbeeld nodigt ons nu meer dan ooit uit om als verantwoorde huisvaders en huismoeders om te gaan met de aarde die ons is toevertrouwd. Die verantwoordelijkheid kan zo groot overkomen dat ze ons verlamt en dat is nu ook de bedoeling niet. Net als bij alle andere dingen is het zorgzaam omgaan met de natuur ook iets wat de mens kan beginnen, maar waar hij niet alleen voor staat: God is er ook nog! Zo laat Jezus ons vandaag verstaan dat er na elke winter een zomer komt, ook al lijkt die soms heel ver weg.
Elk jaar opnieuw zien we het gebeuren dat de zomer de winter verjaagt en toch … toch stemt die winter ons altijd wat triest en droevig. Dat is bij de meteorologische winter zo, maar ook bij de spreekwoordelijke winter in ons leven is het zo. Ieder van ons maakt wel eens dingen mee waarvan je denkt: “dit kan och niet”, “nu heb ik alles gehad”, periodes met veel pijn, met niet meer weten hoe je verder moet, periodes waarin je het niet meer ziet zitten. De oorzaken kunnen verschillend zijn, kunnen binnen of buiten je liggen, maar iedereen maakt het wel eens mee. Het is verdomd niet gemakkelijk om dan nog te geloven dat het ooit nog goed komt. En toch, dat is het wat Jezus ons vandaag wil meegeven: na elke winter komt het leven terug, anders misschien dan we het gehoopt hadden maar daarom niet slechter. Het komt er op aan Jezus dan binnen te laten in je leven: Jezus die verschijnt in de figuur van een goede vriend(in) en die je terug smaak doet krijgen in het leven.
Tot slot nog dit leuk detail: Jezus zegt dat niemand weet wanneer het einde komt, ook al lijkt men er in de eerste Kerk vrij zeker van dat het niet lang meer kan duren. Jezus weet het niet, niemand weet het. Niemand … daar zitten de Maya’s toch bij?