Hoe kijken we tegen de toekomst aan ?
-
De optimist zegt dat alles uiteindelijk beter zal gaan en dat alles zal goed komen:
- kijk om je heen: er is meer vrijheid,
- grenzen vallen weg,
- in de meeste landen hebben we democratie,
- er komen wereldwijde afspraken om onze planeet en het milieu te beschermen,
- er zijn vredesbesprekingen bezig (hoe moeizaam ook) ,
- nieuwe medicamenten helpen vele kankerpatiënten en we kunnen langer leven:
Alles samen: onze wereld wordt er niet slechter op zegt de optimist.
- Anderen kijken pessimistischer tegen de toekomst aan.
Voor hen wordt het allen maar slechter:
steeds is er ergens oorlog:
Volkeren staan op tegen volkeren,
etnische zuiveringen jagen 100.000 den op de vlucht,
steeds meer asielzoekers,
toenemende criminaliteit
aids neemt toe ook hier in het westen,
corruptie dat het een plezier is,
het weer wordt extremer, onze planeet gaat er aan,
we gaan met ons allen naar de knoppen,
zet aub geen kinderen meer op de wereld zegt de pessimist…
De evangelist Marcus schrijft over het einde van de wereld.
Op het eerste zicht zeer pessimistisch:
- de krachten der hemelen zullen geschokt worden,
- de zon zal verduisteren en de sterren zullen van de hemel vallen…!
Marcus schrijft zijn evangelie op het ogenblik
dat er voor de Joden van zijn tijd ook weinig optimisme was:
- De tempel van Jeruzalem, symbool van nationale trots en het centrum van het religieuze leven, is verwoest
- De eerste hevige conflicten binnen het jonge christendom: kan men christen worden zonder besnijdenis?
- De disputen tussen Paulus en Petrus; de bloedige vervolgingen van christenen. Eerste volgelingen moeten vluchten … begin van het einde?
En wat schrijft Marcus juist in die woelige periode?
“Let op de vijgenboom, vaak oud en knoestig.
De boom die in de lente het langst kaal blijft…
hou die boom in de gaten:
aan het einde van de winter worden zijn twijgen zacht,
hij begint te botten, de zomer komt eraan!”
Te midden van al die angstaanjagende zaken,
die je bijna doen geloven dat het eind van alles nabij is,
Te midden van dit alles,
gaat het er niet om of je een pessimist bent of een optimist,
Maar het gaat er om dat je de tekenen op de juiste wijze verstaat.
Welke boodschap hebben we door te vertellen?
Dat God aan het begin staat van alles
en dat Hij daar nu verder niet meer om bekommerd is,
Of dat Hij wél met jou en mij is begaan?
Belangrijk is dat wij met gelovige ogen alles bekijken,
en of ons gelovig oog wel zuiver is gebleven?
De geheimen en antwoorden op de mysteriën van het leven
vinden we zelf niet uit:
die worden doorverteld:
door wie dan wel?
Door God zelf, in de persoon van J. Christus zijn mens geworden Zoon:
Die ons laat aanvoelen: er méér dan je ziet,
Er is méér dan alle verdriet samen dat jou in de loop van een leven kan treffen,
Nee er IS HOOP. Wanhoop dus niet!
Kijk met de ogen van een gelovige, met de ogen a.h.w. van God…
Ogenschijnlijk hebben we pech met de vijgenboom:
de boom die zoveel zoetigheid brengt, overvloed, die doet denken aan feesten: kapot is hij of toch niet?
En het is juist dat “en toch” blijven uitspreken aan mekaar dat zo belangrijk en hoopgevend is.
Er komen nieuwe, zachte twijgen aan die schijnbaar dode takken.
Er is toekomst, heb nog wat geduld.
Twijgen van Gods aanwezigheid onder ons, twijgen van goedheid aan mij zomaar, twijgen van mensen die er mekaar door-heen-slepen,
Doorheen onverwachte hardverscheurende momenten,
en die ons zacht en week maken en ons leren om\
- doorheen groot verdriet - toch te zeggen : bedankt,
Bedankt omdat je er waart en bent…
Och, dan is God onder ons, dan is Hij bij ons,
Geheime kracht van liefde die ons als die blijkbaar dode boom,
weer doen herleven en open bloeien.
Het blijft geen winter
Er komt weer een beloftevolle zomer,
Zelfs wanneer een tak in een harde onverwachte storm is afgerukt,
Nieuwe scheuten brengen toekomst.
Maar we moeten blijven hopen. En mekaar daartoe oproepen.
Er komt een weer-zien.
Gelovigen zijn die goede boodschap aan mekaar verplicht\ - in Jezus Naam -
Amen.