Trouw bestaat niet" schreef een bedroefde of wanhopige op een muur.
Reden genoeg om er even bij stil te staan.
Dan nemen we vandaag de Story of Privé ter hand en lezen op bladzijde 1 van een gladde jongen die aan zijn derde huwelijk is begonnen, op bladzijde 3 van een hele mooie vrouw die aan haar vierde man toe is en dat gaat zo door tot aan de puzzlebladzijde. Zou er nog trouw bestaan? Jawel, want hier vlakbij woont een echtpaar en dat viert deze week dat ze 40 jaar getrouwd zijn en zo te zien en zoals ze zelf zeggen nog gelukkig ook.
Dan nemen we een uurtje TV en zien dat je in Las Vegas binnen een kwartier getrouwd kunt zijn en dat je desgewenst in minder dan een week dat nog eens met een ander kunt over doen compleet met een soort geestelijke ambtenaar er bij die iets murmelt over “goede en kwade dagen”. Dat heeft natuurlijk met trouw niets van doen. Maar hier komt een paar keer per week een rolstoel voorbij waarin een vrouw haar invalide man voortduwt. Als je voorzichtig vraagt of het een beetje lukt zeggen ze ook ook iets over die goed en kwade dagen en besluiten met te zeggen: “en dit zijn de goede dagen”.
De statistieken weten te melden dat één op de vier huwelijken stuk loopt. Dat betekent dat 3 van de 4 huwelijken stand houden. Trouw bestaat dus wel degelijk en die roddelblaadjes, die TV en die statistieken gaan ook nog eens voorbij aan die tobberige dagen en slapeloze nachten, die tranen om de droom die velen hadden die werd verstoort omdat het niet lukte samen. Onvermogen is niet hetzelfde als ontrouw.
Je houdt het soms niet voor mogelijk: mannen en vrouwen en ook in homofiele verbintenissen. Ze lijken totaal niet op elkaar, andere belangstelling, ander karakter, andere levensgeschiedenis, alles anders. En toch klikt ’t en het zit goed vast ook. Maar goed dat het bestaat, want een wereld van alleen maar eenzame zwervers zou geen mensenwereld meer zijn, want het verlangen om met een ander alles te delen schuilt in vrijwel iedere mens. “Het is niet goed dat de mens alleen blijft” lazen we ergens. Het is niet goed en hij heeft er ook geen zin om alleen te zijn.
Het bindmiddel dat mensen bijeenhoudt noemen we liefde. Trouw zonder liefde bestaat niet; we hebben wel allerlei vervangende middelen verzonnen. Wetten bijvoorbeeld. Als de liefde weg is komt de advokaat er aan te pas en de notaris en het burgelijk wetboek en zelfs een kerkelijk wetboek bemoeit zich er mee. Dat is zo oud als de mensheid zelf. In Jezus’ tijd zwaaiden ze daar ook al mee. Maar Hij was geen man van wetten, wel van idealen en daarom wijst Hij terug naar die mooie beschrijving over het begin. Toen was meteen duidelijk hoe het bedoeld was. Man en vrouw, één. En samen waren ze beeld van God en die had daar geen weten voor, die wist alleen van liefde en trouw Wetten zijn pas nodig als de liefde weg is. Zolang de liefde bestaat is er trouw en zijn wetten overbodig.
Menigmaal lukt het zelfs in jaren niet elkaar te vinden, maar in een volgende verhaal zijn er velen die hun zilveren en zelfs gouden huwelijksjubileum vieren. Trouw bestaat wel degelijk en wie niet weet wat dat is die moet maar eens op God zelf letten, die blijft gehecht aan de grootste mispunten onder mensen. De joodse geschiedenis staat er bol van, de mensengeschiedenis net zo goed. Vandaag een oproep aan ons om elke dag een bewijs erbij te leveren dat liefde en trouw bestaan.