“ TITEL”
Sommige lezingen uit het evangelie kunnen hard aan komen bij mensen. En de lezing van dit weekend is er zo eentje. Het is de bekende passage waarin de volgende woorden klinken: “ Wat God heeft verbonden, moet de mens niet scheiden…”
Er zijn bergen boeken neergepend over dat ene zinnetje. Het is voer geweest-en nog steeds- voor tal van discussies. Dat ene zinnetje komt ook vaak terug als er gesproken en gediscussieerd wordt over de onverbreekbaarheid van een kerkelijk huwelijk, over de houding van de kerk ten opzichte van mensen die gescheiden zijn.
Mij lijkt het vaak alsof in die discussies appelen met citroenen vergeleken worden want als Jezus het in zijn prediking al zou gehad hebben over het huwelijk van mensen, ,dan kan je zijn uitspraak niet klakkeloos kopiëren naar vandaag. Er trilt een heel eigen context mee. In de tijd waarin Jezus leefde was een huwelijk iets helemaal anders dan wat wij er nu onder begrijpen. In zijn tijd was een huwelijk veelal een zakelijke overeenkomst. Mensen kozen niet uit liefde voor elkaar, er werd gekozen voor hen. Er werd onderhandeld over een bruidsschat, over de belangen van beide families. Niet weinig hadden de toekomstige huwelijkspartners daar zelf geen inbreng in. Als je vanuit die eigen context de woorden van Jezus hoort klinken, beluister je ze plots helemaal anders.
Zoals hij zijn hele leven lang heeft gedaan, doorbreekt hij met zijn manier van spreken de “gewone” gang van zaken. Hij breekt de kille formaliteit waarin het huwelijk was verzand weer open om terug iets anders op de voorgrond te plaatsen: de liefde tussen mensen. Want daar heeft God de mens voor bedoeld.
Op die manier maakt hij heel tastbaar dat starre denkschema’s en stille doctrines mensen kunnen vastzetten en echt leven onmogelijk maken. Geloven gaat dus nooit over een “leer” die de waarheid in pacht zou hebben. Nooit. Het gaat over een eigen waarheid die mensen enkel in zichzelf kunnen ontdekken: Je bent ten diepste bemind zoals je bent. En in de mate dat je dat voor jezelf toelaat, zal het als vanzelf overvloeien naar de mensen om je heen.
27e zdj-B- * bij Mc.10,2-16 * door Vincent Duyck * past.eenheid Emmaüs St.-Andries-St.-Michiels-Brugge