‘ STRAATFEEST’
Ooit al eens een straatfeest gehad? Het begint met de voorbereiding. Maanden voordien zitten enkele mensen samen om de datum te prikken, de nodige afspraken rond werkverdeling te maken, de uitnodigingen te voorzien en de subsidies aan te vragen ( want dat hoort er natuurlijk bij )…
Op de geplande datum wordt de straat met behulp van wat dranghekkens, een paar geleende tentjes, een springkasteel van iemand uit een andere straat, enkele tuintafels van hier en ginder en al dan niet bijhorende stoelen, gemaakt tot een wereldje op zichzelf. Ieder brengt zijn eigen vlees mee, groenten en massa’s pastasla worden voorzien en de nodige drank ook … En het feest kan van start gaan…
In de wereld waarin we leven is zo’n straatfeest de gelegenheid bij uitstek om elkaar (opnieuw) te ontmoeten, elkaar (opnieuw) te leren kennen, elkaar (opnieuw) te ontdekken… In het dagdagelijkse leven gaat iedereen uiteraard werken, je ziet elkaar amper, je kent elkaar amper… De tijd van de babbels op straat met de hele buurt lijkt uit een ver verleden te komen. Ja, dan is een straatfeest de gelegenheid om toch eens te babbelen, om toch eens samen te zitten, om toch eens te ontdekken dat je in een straat met fijne mensen woont. En inderdaad, we weten ook dat er buren zijn met verschillende opinies, met verschillende politieke strekkingen en met verschillende religieuze opvattingen, maar eigenlijk doet dat er niet toe. Als een oude buur in nood is en de ziekenwagen moet gebeld worden of er moet eten gebracht worden naar iemand die alleen valt, dan gebeurt dat ook… Zomaar, zonder veel poespas. Of als pakjes geleverd moeten worden, is er altijd wel iemand die thuis is en ze in ontvangst neemt, of het nu voor 2 of 3 of 4 huizen verder is… Beter een goeie buur dan een verre vriend, het is meer dan ooit waar. Als het goede maar gebeurt…
Is het niet dat wat Jezus bedoelt als Hij zegt” Wie niet tegen mij is, is voor mij”..? Als het goede gebeurt , dan komt het Rijk Gods wat dichterbij, ook al gebeurt dat goede door iemand die niet tot ons eigen clubje behoort. Wat dat laatste ook mag betekenen…
Op hetzelfde straatfeest vertelde iemand ( die zeker geen kerkganger is, integendeel) dat hij zo geboeid is door het levensverhaal van Jezus, dat hij er eigenlijk niet kan over zwijgen. Even heb ik gedacht: daar kunnen wij nog iets van leren.. Sinds het straatfeest wordt er weer dagdagelijks gewerkt, maar als we elkaar per toeval toch eens tegenkomen wordt er meer dan ooit gezwaaid en geroepen. Het lijkt erop dat we de buren nu met andere ogen zien. Of horen via onze eigen facebookgroep…
Johannes zou zeggen: “ de Geest waait waarheen hij wil “. Wel, volgens mij is hij in onze straat gepasseerd.
Bij 26e zdj-B * Mc.9,38-48 *door Anne Leblicq * past.eenh. Emmaüs –St.-Andries-St.-Michiels-Brugge