24e zondag door het jaar B
12 en 13 september 2009 in de Franciscusparochie in Oosthuizen en in de parochie van Joannes de Doper in Westbeemster
pastoor Frank Domen
OPENINGSWOORD
Broeders en zusters, welkom. Maandag, 14 september, viert de Kerk over heel de wereld het feest van Kruisverheffing. Op die dag in het jaar 302 heeft keizerin Helena op een bepaalde plaats het echte Kruis van Onze Heer Jezus Christus gevonden. Haar man, keizer Constantijn, keizer van het Romeinse rijk, heeft later op diezelfde plek een kerk, een basiliek, gebouwd. En die kerk werd ook op een 14e september - van het jaar 335 - ingewijd. Het heilig Kruis werd plechtig omhoog geheven als hèt zegeteken van Christus en van alle christenen.
Jezus Christus heeft wìllen sterven aan het Kruis om ons te tonen hoe groot de liefde van God voor ons is. Want dat God ons de schepping gaf, was voor ons, mensen, als bewijs van Gods liefde blijkbaar niet overtuigend genoeg.
Wij horen het misschien niet graag, maar wij, christenen, hebben Jezus’ Kruis èn ons eigen kruis nodig om ons aan God te kunnen binden. Want wij zijn zo gauw geneigd eigen wegen te gaan, los van God, dat wij blijkbaar zwakheid moeten ervaren om onszelf tot God, onze Schepper en Vader, te willen richten. Wie zwakheid ervaart, roept in nood tot God.
Danken wij God voor Jezus’ Kruis. Proberen wij God ook te danken voor onze eigen kruizen, groot en klein. Hoe lastig ze soms ook zijn, ze houden ons op de goede weg, de weg naar God.
Voor de keren dat wij boos zijn geweest op God en mensen en het leven vanwege de kruizen, die wij te dragen kregen, vragen wij samen om vergeving en beloven wij meteen beterschap.
OPENINGSGEBED
Laat ons bidden. God, om ons mensen te verlossen hebt Gij gewild dat uw eniggeboren Zoon de dood zou ondergaan aan het kruis. Wij bidden U: laat ons, die op aarde dit mysterie hebben leren kennen, de weldaden van zijn verlossing genieten in de hemel. Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon, die … .
PREEK
Hoe weten wij, dat Jezus Christus een echte leider voor ons is? Eén, die echt om ons geeft? Doordat Hij voor ons aan het Kruis zijn leven offerde. Er zijn veel leiders in de wereld, die vooral rond de verkiezingstijd met mooie beloftes komen, maar geven die mensen zich echt aan ons, offeren zij zich echt? Wij kunnen daar niet zonder meer “nee” op zeggen, maar Jezus Christus is toch de enige echte Leider - Herder - die werkelijk alles voor ons over heeft, zelfs zijn leven. Hijzelf ziet het kruis als zijn waarmerk, een keurmerk. Als Hij aan de apostelen verschijnt, laat Hij de kruiswonden zien en zegt “Kijk, Ik ben het echt”.
Voor de Joodse kerkleiding was het kruis een teken dat Jezus het juist niet was. Aan het Kruis hangen misdadigers, mislukkelingen. Daar heb je niets meer van te verwachten. En zelfs de leerlingen spraken over Jezus als over een profeet, die machtig was in woord en daad, maar ja, nu Hij aan het kruis is gestorven is hun hoop vervlogen. Jezus was blijkbaar toch niet Degene op wie Israël zat te wachten.
Het Kruis, beste medegelovigen, is het Kruis van Jezus Christus, maar het is ook ons kruis. Het is een harde werkelijkheid en tegelijk een symbool voor alles wat ons in het leven zwaar valt. Het kruis is een symbool voor al wat in de ogen van de wereld zwak is, waardeloos.
Zo wil Jezus echter ook zijn. Paulus zei in een van zijn brieven, dat Jezus zich niet heeft willen vastklampen aan de gelijkheid met God, dat Hij zichzelf ontledigd heeft, d.w.z. alle zichtbare heerlijkheid en macht heeft afgelegd, om het bestaan van een slaaf op zich te nemen.
In het evangelie van vandaag noemt Jezus Christus zichzelf de “Mensenzoon”. Hij wil niet dat Petrus en de andere apostelen tegen mensen zeggen, dat Hij de Messias is. Een blinde noemt Hem “Zoon van David”. Dat is een koningstitel. De duivels schreeuwen zelfs dat Jezus de Zoon van de Allerhoogste God is. Maar Jezus brengt hen tot zwijgen en zegt eenvoudig: “Ik ben de Mensenzoon”.
Jezus is God… èn mens, staat met beide benen op de grond, moet en wil het leven nemen zoals het komt, met alle ‘ups en downs’. Hij zet zijn schouders eronder en zegt tegen God “Uw wil geschiede”. Willen wij leerlingen van Jezus Christus zijn - en dat willen wij toch - dat moeten ook wij het leven nemen zoals het is. Ook wij moeten eenvoudig willen zijn, geen eer of eretitels nastreven, gewoon doen wat er gedaan moet worden en als het ons niet bevalt, wat dan nog, probeer niet boos te worden, gewoon doorgaan, draag je kruis, God geeft je er de kracht voor. Die problemen maken je eerder sterker dan zwakker, maken je verbondenheid met God groter als je bij ieder probleem je toevlucht zoekt bij Hem.
Mensen, die alleen het goede willen ervaren en het kwade niet eens willen zien, zijn mensen die niet echt leven. Want het leven is niet alleen maar goed. Dat komt in de hemel, maar zover is het nog niet. Armen en rijken, zieken en gezonden, goeden en slechten, begaafde en simpele mensen, iedereen hoort er bij.
Jezus, die in feite de Allerhoogste is, gaat bij de allerlaagsten staan, in de hoop dat wij door bij Hem te gaan staan óók bij die allerlaagsten willen gaan staan, hen accepteren, waarderen en helpen.
Wij zien weleens, dat de ene groep kinderen of jongeren zich beter voelt dan een andere groep. Op groepen van mensen, die overlast veroorzaken - en ze veroorzaken die overlast werkelijk - wordt neergekeken, maar Jezus geeft ook voor hen zijn leven. Wij zien dat groepen landen zich beter voelen dan andere landen - een beetje minachtend noemen zij andere landen ‘ontwikkelingslanden’ of ‘derde of zelfs vierde wereldlanden’, alsof wij zo geweldig zijn! - en wat wij aan hulp geven aan door honger en ziekte stervende mensen is in feite een kruimeltje van wat wij aan eigen interesses uitgeven. Als je net als Jezus de eenvoudigste plaats kiest, hoef je op niemand neer te kijken. Dan kun je samen met de anderen omhoog kijken naar God.
Beste medegelovigen, volgens de opvattingen van Onze Heer moet je je best doen om iets van je leven te maken, maar als je niet verder komt dan een kleine en zwakke mens te zijn, misschien zelfs een afstotend iemand, dan ben je in zijn ogen echt niet minder waard. In tegendeel, je mag rekenen op een extra dosis aandacht.
Doen wij ook zo, extra aandacht geven aan wat klein en zwak is. Jezus is te vinden waar het kruis is. Worden wij niet boos om wat ons tegenstaat, want met het verwerpen van dat kruis, verliezen wij Jezus Christus uit het oog.
Jezus’ keurmerk, teken van echtheid, was het kruis. Laat het ook ons teken zijn. Zijn wij kruisdragers. Dragen wij ons eigen kruis èn dat van anderen. Dan zal er ook voor ons ooit een dag van Kruisverheffing komen, de dag van onze verrijzenis.
SLOTWOORD
Beste mensen, het kruis in ons leven, alle problemen, angsten en zorgen, ze zijn soms verschrikkelijk lastig. Maar veel mensen zijn nu eenmaal zo, dat als het hen te goed gaat, dat ze God dan vergeten. En met het vergeten van God verliezen ze ook de eindbestemming van hun leven, het eeuwige leven, uit het oog.
Door de kruisdood van Christus is de hemel geopend. Door het kruis in ons leven en dat van andere mensen kunnen ook onze harten voor God en voor elkaar geopend worden.
Als er zich weer eens een kruis aandient, zien wij dat dan inderdaad als een uitnodiging om onze harten te openen, voor God en voor anderen.