Na het horen van de Pauluslezing, kan ik me heel goed voorstellen dat de vrouwen wat geschokt of zelf een beetje kwaad zijn: ‘de man is het hoofd van de vrouw en de vrouw moet in ieder opzicht het gezag van haar man erkennen’. En ik hoor de mannen al bijna triomfantelijk denken: zo is!
Ik ben met die ‘woorden’ van Paulus ‘op zich’ ook niet gelukkig, zelfs niet als man.
Zo’n uitspraak is in onze tijd pijnlijk. Maar we mogen ook niet uit het oog verliezen waar en waarom die tekst geschreven is.
Paulus schrijft geen evangelie (komen later), maar BRIEVEN, d.w.z. hij krijgt uit gemeenten die hij gesticht heeft VRAGEN over concrete alledaagse problemen die in die gemeenschap zijn, waarop ze een antwoord verwachten, maar we kennen NOOIT de VRAAG. Dat is al één probleem.
Paulus leeft in ZIJN tijd, met de moraal van ZIJN tijd. Een patriarchale moraal. En moraal verandert!!
Denk maar aan de tijd dat juffrouwen in katholieke scholen hun job moesten opzeggen toen ze trouwden! Dat is geen godsdienst, dat is moraal! De tijd dat getrouwde vrouwen geen eigen rekening konden hebben, moraal! Toen mijn moeder in de deriger jaren met mijn vader verloofd was, moest ze voor donker thuis zijn, anders was het een SCHANDE, moreel kwaad!!! Mensen die voor de zestiger jaren niet in de kerk trouwden, werden gewantrouwd en zelfs helemaal of grotendeels de uit de dorpsgemeenschap gestoten. En zo zal je zelf ook nog talrijke voorbeelden vinden, misschien nog ergere dan die ik hier aanhaal. Wat wij NU onaanvaardbaar vinden was zovele decennia of eeuwen gewoon. Moraal is geen godsdienst, alhoewel godsdienst natuurlijk op de moraal een invloed heeft.
Vanuit DIE patriarchale maatschappij VERTREKT hij, maar in een eerder geschreven brief aan de Kolossenen (Kol. 3,20 - 4, 1) is hij over de verhouding tussen mensen veel duidelijker en veel kritischer!!!!
De vrouw gehoorzamen, ja! Maar man: je moet je vrouw liefhebben!!
De kinderen hun vaders gehoorzamen!ja, maar: vit niet!!
De slaven hun meester?ja!, maar….- slaven waren in hun tijd en in hun ogen gewoon!! - …maar: geef waar ze recht op hebben en wat redelijk is!!! (Is Paulus niet vooruitstrevend voor de ‘NIEUWE slaven’ op onze arbeidsmarkt nu?)
Hier (in Efeziërs) gaat hij nog uitvoeriger in op de liefde tussen de vrouw en haar man. In het begin zegt hij wel: ‘Vrouwen moeten in ieder opzicht het gezag van hun man erkennen,’ maar hij voegt enkele regels verder eraan toe: ‘Mannen heb uw vrouw lief zoals Christus de kerk heeft liefgehad en zich voor haar heeft prijsgegeven’ en hij eindigt met: ‘Voor elk van u geldt dat ieder zijn vrouw moet lief hebben als zichzelf!! (Van baas spelen over de vrouw is dus helemaal geen sprake!! In tegendeel!!)
Het antwoord zonder de vraag te kennen, was ons eerste ‘probleem’. De moraal uit Paulus’ tijd en daarin die verhouding man-vrouw was ons tweede ‘probleem’.
Maar waar gaat het nu bij Paulus IN WEZEN om in die brief????
Hij gebruikt die relatie tussen de vrouw en haar man om iets te zeggen over de relatie tussen ons en Christus.
Om de relatie tussen Christus en ons te beschrijven, wordt in het Nieuwe Verbond heel dikwijls het beeld van de BRUILOFT gebruikt, waarbij Christus de bruidegom is en wij (zowel mannen als vrouwen) Zijn bruid. En de belangrijkste zin (de eigenlijke boodschap) van Paulus in dit uittreksel is: ‘Dit mysterie (…..) [tussen de vrouw en haar man] BETREK ik nu op Christus en de kerk [Zijn volgelingen]’. M.a.w. zoals de man zijn vrouw moet liefhebben zo moeten wij -de bruiden- (=mannen en vrouwen) Christus liefhebben, d.w.z. Hem volgen, die het beste met ons voor heeft.
En een tweede zin uit het uittreksel van vandaag is: ‘…een man zal zich hechten aan zijn vrouw en die twee zullen één zijn. Dit (…) betrek ik op Christus en de kerk’. M.a.w., wij moeten één worden met Christus, zodanig dat Christus in ons en via ons kan werken.
En zo staat de lezing van Paulus niet ver af van we woorden van uit het Johannesevangelie van vandaag.
De twee vorige zondagen hoorden we Jezus zeggen: ‘Ik ben het levend brood. Het brood dat ik zal geven is mijn vlees voor het leven van de wereld.’ ..en.. “Als gij het vlees van de mensenzoon niet eet en zijn bloed niet drink, hebt gij geen leven in u”.
Als Hij dat zegt, betekent dat dan dat het alléén volstaat om ter communie te gaan? Dat daarmee de kous als christen af is? Ik denk van niet.Ij dat zegt
Een gebed dat mij daar erg toe inspireert, is een gebed dat wel eens gebeden wordt voor de communie (en als ik me niet vergis, komt het van St.-Augustinus) : namelijk “Ontvang wie je wordt” én het tweede gedeelte is: “Word wat je ontvangt: het lichaam van Christus”.
Misschien zegt dit korte gebed wel twee keer hetzelfde, maar de tweede keer zeker niet mis te verstaan: aan wie te communie gaat, wordt gezegd: word het Lichaam van Christus, nl. wat Jezus gedaan heeft, geven jullie dat nu ook handen en voeten in de wereld waarin je nu leeft, die liefde van de concrete Christusfiguur voor de mensen geef die concrete handen en voeten bij de mensen om je heen. Jezus zegt ons in het evangelie vandaag: ‘Het is de Geest die levend maakt, het vlees helpt niets.’ Daarin versta ik: neem Mijzelf, Mijn geest, Mijn manier van leven en handelen in u op en probeer te worden, te leven, te handelen zoals Ik.
21e zondag B-jaar Efeziërs 5, 21-32 en Joh 6, 60-69
Na het horen van de Pauluslezing, kan ik me heel goed voorstellen dat de vrouwen wat geschokt of zelf een beetje kwaad zijn: ‘de man is het hoofd van de vrouw en de vrouw moet in ieder opzicht het gezag van haar man erkennen’. En ik hoor de mannen al bijna triomfantelijk denken: zo is!
Ik ben met die ‘woorden’ van Paulus ‘op zich’ ook niet gelukkig, zelfs niet als man.
Zo’n uitspraak is in onze tijd pijnlijk. Maar we mogen ook niet uit het oog verliezen waar en waarom die tekst geschreven is.
Paulus schrijft geen evangelie (komen later), maar BRIEVEN, d.w.z. hij krijgt uit gemeenten die hij gesticht heeft VRAGEN over concrete alledaagse problemen die in die gemeenschap zijn, waarop ze een antwoord verwachten, maar we kennen NOOIT de VRAAG. Dat is al één probleem.
Paulus leeft in ZIJN tijd, met de moraal van ZIJN tijd. Een patriarchale moraal. En moraal verandert!!
Denk maar aan de tijd dat juffrouwen in katholieke scholen hun job moesten opzeggen toen ze trouwden! Dat is geen godsdienst, dat is moraal! De tijd dat getrouwde vrouwen geen eigen rekening konden hebben, moraal! Toen mijn moeder in de deriger jaren met mijn vader verloofd was, moest ze voor donker thuis zijn, anders was het een SCHANDE, moreel kwaad!!! Mensen die voor de zestiger jaren niet in de kerk trouwden, werden gewantrouwd en zelfs helemaal of grotendeels de uit de dorpsgemeenschap gestoten. En zo zal je zelf ook nog talrijke voorbeelden vinden, misschien nog ergere dan die ik hier aanhaal. Wat wij NU onaanvaardbaar vinden was zovele decennia of eeuwen gewoon. Moraal is geen godsdienst, alhoewel godsdienst natuurlijk op de moraal een invloed heeft.
Vanuit DIE patriarchale maatschappij VERTREKT hij, maar in een eerder geschreven brief aan de Kolossenen (Kol. 3,20 - 4, 1) is hij over de verhouding tussen mensen veel duidelijker en veel kritischer!!!!
De vrouw gehoorzamen, ja! Maar man: je moet je vrouw liefhebben!!
De kinderen hun vaders gehoorzamen!ja, maar: vit niet!!
De slaven hun meester?ja!, maar….- slaven waren in hun tijd en in hun ogen gewoon!! - …maar: geef waar ze recht op hebben en wat redelijk is!!! (Is Paulus niet vooruitstrevend voor de ‘NIEUWE slaven’ op onze arbeidsmarkt nu?)
Hier (in Efeziërs) gaat hij nog uitvoeriger in op de liefde tussen de vrouw en haar man. In het begin zegt hij wel: ‘Vrouwen moeten in ieder opzicht het gezag van hun man erkennen,’ maar hij voegt enkele regels verder eraan toe: ‘Mannen heb uw vrouw lief zoals Christus de kerk heeft liefgehad en zich voor haar heeft prijsgegeven’ en hij eindigt met: ‘Voor elk van u geldt dat ieder zijn vrouw moet lief hebben als zichzelf!! (Van baas spelen over de vrouw is dus helemaal geen sprake!! In tegendeel!!)
Het antwoord zonder de vraag te kennen, was ons eerste ‘probleem’. De moraal uit Paulus’ tijd en daarin die verhouding man-vrouw was ons tweede ‘probleem’.
Maar waar gaat het nu bij Paulus IN WEZEN om in die brief????
Hij gebruikt die relatie tussen de vrouw en haar man om iets te zeggen over de relatie tussen ons en Christus.
Om de relatie tussen Christus en ons te beschrijven, wordt in het Nieuwe Verbond heel dikwijls het beeld van de BRUILOFT gebruikt, waarbij Christus de bruidegom is en wij (zowel mannen als vrouwen) Zijn bruid. En de belangrijkste zin (de eigenlijke boodschap) van Paulus in dit uittreksel is: ‘Dit mysterie (…..) [tussen de vrouw en haar man] BETREK ik nu op Christus en de kerk [Zijn volgelingen]’. M.a.w. zoals de man zijn vrouw moet liefhebben zo moeten wij -de bruiden- (=mannen en vrouwen) Christus liefhebben, d.w.z. Hem volgen, die het beste met ons voor heeft.
En een tweede zin uit het uittreksel van vandaag is: ‘…een man zal zich hechten aan zijn vrouw en die twee zullen één zijn. Dit (…) betrek ik op Christus en de kerk’. M.a.w., wij moeten één worden met Christus, zodanig dat Christus in ons en via ons kan werken.
En zo staat de lezing van Paulus niet ver af van we woorden van uit het Johannesevangelie van vandaag.
De twee vorige zondagen hoorden we Jezus zeggen: ‘Ik ben het levend brood. Het brood dat ik zal geven is mijn vlees voor het leven van de wereld.’ ..en.. “Als gij het vlees van de mensenzoon niet eet en zijn bloed niet drink, hebt gij geen leven in u”.
Als Hij dat zegt, betekent dat dan dat het alléén volstaat om ter communie te gaan? Dat daarmee de kous als christen af is? Ik denk van niet.Ij dat zegt
Een gebed dat mij daar erg toe inspireert, is een gebed dat wel eens gebeden wordt voor de communie (en als ik me niet vergis, komt het van St.-Augustinus) : namelijk “Ontvang wie je wordt” én het tweede gedeelte is: “Word wat je ontvangt: het lichaam van Christus”.
Misschien zegt dit korte gebed wel twee keer hetzelfde, maar de tweede keer zeker niet mis te verstaan: aan wie te communie gaat, wordt gezegd: word het Lichaam van Christus, nl. wat Jezus gedaan heeft, geven jullie dat nu ook handen en voeten in de wereld waarin je nu leeft, die liefde van de concrete Christusfiguur voor de mensen geef die concrete handen en voeten bij de mensen om je heen. Jezus zegt ons in het evangelie vandaag: ‘Het is de Geest die levend maakt, het vlees helpt niets.’ Daarin versta ik: neem Mijzelf, Mijn geest, Mijn manier van leven en handelen in u op en probeer te worden, te leven, te handelen zoals Ik.
21e zondag B-jaar Efeziërs 5, 21-32 en Joh 6, 60-69
Na het horen van de Pauluslezing, kan ik me heel goed voorstellen dat de vrouwen wat geschokt of zelf een beetje kwaad zijn: ‘de man is het hoofd van de vrouw en de vrouw moet in ieder opzicht het gezag van haar man erkennen’. En ik hoor de mannen al bijna triomfantelijk denken: zo is!
Ik ben met die ‘woorden’ van Paulus ‘op zich’ ook niet gelukkig, zelfs niet als man.
Zo’n uitspraak is in onze tijd pijnlijk. Maar we mogen ook niet uit het oog verliezen waar en waarom die tekst geschreven is.
Paulus schrijft geen evangelie (komen later), maar BRIEVEN, d.w.z. hij krijgt uit gemeenten die hij gesticht heeft VRAGEN over concrete alledaagse problemen die in die gemeenschap zijn, waarop ze een antwoord verwachten, maar we kennen NOOIT de VRAAG. Dat is al één probleem.
Paulus leeft in ZIJN tijd, met de moraal van ZIJN tijd. Een patriarchale moraal. En moraal verandert!!
Denk maar aan de tijd dat juffrouwen in katholieke scholen hun job moesten opzeggen toen ze trouwden! Dat is geen godsdienst, dat is moraal! De tijd dat getrouwde vrouwen geen eigen rekening konden hebben, moraal! Toen mijn moeder in de deriger jaren met mijn vader verloofd was, moest ze voor donker thuis zijn, anders was het een SCHANDE, moreel kwaad!!! Mensen die voor de zestiger jaren niet in de kerk trouwden, werden gewantrouwd en zelfs helemaal of grotendeels de uit de dorpsgemeenschap gestoten. En zo zal je zelf ook nog talrijke voorbeelden vinden, misschien nog ergere dan die ik hier aanhaal. Wat wij NU onaanvaardbaar vinden was zovele decennia of eeuwen gewoon. Moraal is geen godsdienst, alhoewel godsdienst natuurlijk op de moraal een invloed heeft.
Vanuit DIE patriarchale maatschappij VERTREKT hij, maar in een eerder geschreven brief aan de Kolossenen (Kol. 3,20 - 4, 1) is hij over de verhouding tussen mensen veel duidelijker en veel kritischer!!!!
De vrouw gehoorzamen, ja! Maar man: je moet je vrouw liefhebben!!
De kinderen hun vaders gehoorzamen!ja, maar: vit niet!!
De slaven hun meester?ja!, maar….- slaven waren in hun tijd en in hun ogen gewoon!! - …maar: geef waar ze recht op hebben en wat redelijk is!!! (Is Paulus niet vooruitstrevend voor de ‘NIEUWE slaven’ op onze arbeidsmarkt nu?)
Hier (in Efeziërs) gaat hij nog uitvoeriger in op de liefde tussen de vrouw en haar man. In het begin zegt hij wel: ‘Vrouwen moeten in ieder opzicht het gezag van hun man erkennen,’ maar hij voegt enkele regels verder eraan toe: ‘Mannen heb uw vrouw lief zoals Christus de kerk heeft liefgehad en zich voor haar heeft prijsgegeven’ en hij eindigt met: ‘Voor elk van u geldt dat ieder zijn vrouw moet lief hebben als zichzelf!! (Van baas spelen over de vrouw is dus helemaal geen sprake!! In tegendeel!!)
Het antwoord zonder de vraag te kennen, was ons eerste ‘probleem’. De moraal uit Paulus’ tijd en daarin die verhouding man-vrouw was ons tweede ‘probleem’.
Maar waar gaat het nu bij Paulus IN WEZEN om in die brief????
Hij gebruikt die relatie tussen de vrouw en haar man om iets te zeggen over de relatie tussen ons en Christus.
Om de relatie tussen Christus en ons te beschrijven, wordt in het Nieuwe Verbond heel dikwijls het beeld van de BRUILOFT gebruikt, waarbij Christus de bruidegom is en wij (zowel mannen als vrouwen) Zijn bruid. En de belangrijkste zin (de eigenlijke boodschap) van Paulus in dit uittreksel is: ‘Dit mysterie (…..) [tussen de vrouw en haar man] BETREK ik nu op Christus en de kerk [Zijn volgelingen]’. M.a.w. zoals de man zijn vrouw moet liefhebben zo moeten wij -de bruiden- (=mannen en vrouwen) Christus liefhebben, d.w.z. Hem volgen, die het beste met ons voor heeft.
En een tweede zin uit het uittreksel van vandaag is: ‘…een man zal zich hechten aan zijn vrouw en die twee zullen één zijn. Dit (…) betrek ik op Christus en de kerk’. M.a.w., wij moeten één worden met Christus, zodanig dat Christus in ons en via ons kan werken.
En zo staat de lezing van Paulus niet ver af van we woorden van uit het Johannesevangelie van vandaag.
De twee vorige zondagen hoorden we Jezus zeggen: ‘Ik ben het levend brood. Het brood dat ik zal geven is mijn vlees voor het leven van de wereld.’ ..en.. “Als gij het vlees van de mensenzoon niet eet en zijn bloed niet drink, hebt gij geen leven in u”.
Als Hij dat zegt, betekent dat dan dat het alléén volstaat om ter communie te gaan? Dat daarmee de kous als christen af is? Ik denk van niet.Ij dat zegt
Een gebed dat mij daar erg toe inspireert, is een gebed dat wel eens gebeden wordt voor de communie (en als ik me niet vergis, komt het van St.-Augustinus) : namelijk “Ontvang wie je wordt” én het tweede gedeelte is: “Word wat je ontvangt: het lichaam van Christus”.
Misschien zegt dit korte gebed wel twee keer hetzelfde, maar de tweede keer zeker niet mis te verstaan: aan wie te communie gaat, wordt gezegd: word het Lichaam van Christus, nl. wat Jezus gedaan heeft, geven jullie dat nu ook handen en voeten in de wereld waarin je nu leeft, die liefde van de concrete Christusfiguur voor de mensen geef die concrete handen en voeten bij de mensen om je heen. Jezus zegt ons in het evangelie vandaag: ‘Het is de Geest die levend maakt, het vlees helpt niets.’ Daarin versta ik: neem Mijzelf, Mijn geest, Mijn manier van leven en handelen in u op en probeer te worden, te leven, te handelen zoals Ik.
21e zondag B-jaar Efeziërs 5, 21-32 en Joh 6, 60-69
Na het horen van de Pauluslezing, kan ik me heel goed voorstellen dat de vrouwen wat geschokt of zelf een beetje kwaad zijn: ‘de man is het hoofd van de vrouw en de vrouw moet in ieder opzicht het gezag van haar man erkennen’. En ik hoor de mannen al bijna triomfantelijk denken: zo is!
Ik ben met die ‘woorden’ van Paulus ‘op zich’ ook niet gelukkig, zelfs niet als man.
Zo’n uitspraak is in onze tijd pijnlijk. Maar we mogen ook niet uit het oog verliezen waar en waarom die tekst geschreven is.
Paulus schrijft geen evangelie (komen later), maar BRIEVEN, d.w.z. hij krijgt uit gemeenten die hij gesticht heeft VRAGEN over concrete alledaagse problemen die in die gemeenschap zijn, waarop ze een antwoord verwachten, maar we kennen NOOIT de VRAAG. Dat is al één probleem.
Paulus leeft in ZIJN tijd, met de moraal van ZIJN tijd. Een patriarchale moraal. En moraal verandert!!
Denk maar aan de tijd dat juffrouwen in katholieke scholen hun job moesten opzeggen toen ze trouwden! Dat is geen godsdienst, dat is moraal! De tijd dat getrouwde vrouwen geen eigen rekening konden hebben, moraal! Toen mijn moeder in de deriger jaren met mijn vader verloofd was, moest ze voor donker thuis zijn, anders was het een SCHANDE, moreel kwaad!!! Mensen die voor de zestiger jaren niet in de kerk trouwden, werden gewantrouwd en zelfs helemaal of grotendeels de uit de dorpsgemeenschap gestoten. En zo zal je zelf ook nog talrijke voorbeelden vinden, misschien nog ergere dan die ik hier aanhaal. Wat wij NU onaanvaardbaar vinden was zovele decennia of eeuwen gewoon. Moraal is geen godsdienst, alhoewel godsdienst natuurlijk op de moraal een invloed heeft.
Vanuit DIE patriarchale maatschappij VERTREKT hij, maar in een eerder geschreven brief aan de Kolossenen (Kol. 3,20 - 4, 1) is hij over de verhouding tussen mensen veel duidelijker en veel kritischer!!!!
De vrouw gehoorzamen, ja! Maar man: je moet je vrouw liefhebben!!
De kinderen hun vaders gehoorzamen!ja, maar: vit niet!!
De slaven hun meester?ja!, maar….- slaven waren in hun tijd en in hun ogen gewoon!! - …maar: geef waar ze recht op hebben en wat redelijk is!!! (Is Paulus niet vooruitstrevend voor de ‘NIEUWE slaven’ op onze arbeidsmarkt nu?)
Hier (in Efeziërs) gaat hij nog uitvoeriger in op de liefde tussen de vrouw en haar man. In het begin zegt hij wel: ‘Vrouwen moeten in ieder opzicht het gezag van hun man erkennen,’ maar hij voegt enkele regels verder eraan toe: ‘Mannen heb uw vrouw lief zoals Christus de kerk heeft liefgehad en zich voor haar heeft prijsgegeven’ en hij eindigt met: ‘Voor elk van u geldt dat ieder zijn vrouw moet lief hebben als zichzelf!! (Van baas spelen over de vrouw is dus helemaal geen sprake!! In tegendeel!!)
Het antwoord zonder de vraag te kennen, was ons eerste ‘probleem’. De moraal uit Paulus’ tijd en daarin die verhouding man-vrouw was ons tweede ‘probleem’.
Maar waar gaat het nu bij Paulus IN WEZEN om in die brief????
Hij gebruikt die relatie tussen de vrouw en haar man om iets te zeggen over de relatie tussen ons en Christus.
Om de relatie tussen Christus en ons te beschrijven, wordt in het Nieuwe Verbond heel dikwijls het beeld van de BRUILOFT gebruikt, waarbij Christus de bruidegom is en wij (zowel mannen als vrouwen) Zijn bruid. En de belangrijkste zin (de eigenlijke boodschap) van Paulus in dit uittreksel is: ‘Dit mysterie (…..) [tussen de vrouw en haar man] BETREK ik nu op Christus en de kerk [Zijn volgelingen]’. M.a.w. zoals de man zijn vrouw moet liefhebben zo moeten wij -de bruiden- (=mannen en vrouwen) Christus liefhebben, d.w.z. Hem volgen, die het beste met ons voor heeft.
En een tweede zin uit het uittreksel van vandaag is: ‘…een man zal zich hechten aan zijn vrouw en die twee zullen één zijn. Dit (…) betrek ik op Christus en de kerk’. M.a.w., wij moeten één worden met Christus, zodanig dat Christus in ons en via ons kan werken.
En zo staat de lezing van Paulus niet ver af van we woorden van uit het Johannesevangelie van vandaag.
De twee vorige zondagen hoorden we Jezus zeggen: ‘Ik ben het levend brood. Het brood dat ik zal geven is mijn vlees voor het leven van de wereld.’ ..en.. “Als gij het vlees van de mensenzoon niet eet en zijn bloed niet drink, hebt gij geen leven in u”.
Als Hij dat zegt, betekent dat dan dat het alléén volstaat om ter communie te gaan? Dat daarmee de kous als christen af is? Ik denk van niet.Ij dat zegt
Een gebed dat mij daar erg toe inspireert, is een gebed dat wel eens gebeden wordt voor de communie (en als ik me niet vergis, komt het van St.-Augustinus) : namelijk “Ontvang wie je wordt” én het tweede gedeelte is: “Word wat je ontvangt: het lichaam van Christus”.
Misschien zegt dit korte gebed wel twee keer hetzelfde, maar de tweede keer zeker niet mis te verstaan: aan wie te communie gaat, wordt gezegd: word het Lichaam van Christus, nl. wat Jezus gedaan heeft, geven jullie dat nu ook handen en voeten in de wereld waarin je nu leeft, die liefde van de concrete Christusfiguur voor de mensen geef die concrete handen en voeten bij de mensen om je heen. Jezus zegt ons in het evangelie vandaag: ‘Het is de Geest die levend maakt, het vlees helpt niets.’ Daarin versta ik: neem Mijzelf, Mijn geest, Mijn manier van leven en handelen in u op en probeer te worden, te leven, te handelen zoals Ik.