Eenentwintigste zondag door het jaar (2006)

Het evangelieverhaal van vandaag klinkt ons denk ik heel bekend in de oren. Velen van Jezus’ volgelingen trokken zich terug en verlieten zijn gezelschap, en Jezus verweet hun dat ze geen echt geloof hadden.
Precies datzelfde hebben wij in onze kontreien zien gebeuren: gedurende de laatste 30/40 jaar hebben veel katholieken afgehaakt. We hebben de kerken leger en leger zien worden.
Toch kun je niet zomaar zeggen dat al die wegblijvers hun geloof hebben verloren. Voor sommigen geldt dat misschien wel, maar zeker niet voor iedereen. Voor anderen geldt wellicht dat ze nooit een echt geloof gehad hebben. Met name hier in het katholieke zuiden had je vroeger veel meelopers. Iedereen ging naar de kerk, en dus liep men maar mee. Maar een echte bewuste keuze hadden velen nooit gemaakt. En deelnemen aan bepaalde godsdienstige activiteiten wil nog niet zeggen dat je echt gelovig bent.
Je hebt in deze tijd ook wegblijvers die toch heel gelovig zijn die echter wel weg gegroeid zijn van het kerkelijke gebeuren en in de bestaande vieringen kunnen ze geen inspiratie meer vinden. Er zijn ook heel serieuze mensen die gelovig zoekende zijn, die geen bevredigende antwoorden kunnen vinden in de huidige kerkorganisatie met al zijn wetten en regels.
Tegelijk moeten we ons bewust zijn dat wij onmogelijk kunnen oordelen over het al dan niet gelovig zijn van anderen, en zeker kunnen we dat niet afmeten naar het al dan niet naar de kerk gaan. Maar het is wel goed om onszelf de vraag te stellen of we wel echt geloof hebben, en wat een echt geloof voor onszelf zou moeten betekenen.
Wij zijn niet weggelopen, dat is in elk geval een positief gegeven, maar juist als aan de apostelen van toen vraagt Jezus ook ons: willen jullie misschien ook weggaan? of: Waarom zijn jullie gebleven? Toen sprak Petrus zijn geloof uit met de woorden: Heer, tot wie zouden we anders gaan: we hebben toch gekozen voor u, want uw woorden zijn woorden van eeuwig leven. Petrus geloofde in het partijprogramma dat Jezus in woord en daad presenteerde. Doen wij dat ook?
Misschien is u ook wel eens gevraagd; waarom gaat u nog naar de kerk? Misschien hebt u toen gezegd: ik ben zo opgevoed en ik wil daar trouw aan blijven; of: ik ben toch katholiek en dan moet je dat toch zo doen; of: ik heb geen zondag als ik niet naar de kerk ben geweest. Maar we moeten ons wel bewust zijn dat geloven veel meer is dan regelmatig naar de kerk gaan. Geloven is bewust kiezen voor Jezus en zijn boodschap, voor zijn partijprogramma en die keuze gaat veel verder dan naar de kerk gaan. Kiezen voor Jezus is kiezen voor zijn levenshouding, voor zijn idealen, voor zijn boodschap van de dienende liefde. En wie a zegt moet ook b zeggen, en daar mankeert het nogal eens aan.
In Zuid Afrika was Botha lang president. Hij was ook een gelovige christen toch stond hij apartheid en discriminatie voor in zijn land, en dat is wezenlijk onchristelijk. En hoeveel gewone katholieken zijn er niet die zeggen: ik wil geen Turken of Marokkanen als buren. Dat is ook een vorm van discriminatie, dat is ook onchristelijk.
Marcos die lang president van de Filippijnen is geweest, zat met Imelda vaak op prachtige bidstoelen voor in de kathedraal van Manila. Zo liet hij zich ook graag fotograferen. Tegelijk was hij in en in corrupt en verrijkte hij zich ten koste van het volk. Dat is zonder meer onchristelijk, dat is geen echt geloof. Maar iedere gelovige die op grote schaal de belastingen ontduikt, is die wel zoveel beter? Wie a zegt moet ook b zeggen. Wie zegt te geloven in Jezus en zijn boodschap, zijn partijprogramma, moet dat ook heel concreet waar maken in zijn leven, anders heb je geen echt geloof. Niet iedereen die zegt: ik ben katholiek, of ik ben Nederlands Hervormd, gereformeerd of Baptist, is daarmee alleen ook een echte gelovige. En iedere christen die regelmatig naar de kerk gaat, is daarmee alleen, let wel: daarmee alleen, nog geen een echte gelovige. Geloven in Jezus, is kiezen voor Hem, voor heel zijn persoon en persoonlijkheid, voor alles wat wezenlijk was voor hem, het is kiezen voor zijn idealen, zijn levenshouding. Maar wil je echt weten waarvoor je kiest, als je jezelf een christen noemt. dan moet je je wel verdiepen in zijn partijprogramma.