Januari, een nieuw begin.
Goede voornemens voor een nieuwe aanpak.
De dag die ons vandaag geschonken wordt is de eerste van de reeks volgende dagen van ons leven. Elk moment van ons leven kan de start zijn van een nieuwe aanpak.
Met deze blik kunnen we de lezingen bekijken van de tweede zondag van het jaar. Ze reiken olie aan om onze lampen brandend te houden.
Spreek, Heer, uw dienaar luistert
Elke dag spreekt God ons aan en kunnen we met de kleine Samuël hem antwoorden: “Spreek, Heer, uw dienaar luistert.”
Wat hij dan antwoordt is niet altijd wat wij verwachten.
De Gentse bisschop Lode heeft enkele maanden rust moeten nemen. In de tweede versie van zijn kerstboodschap 2023 schrijft hij
“Hier ben ik”, zei de kleine Samuel in de Bijbel. “Hier ben ik terug”, had ik willen zeggen. De laatste twee maanden moest mijn agenda helemaal leeggemaakt worden. Ik wil niet langer wachten om ‘teken van leven’ te geven want ik heb veel mensen niet gezien die ik had willen ontmoeten (en zij mij). Dat is wel waar ik het meeste onder lijd. Sommige afspraken zijn gewoon uitgesteld. Andere zullen niet terugkomen. Sommigen onder jullie stelden zich bezorgde vragen. Ik kan ze geruststellen: ik ben goed herstellend (…). Het vraagt meer tijd dan ik gedacht had. Het is voor mij niet alleen een fysieke of psychologische beproeving, maar ook een spirituele ervaring: leren loslaten, altijd maar opnieuw.” (Bisschop Lode van Hecke, december 2023, Kerknet**)**
**“**Hier ben ik”, dit schone woord van de kleine Samuël, waar hij aan toevoegde: “Spreek, Heer, uw dienaar luistert.”
“Hier ben ik”, “adsum”, een woord uitgesproken bij een wijding en bij het aanvaarden van een taak. Een teken van beschikbaarheid en inzet. Een ja-woord, een teken van vertrouwen, al weten wij niet laags welke wegen de Heer ons zal leiden. “Moet ik langs dreigend en donker ravijn, nooit zal ik listige vijanden vrezen” (psalm 23 ZJ 713).
Zijn eerste volgelingen
Nadat wij tijdens de kersttijd dankzij het kindsheidevangelie bij het levensbegin van Jezus zijn geweest, komen we op deze tweede zondag door het jaar bij de start van wij noemen: het openbaar leven van Jezus. Hij is gedoopt door Johannes de Doper en deze richt de aandacht van twee van zijn leerlingen op Jezus. Hij noemt hem het Lam Gods, een man die komt met zachtheid en tederheid. Johannes, hij is echt een wegwijzer. Hij bindt geen mensen aan zijn persoon. Hij leidt hen naar Jezus.
Deze ontmoeting met Jezus betekent voor Andreas en zijn metgezel een ganse ommekeer. Interessant zijn de vragen die ze aan Jezus stellen. “Rabbi, waar houdt Gij U op?” Jezus nodigt hen uit om mee te gaan en te zien waar hij verblijft.
Daarop deelt Andreas zijn ervaring mee aan zijn broer Petrus en brengt zijn broer bij Jezus. Wij mogen Andreas een van de eerste missionarissen noemen. Op zijn feest van 30 november kiest de liturgie voor een lofprijzing van Paulus aan de verkondigers: “Hoe lieflijk zijn de voeten van hen, die het goede nieuws brengen” (Rom. 10,15).
Vertellen wat je blij maakt en boeit, er met anderen over spreken wekt interesse. Mooie ervaringen later sporen na. “Kom en zie”, dit was een uitnodiging om deel te nemen aan de Wereldjongerendagen.
Vanuit de Gabriëlparochie Wetteren gingen elf jongeren van Kringwerking Tegenstroom mee naar de Wereldjongerendagen in Lissabon. Ze hebben er nadien enthousiast over getuigd en houden sindsdien dit vuur brandend.
Sinds de eerste zondag van de advent 2023 heeft de gemeenschap van Taizé een nieuwe prior. Broeder Matthew (° 1965). Hij volgt broeder Alois op, die in 2005 de opvolger werd van Frère Roger, de stichter van deze oecumenische gemeenschap in een klein Boergondisch dorp. Frère Matthew komt uit een Engelse Anglicaanse familie. Als student in de geneeskunde kwam hij tijdens de vakantie met vrienden in Taizé. Zij zochten een gemeenschap waar ze samen konden bidden en bezinnen. Ze zijn er twee weken gebleven. Dit heeft hem zeer beïndrukt en zo is hij later op zijn 21ste ingetreden.
Het lijkt zowat op het verhaal dat Johannes geeft over de eerste volgelingen van Jezus. Iemand aan het werk zien, erdoor geboeid zijn, ermee op stappen.
Wellicht zijn de meeste keuzes op dit schema gebouwd.. Geboeid door wat mensen doen, meeleven, zelf op die weg gaan.
Het was een verrassing op radio 2 een positief getuigenis te horen over de kerk. Het was vorige maand. Op de derde adventszondag 2023 ontving Mick Huybrechts in de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal van Antwerpen de priesterwijding. Als kleine jongen van vijf had hij gezegd: “Ik ga later pastoor worden.” 33 jaar later was het zover. Nog geen pastoor, maar wel priester. Hij dankt veel aan zijn grootmoeder
Micks grootmoeder zij reikte hem de stola aan tijdens der viering. “Zonder haar was ik waarschijnlijk geen priester geworden. Ze leerde me dat eredienst aan God via mensen verloopt.”
Het aantal priesters is sterk gedaald. Voor de katholieke kerk in Frankrijk was het toch een evenement wanneer zes honderd priesterkandidaten begin december 2023 samen op bedevaart waren in Parijs.
Tweelingbroers Jop en Olivier lieten zich in Turnhout op hun 16de samen dopen. Ze maakten kennis met het christelijk geloof via filmpjes op sociale media. En nu hopen ze zelf andere jongeren te overtuigen.
(Kerknet 2 dec 2023).
Er blijven lichtpunten in tijden van kerkelijke krimpscenario’s. We kunnen erover lezen wanneer wij Kerk en Leven ontvangen. We horen ervan langs de diocesane en interdiocesane diensten van de Jongerenpastoraal (IJD) en wanneer we getuigenissen horen van Spaces of grace met projecten voor een nieuwe dynamiek.
Het verhaal van de kleine Samuël was een teken van een nieuw begin, dat God aan zijn volk gaf in een tijd van corruptie zowel in de maatschappij als in het heiligdom. God zij dank: “De lamp van God was nog niet gedoofd” (1 Sam. 3,3). Ze blijft branden.