't Zien zitten (2009)

Problemen zijn er om te worden opgelost. Zo gauw er een nieuw griepvirus rondwaart gaan we op zoek naar een middel om het te bestrijden. Problemen genoeg: allerlei ziekte, zelfs onder de bijen, verkeersproblemen, opwarming van de aarde, voedsel- en drinkwatertekorten. Om er maar een paar te noemen. Sommige problemen zijn hardnekkig, zoals dat van de honger in veel landen. We zoeken al jaren naar een oplossing, maar het verlossende idee ,de verlossende aanpak is nog niet gevonden. Intussen worden allerlei ideeën aangedragen, die dikwijls kant noch wal raken. Ergens las ik dat mensen die een slaapprobleem hebben een kwartier lang naar de volle maan moeten kijken en dan is het opgelost. De kerkelijke organisatie zoekt naar een oplossing voor het teruglopend kerkbezoek en ook daartoe worden oplossingen aangedragen in het kader van een beetje anders organiseren, terwijl anderen nog studeren op werkelijke oplossingen. Soms zijn de therapieën heel eenvoudig, maar meestal moet er voor de redding veel gedaan of ook veel betaald worden.
De lezingen van vandaag confronteren ons weer eens met het hongerprobleem. Er zijn mensen die naar Jezus luisteren en die hebben honger. Dus krijgen ze te eten en daarmee lijkt de zaak opgelost. Maar Jezus wijst er op dat die oplossing maar heel tijdelijk is, nee het is nog erger: ze hebben net gegeten en rennen letterlijk naar Hem toe, want de geestelijke honger is er niet mee verholpen. Dat is iets wat wij herkennen. Het lijkt er zelfs op dat juist waar het probleem van de fysieke honger is opgelost dat daar de geestelijke honger toeneemt. Het is de honger naar zingeving, naar een doel. Het zijn dikwijls heel welvarende mensen die laten weten dat ze “het niet meer zien zitten”. De evangelielezing van vandaag was daarmee z’n tijd ver vooruit.
Heden ten dage hoeven we niet ver te zoeken naar goede raad. Er zijn zingevingscursussen in de prijs van tussen de 75 en vele duizenden euro’s. Er zijn heel veel boeken over geschreven. Er is een gekend probleem en dus wordt er naar oplossingen gezocht en alweer worden die aangedragen nog vóór dat de werkelijke oorzaken, de inhoud enzovoorts is onderzocht. Een eigentijdse remedie heeft altijd wel te maken met iets wat gekocht moet worden. Dat kunnen gedroogde worteltjes zijn, een weekje zelfzoeken in de bergen of verzin maar wat anders. Het mag wat kosten, want als je de levensdraad bent kwijt geraakt, als je geen zinvolle invulling weet te geven aan je dagelijkse leven en als dat leven, na dat de eerste behoeften zijn bevredigd, verder geen doel, geen bestemming heeft dan wordt het leven zelf op den duur zeer bedreigd. Het kan een hele tijd duren voor we in de gaten hebben wat we te kort komen. Een vakantie waarin wat plaats is voor rust en zelfreflectie kan daar veel aan bijdragen. Toch wordt door velen ook die tijd zo vol gepropt met bezigheden, dat de honger naar zingeving niet of nauwelijks wordt vastgesteld, laat staan gestild.
En alweer vernemen we van Jezus Christus een niet gezochte, maar heel eenvoudige oplossing. Hij verwijst niet naar brood dat uit de hemel gaat vallen, maar naar zijn eigen manier van zingeving en bestemming: geef jezelf aan medemensen, begin vlakbij, bij je kinderen. je familie en ga zo maar verder. Dan zul je altijd weten niet voor niets en niemand te leven. Moet daar nog niet eens een boek over worden geschreven? Nee, het is volkomen duidelijk. We weten het eigenlijk ook wel, maar we worden bestormd met zo heel andere oplossingen.
En zijn uiteindelijke doel en bestemming is hetzelfde als zijn en onze oorsprong en bestemming. Of we hem nu Hij of Zij noemen, het is de Eeuwige die wij hier samen trachten te ontmoeten. Amen.