“Ga nu mee naar een eenzame plaats”
In het evangelie van vorige week hoorden we dat Jezus zijn helpers
opdracht geeft om goede herders te zijn en Hij zendt hen op weg,
twee aan twee.
Deze week komen ze terug van hun eerste stageperiode, hun eerste
missietocht. En Jezus gunt hun de nodige rust. Ze moeten op adem
komen, uitrusten van het ‘kerkewerk’.
‘Ga nu mee naar een eenzame plaats om alleen te zijn en een tijdje
uit te rusten’.
Wie zou zo’n uitnodiging in de wind slaan!
In veel parochies wordt door heel veel mensen hard gewerkt. En vandaag leert Jezus ons dat het goed is zo nu en dan wat uit te
rusten, en ook eens wat vakantie te nemen. Maar Hij leert ons
ook dat het goed is om te midden van drukke werkdagen even op
adem te komen, wat tijd te maken voor gebed en bezinning, en
om te praten met elkaar. Waar alleen hard gewerkt wordt, waar
geen tijd is voor bezinning, waar geen tijd is om te praten, loop je
vast in je werk.
Maar aan het slot van het evangelie lezen we dat de geplande rust
niet gehaald wordt. Wanneer ze aan de overkant van het meer
komen, staat er alweer een menigte mensen Hem op te wachten.
En Marcus schrijft: ‘Hij voelde medelijden met hen, omdat ze
leken op schapen zonder herder’.
Hier worden wij allen ook opgeroepen om mee te herderen.
We moeten elkaar hoeden en helpen, sterken en troosten: er zijn
voor elkaar!
We krijgen vandaag een dubbele boodschap mee. We moeten
zorgen voor mensen, maar ook pauzeren, niet uit gemakzucht,
maar om kracht op te doen ten bate van anderen.
- 16e zdj-B- * bij Marcus 6,30-34 * door Ludgard Decroos * federatie St.-Andries-St.-Michiels-Brugge