Beste dorpsgenoten.
Het zou me niet verwonderen dat de grote installatie die u aantreft achter in de kerk meer vragen bij u oproept dan de lezingen uit de Bijbel die u zojuist gehoord heeft.
Daarom lees ik u eerst voor wat Jan Peeters, beeldend kunstenaar uit Baexem, en bouwer van de installatie, er over geschreven heeft:
‘Een kus van de zon’ is een dynamische lichtschildering op doek die ontstaat door lichtreflectie in water. Het gaat hier om een uit de gewone dagelijkse werkelijkheid gevangen natuurkundig verschijnsel zoals je dat bij fel zonlicht kunt zien op de boeg van een schip of op de sluiswand.
Het is een jeugddroom van Jan C.M. Peeters om dit lichtspel te verwezenlijken en de dynamiek ervan als een formule vast te leggen. Nies van lier heeft dit werk, deze poging van om licht op te vangen, het vorig jaar gezien en wilde het graag voor een tijdje in de kerk hebben. Dit beeldgedicht immers kan door opstelling, omgeving en boeiende nadrukkelijkheid tot kosmische contemplatie aanleiding geven.
Jan Peeters wil dat deze poëtische installatie uitnodigt tot “mee-MAKEN.
Hij zegt het zo: “Om het woord religie dan toch maar te gebruiken: wanneer men in een kerk plaats neemt voor deze installatie en men er zich in alle stilte aan over geeft, kan men even de waan van de dag, het hier en nu overstijgen om terecht te komen in het altijd en overal en zich daar helemaal thuis te voelen.
De kerk op de Heibloem betekent deze zomer: even van de fiets af voor ee lekker glas water, even stil zitten voor Een kus van de Zon, misschien even naar de WC, maar bovenal nu even weg van hier om, hoe paradoxaal ook, tot jezelf te komen.”
Tot zover Jan Peeters.
Na de mis gaan we het uitproberen.
De biechtstoel is al heel lang weg, de communiebanken ook, het altaar zal nergens meer voor dienen als er geen priester meer is, en dan begint er voor de kerk een nieuwe toekomst. Deze zomer hebben we daar een voorproefje van.
Maria is in 1854 in Lourdes verschenen, in 1913 in Fatima. Heppeneert in België heeft zijn Onze-Lieve-Vrouw-van Rust en Heibloem kan nu ook een pelgrimsoord worden dank zij “Een Kus van de Zon.”
Nadat het vorig jaar de financiële crisis was uitgebroken, klonk overal het woord “verandering.” Na dat graaien en die gulzigheid moet het heel, heel anders, verkondigt iedereen.
Daar is een nieuw soort denken voor nodig, vanuit een perspectief zo immens dat begrippen als “steeds meer hebben, steeds meer groei en vrije markt” er bij verbleken.
Toen ik het kunstwerk voor het eerst zag heeft het me overweldigd: het raakte me diep, het streelde me, ik voelde me bemoedigd door de barmhartigheid van het universum. In de twee witte panelen herkende ik mijn longen die adem halen, de adem die bij me binnenkomt met een boodschap van het heelal. Ik hoef me er alleen voor open te stellen. Als ik dat doe, kom ik terecht in een heel andere wereld, transcendent, met een hart en een ziel. Ik voel me opgenomen in een dynamiek van een heel andere orde. “Ja, dat is het,” dacht ik toen.
Dat is HET ENIGE ANDERE, dat ons verder kan brengen, op de weg van evolutie.
En nu staat het hier, in onze kerk, voor ons allemaal en iedereen. Dank zij Paul Derks, Sjra Winkelmolen, Lei Bessems, Marthijn Versteegen, Kees van der Heiden en Jan Peeters zelf, van woensdag tot zaterdag.
De openingstijden: de komende weken op woensdagen, vrijdagen zaterdagen en zondagen na de mis, van 11-13 uur.
Blijf zitten zolang u wilt, laat u als een bootje dragen door de golven van een onmetelijke oceaan, op en neer, in en uit.