Het rijk Gods groeit
Met twee agrarische beelden laat Jezus ons de groei van het Rijk Gods zien. Tegelijk stimuleert Hij ons er blijvend in te geloven en eraan te bouwen. Het valt ons op dat Jezus begint bij ’t begin van de groei en daarna de stappen belicht van de mogelijke evolutie. Hij gaat door tot ’t einde zowel de oogst die lukt en de vogels die zich kunnen nestelen in de volgroeide takken van de mosterdboom.
Zeker wil Jezus ons leren, ons nooit blind te staren op ’n moment van crisis of stilstand. Integendeel er is altijd groei mogelijk, een weg en een uitweg. Onze identiteit als christen is precies “mensen van de weg“ zijn, steeds onderweg met de zekerheid, er is altijd een uitweg. Die positieve houding van Jezus is ook waar voor onze kerk in grote verandering met steeds minder gelovigen en veel te grote kerkgebouwen. Hij wil ons aansporen om te blijven geloven in groei en evolutie, maar zeker in n nieuwe aangepaste verpakking, maar steeds bezig met de kern van de boodschap en altijd de juiste prioriteiten leren leggen.
Indien de boer niet zou geloven dat zijn gewassen groeien en dat er altijd een oogst volgt, dan zou hij moeten ophouden en van beroep veranderen ; maar de boer ( elke christen) ploegt verder. Wie gelooft in groei, ziet dan ook met verwondering en dankbaarheid, hoe elke stap tussen stengel en aar, de moeite waard is. Jezus roept ons op tot blikveruiming in plaats van blikvernauwing. Dus blijven geloven dat crisis en verandering nieuwe kansen bevatten.
Ook de lange weg van het mosterdzaadje vervult ons met hoop. Wat klein begint kan ook groot worden, ook volgens God; hopelijk kunnen ook wij daarvan getuigen, want leven en ouder worden brengen hoe dan ook evolutie, crisis en verandering met zich mee, maar betekenen ook verrijking en tegelijk worden we volhardende en wijze mensen.
11e zdj-B- bij Mc.4,26-34 * door Marnix Galle * past.eenh. Emmaüs St.-Andries-St.-Michiels-Brugge