Op het einde van de Advent, op de vooravond van de geboorte van Jezus, richt de Liturgie onze ogen op Maria, de Moeder van Jezus. Terecht, niemand kan ons beter voorbereiden op de komst van Jezus, dan zij die de eerste van alle gelovigen genoemd wordt.
“De engel werd ‘van Godswege’ gezonden naar Maria” zo lezen we in het evangelie. Alle heil begint bij God. Hij heeft altijd het eerste woord. Ook Maria’s roeping kwam van boven. Zij heeft zich haar taak niet zelf toegemeten. Plotseling en onverwacht zag zij zich geplaatst voor een taak die haar mogelijkheden ver te boven ging. De grootste gaven van God moet men niet zoeken, men kan er zich alleen maar voor openstellen. Maria heeft haar leven zelf niet gepland. Zij heeft zich gewoon ter beschikking gesteld van God. Door Maria zocht God de verbinding met de mens. Als mens was Maria vrij om hierop in te gaan. Zij mocht de vraag stellen: “hoe kan dat geschieden”?. God wacht geduldig totdat Maria met haar antwoord in het reine was. Maar Maria beseft wel dat alle vragen en berekeningen haar geen zekerheid zullen geven en daarom vertrouwt zij zich toe aan Gods woord: “zie de dienstmaagd des Heren, mij geschiede naar Uw woord”.
Wie dat kan zeggen moet innerlijk wel heel arm zijn en heel nederig. Zo iemand ‘gelooft’. Maar zo eenvoudig was het ook weer niet. Maria heeft Gods aanwezigheid in haar leven niet altijd begrepen. Lucas zegt ons twee keer: “Maria begreep deze woorden niet en overwoog ze bij zich zelf.” Zij nam het onbegrijpelijke op in haar hart; zij probeerde de gebeurtenissen met elkaar te verbinden om er de diepe zin van te kunnen vatten.
Maar het meest wonderbare in het geloof van Maria is dat zij nooit hopeloos is geweest, niet bij de geboorte van haar Kind in de stal, niet bij de vlucht naar Egypte, niet bij het verlies van haar Kind, zelfs niet onder het kruis. Toen de duisternis viel over de aarde bleef in het hart van Maria het licht van het geloof branden, want bij God is niets onmogelijk. Haar geloof was vervuld van hoop, van de zekerheid dat God trouw blijft aan zijn woord, ook als wij dat niet zien. Zo is Maria voor ieder van ons een voorbeeld, een Moeder in het geloof.
Gods roepstem zal ook doorbreken in ons leven. Wij kunnen ons leven niet plannen en onze toekomst niet berekenen. Het leven komt naar ons toe en onze toekomst wordt vaak door omstandigheden gemaakt, anders dan wij zouden willen. Het komt eropaan dat wij ons evenals Maria aan God durven toevertrouwen, dat wij ons jawoord durven geven en gelovig de taak aanvaarden, ook als die onze krachten ver te boven schijnt te gaan.
In de mate dat wij ons aan God durven toevertrouwen zal ons geloof een zoekend en groeiend geloof zijn. Zoals Maria zullen we niet alles begrijpen, maar naar Maria’s voorbeeld mogen we niet hopeloos worden, ook als ons leven dreigt in te storten en duisternis en angst ons hart vragend overvallen. Laat dan Maria voor ons een teken zijn dat God trouw is, dat Hij met ons is. Zo wil God op Kerstmis ruimte vinden in ons hart opdat wij op onze beurt openbaring mogen zijn van Zijn liefde voor de mensen.