Homilie 4e zondag advent B 17-18/12/2011 diaken Christiaan Plaisier
Beste broeders en zusters,
Ooit hoorde ik iemand het volgende zeggen: “Ik sta ervan verbaasd hoe weinig grote momenten er zijn in het leven. Meestal zijn ze verdwenen voor je het weet, maar ze bepalen wel je leven”
Beste mensen, ik denk dat deze woorden perfect passen bij wat Maria vandaag in het evangelie meemaakt. Maria, een eenvoudig meisje, staat op het punt te trouwen met haar verloofde Jozef, wanneer ze onverwacht bezoek krijgt van de engel Gabriël met een boodschap van God. Maria is overdonderd en weet niet wat haar overkomt. De engel stelt haar meteen op haar gemak: “Wees niet bang, Maria, God heeft je zijn gunst, zijn genade geschonken. Je zult een kind op de wereld zetten, dat de Zoon van God genoemd zal worden.” Maria begrijpt niet hoe dat allemaal zomaar kan gebeuren. Ze heeft haar bedenkingen. Maar diep in haar hart voelt ze dat dit een groot moment is in haar leven, waarop ze volmondig “ja” moet zeggen. Ze kan de gevolgen van haar beslissing absoluut niet overzien. Maar Maria is niet bang voor de toekomst. Ze geeft zich vol vertrouwen over: “De Heer wil ik dienen: laat er met mij gebeuren wat u hebt gezegd.” Maria aanvaardt Gods Geest vanuit het geloof dat God het beste met haar voorheeft. En ze weet ook dat ze zal gedragen worden door Gods liefde. In Maria zal God mens worden. En zo zal Maria dan ook aan den lijve ondervinden hoe God werkt in diegene die Hem ontvangen wil. Door zijn genade te schenken, laat God het beste uit Maria naar boven komen: niet de vrees krijgt de bovenhand, wel het vertrouwen. Want als voor God niets onmogelijk is, dan zal alles wel in orde komen. Maria stapt vol moed in een avontuur, waarvoor God haar uitnodigt. Ze kent de gevolgen van haar jawoord niet. Dat dit moment de rest van haar leven zal bepalen, is wel zeker. Maar ze heeft daarbij alle vertrouwen in God. En dit jawoord zal ons Jezus schenken, wiens geboorte we volgende week vieren.
Beste mensen, zouden wij dat ook kunnen? Ons in vertrouwen overgeven aan God, die iets van ons vraagt, wat we absoluut niet overzien? Staan wij open voor de boodschap die de engel ons brengt? God schenkt ook aan ons zijn genade, maar misschien herkennen we de engel niet altijd? Willen wij onverwacht in verwachting raken van Gods Geest? In hoeverre kunnen wij Jezus laten geboren worden in ons leven? Ook bij Maria leek het op het eerste moment onmogelijk dat de Zoon van God door haar zou geboren worden. Ze had immers vele twijfels en vragen. Maar Gods genade zorgde ervoor dat het wel kon. Daardoor gaf ze zonder aarzelen en met volle moed haar jawoord. Ook bij ons lijkt het soms onmogelijk om volmondig ja te zeggen. Geloven en vertrouwen op God heeft te maken met de vraag of we God in ons leven wil toelaten. Of we ons willen laten volstromen met zijn Geest, die aan ons leven, soms onverwacht, een totaal andere richting geeft. Wanneer we ons hart openstellen voor Gods genade, dan hoeven wij niet bang te zijn. Dan worden we gedragen door Gods liefde en kracht. En zo kunnen wij op onze beurt Gods genade ook zichtbaar maken in onze eigen leefwereld, in ons gezin, onze vriendenkring.
Beste mensen, Maria zei vol vertrouwen ja tegen God. Mogen ook wij, in deze dagen voor Kerstmis, ons hart openstellen, opdat God in ons kan geboren worden. En misschien kan dit wel het grote moment zijn, dat ons hele leven bepaalt. Amen.