WITTE DONDERDAG 2011
vooraf klinkt joodse feestmuziek
de prelude en deel van de woorddienst gebeuren helemaal achteraan in de kerk.
Bij de zij-ingang staan 2 apostelen om de genodigden welkom te zeggen( …. en ……..)
Allen worden door hen uitgenodigd, plaats te nemen op de stoelen. Deze staan in halve kringen achterin onze kerk.
Op een klein podium staan krukjes voor Jezus en zijn apostelen. Er is een lezenaar aanwezig.
Enkele fakkels of tuinkaarsen geven wat sfeer.
Projectiescherm met beelden en tekst zijn achtergrond.
Zeven kaarsen staan gedoofd op het podium.
Zijdelings staat een kruik met water en kom en handdoek, en schort voor Jezus. Langs de ene middengang richting vooraan staat reeds een blok met kom, kan en water. Langs de andere kant staat de blok reeds klaar.
PRELUDE
Verteller
Welkom aan jullie allemaal die naar hier gekomen zijn om samen met mekaar te bidden en te waken op deze witte donderdagavond. Dit bijzondere uur heeft heel sterk te maken met de diepste wortels van onze geloofsgeschiedenis. Daarom willen we eenmaal per jaar stilhouden bij deze gegevendheid. Het eerste deel van onze viering gebeurt niet, zoals we het vandaag kennen in onze vlaamse kerken. Maar ze is opgebouwd vanuit het joodse religieuse gedachtengoed. We nodigen je uit om ook in dat eerste deel mee te stappen.
Veel rituelen die wij nog herdoen in onze liturgie vinden daar immers hun oorsprong. Om dit zijn juiste eer te geven is het eerste deel van deze viering dan ook gebaseerd op dat joodse paasritueel, Zij vierden er toen pesach, het joodse paasfeest.
Wat joodse muziek
Jezus werd geboren als een jodenkind. Hij groeide op in een joods gezin Hij leerde lezen in de Torah en trok naar de tempel. Hij stond volop in deze traditie en heeft samen met zijn leerlingen dit paasfeest, het pesach verschillende keren gevierd. Maar op die allerlaatste keer, de avond voor zijn sterven – laat ons het de eerste witte donderdag noemen- gaf hij er een heel andere wending en betekenis aan.
Het heeft een enorme impact op ons eigen geloofsverhaal, want zonder dit, zaten wij hier nu niet. Wij willen vanavond herdoen wat Jezus toen deed, voor hij de donkerste nacht van heel zijn leven inging. Wij willen hier dankbaar gedenken!
Het verleden in het heden brengen. Want het is de grond van waaruit onze huidige eucharistie gekiemd is.
Mensen die weten dat ze sterven gaan, vertrouwen vaak aan wie achterblijft kostbare dingen toe.
Zo heeft Jezus, aan allen die leven, in zijn spoor, tot op vandaag, met bijzondere tekenen in het ultiemste en innigste gebaar getoond wat echt liefhebben is.
Zoals het toen ter tijd de gewoonte was trok Jezus, als rechtgeaarde Jodenman naar een plaats met zijn leerlingen om het paasfeest, de bevrijding uit Egypte te herdenken. Hij zond twee leerlingen voor zich uit naar een zaal ter voorbereiding.
INSTRUMENTAAL***: joodse muziek***
De andere apostelen komen met Jezus naar voor en nemen plaats op een krukje.
2 brengen deze verhalende tekst:
———————————
wij zitten hier zoals toen: 12 apostelen met hun meester. Het verhaal is eeuwenoud, maar verrassend gekend en actueel.
Elk van jullie zou hier op onze stoel kunnen plaats nemen, want in elke christen schuilt nog wel een apostel van toen, met zijn geloof en ongeloof, met zijn trouw en verraad, met zijn grote mond of zijn klein hart.
Zij vierden toen samen het joodse paasfeest! Het pesach!
Ze hadden zo naar deze avond uitgezien want het zou hen goed doen, eindelijk eens op een andere manier samen te zijn! ’t Zou ook hun meester deugd doen, wisten ze: hij zag er zo moe uit. Hij betekende zoveel voor hen.
———————————
Weet je, wat hen het meeste bezig hield? Dat was de houding van hun meester …Soms leek Hij zo ingekeerd in zichzelf. En ook Zijn woorden klonken zo anders! ‘Ik zie er naar uit’ had hij gezegd…En ook: ‘Het wordt een pesachfeest als nooit voorheen! Ze begrepen het niet toen. Eén iets voelden ze: er hing een dreiging in de lucht, de sfeer was grimmig.
Zo kon het niet blijven duren.
Ze wisten het, die apostelen: de machthebbers zochten Jezus en zijn aanhang…maar niemand onder hen sprak het uit! Ze zochten Hem om wat Hij zei en om wat Hij deed…Ik kan me niet voorstellen wat ik dan zou doen? Vechten voor hem? Weglopen????Maar kom, geen zwarte gedachten: Vanavond viert iedereen
Jezus(voorganger)staat op en zegt:
Lieve vrienden, ik heb echt uitgezien naar deze avond:
laat ons samen Pesach vieren! Laat ons tijdens dit feestelijk samenzijn herdenken hoe onze grote God doorheen de geschiedenis altijd meeging met zijn volk, door woestijn en ontij, en hoe hij hen bevrijdde uit de slavernij van Egypte! Ja, Hij is waarlijk onze God met de naam: Ik-zal-er-zijn!
Pesach is het ware feest van hoop, altijd, wat er ook gebeuren mag!
Het is de tijd en het uur om op te staan uit alles wat ons in slaap sust, om op te staan uit ons ongeloof, onze futloosheid.
De tijd en het uur om in opstand te komen tegen uitbuiting en misbruik van mensen.
De tijd en het uur om op te staan uit de kleine dood die zo verlammend werkt op ons dagelijkse doen, en vooral ons niet doen!
Laten wij allen, -jullie die hier zitten zoals de apostelen van ooit en jullie vanuit onze parochiegemeenschappen- laten we steeds weer kiezen voor leven, onvoorwaardelijk en vertrouwend op onze God.
Mogen alle profeten en voorvaderen, -die ons geleid hebben naar bevrijding uit slavernij- opstaan in ons.
Laat ons daarom het feestlicht ontsteken, dat alle duisternis verdwijnt uit ons hart!
één van de apostelen ( ) neemt vuur aan een fakkel en ontsteekt de zeven kaarsen.
één instrument speelt heel ingetogen en terughoudend traag, het begin van ’licht dat ons aanstoot’ tot alle kaarsen branden.
Jezus en de andere apostelen gaan staan.
Als alle kaarsen branden keert elk zich naar het scherm en bidden allen samen met de handen in orante-gebaar en klare stem:
Gij, Oneindige in eeuwigheid,
zegen ons met Uw woorden van waarheid
doe in onze wankele hart licht branden.
Zegen ons, Gij die ons het leven geeft
en ons deze dag laat zien.
Wees hier voor ons: heiligende Aanwezigheid
Laat het licht van Uw aanschijn
in mildheid over ons schijnen
dat wij in vrede leven, alle ballingschap voorbij.
apostelen gaan terug plaatsnemen, zo ook Jezus.
Verteller:
Laat ons samen zingen over dat niet te doven licht, dat voor ons uitgaat als een vuurzuil, zoals toen in de woestijn, zingen over het licht, dat langzaam geboren wordt, ondanks en doorheen zoveel duister. Licht, bij elke nieuwe morgen…..
Lied: ‘Licht, dat ons aanstoot in de morgen’
Verteller:
In de streek waar Jezus en zijn vrienden woonden was het een joods gebruik, dat men zich, voor men aan tafel ging, de handen waste. Enkele dienaars brachten een schaal aan en een kruik met water,
Maar toen gebeurde er iets wat nog nooit was gebeurd.
Jezus, de meester zelf, omgorde zijn lenden met een schort van één van de dienaars en nam de kruik uit zijn handen.
En toen sprak hij:
(Jezus-voorganger) Water is nederig, het stroomt altijd naar beneden, zo ook moeten mensen voor mekaar zijn: als water, nederig en dienend, door de knieën gaand voor mekaar. Ik zal jullie de voeten wassen. Ik ben de lijdende dienaar.
Verteller: (omdat het niet toneelmatig zou overkomen wordt dit gewoon verteld, maar de tekst leent zich wel tot een dialoog tussen Jezus en Petrus voor wie daar de voorkeur aan geeft)
En toen ging Hij naar de eerste apostel Petrus toe om hem de voeten te wassen.
Maar Petrus -gekend als de bruisende, spontane enthousiaste volgeling -protesteerde:
Nee, meester, zei hij, dat wil ik niet, zowaar ik Petrus heet…Jij bent zoveel meer dan ik, jouw hart is zoveel groter, jouw ziel zoveel reiner, dan die van mij. Ik ben maar een simpele visser en jij bent mijn grote meester!
Stil Petrus, je begrijpt het niet, weerlegde Jezus.
Ben je dan nu reeds vergeten dat enkel wie de minste van de mensen wordt, kind van God genoemd kan worden…
Maar Petrus reageerde heftig:.
Nooit van mijn leven zult Gij mij de voeten wassen…Ik heb tevéél respect voor u!
Zowaar ik Petrus heet!
Weet je Petrus,vervolgde Jezus: als ik jou de voeten niet mag wassen, dan kan je er niet meer bij horen, besef je dat niet?
Want dan heb je geen jota begrepen van alles wat ik je de voorbije drie jaar getoond geleerd en verteld heb. Wees toch niet zo koppig…
En verbijsterd zei Petrus: meester jij bent te groot voor mijn klein verstand. Maar ik geloof je en vertrouw je. Ik zal je bovenal blijven volgen, ik wil bij jou horen zo waar ik leef!
Jezus hoorde de loze belofte van Petrus en antwoordde:
Wees niet te voortvarend Petrus…want ooit zal de haan 3Xkraaien en zal je nog wenen omdat je mij verloochend hebt!
Jezus staat recht en komt naar voor. Twee apostelen (—————— en ————— ) helpen mee met waterschaal en handdoek.
Petrus en de anderen ontdoen zich van schoeisel en laat zich de voeten wassen.
Jezus (voorganger) wast hen de voeten.
Ondertussen speelt achtergrondsmuziek
Daarna wast Jezus (voorganger*) zijn handen.!!!!!!!!!(NIET VERGETEN!)*
Dan spreekt hij tot zijn apostelen:
Ik heb jullie de voeten gewassen
want aan onze overvloed, aan onze verworven welvaart kleeft bloed.
Ik heb jullie de voeten gewassen, denkend aan alle tranen van mensen,
die gemarteld, uitgehongerd en gedood worden
Ik heb mij de handen gewassen, om elke mens, arm gehouden
door machteloosheid van mensen.
Wij schudden het stof van onze voeten en wassen onze handen in onschuld.
Dat wij ons weer omkeren, dat wij onze binnenkant reinigen,
biddend om kracht van Hem die ons geschapen heeft.
*Jezus (*voorganger)
nodigt de gemeenschap uit:
Kom dan allen mee met mij,- en laat je de handen wassen zoals ik het jullie voordeed als teken van eigen ommekeer.
Kom sta op, en ga mee met ons, laten we aan tafel gaan.
Er wordt zachtjes gemusiceerd. Jezus gaat voorop, de apostelen volgen. Ze nemen plaats aan tafel. De 7kaarsen worden meegedragen en op tafel geplaatst door 7 apostelen*: ……………………………………………*.
( en en en ) staan klaar op zij in de middengang bij de waterschaal en gieten bij het naar voor komen van de mensen wat water over hun handen,(ene giet ander reikt handdoek aan) als teken van hun ommekeer.
Daarna nemen deze plaats in de grotere kring rond de tafel.
DIENST VAN HET WOORD.
Vraagstelling:
(apostel ………………. ) Meester, deze avond lijkt zo helemaal anders dan de andere. Wat maakt ons feestelijk samenzijn zo bijzonder?
(Jezus-voorganger) Vanavond vieren en herdenken wij pesach, het joodse paasfeest. Dat is het feest van vrijheid, van bevrijding uit onderdrukking.
Over alle tijden heen krijgen vrouwen, mannen, kinderen de opdracht om deze herdenkingsavond te plaatsen in de tijd waarin zij leven en er inhoud aan te geven, door na te denken over wat vrijheid en onderdrukking en verraad voor hen betekent!
Laten wij het stil maken, -inkeren in zwijgen- en nadenken over wat deze woorden voor ons, christenen van vandaag, inhouden! (Stilte)
Het oude godsvolk werd bevrijd uit het slavenhuis van Egypte…laten wij met zijn allen die hier zitten de traditie in ere houden en op deze witte donderdagavond luisteren naar één van de vele verhalen uit de schrift: dat verhaal van bevrijding, van uittocht.
VERHAAL over het feest van uittocht uit bittere tijden
(apostel )
Tot op vandaag vieren de joden nog ieder jaar het feest van de uittocht uit Egypte.
Mozes had gevraagd: ’op de tiende dag van deze maand moet ieder gezin een lam uitkiezen.
Ge moet het dier vasthouden tot aan de veertiende van de maand. Dan moet heel de verzamelde gemeenschap van Israël het slachten in de avondschemering.
Vervolgens moet ge wat bloed nemen en dat uitstrijken over de beide deurposten en ook over de bovenbalk van de deur van alle huizen waar het lam gegeten wordt.
Het moet gegeten worden met ongezuurd brood en bittere kruiden. En dit is de wijze waarop het lam moet gegeten worden: uw lendenen omgord, uw voeten geschoeid en uw stok in de hand.
Haastig moet ge het eten want het is Pasen voor de Heer.
apostel 2 vervolgt:
Als ik het bloed aan uw huizen zie, zal ik u voorbijgaan. Geen vernietigende plaag zal u treffen als ik Egypte sla.
Deze dag moet gij tot een gedenkdag maken. Je moet hem vieren ter ere van de van Heer uw God!
Van geslacht tot geslacht moet gij hem als een eeuwige instelling vieren.
Tot op vandaag vieren joden nog ieder jaar het feest van de uittocht naar Egypte.
Alles wat ze daarbij eten herinnert aan wat er gebeurd is: ongedesemd brood, bittere kruiden en het lam, teken van levensbehoud.
Daarom is het feest. Zij zingen en danken God die grote dingen doet ….
Lied: ‘Hiney ma tov’
Ondertussen wordt de tafel klaargezet (broodschalen, bekers, wijnkruik, sederschotel) door
(7 apost……….., ………., ……….,………, ………., ………, ……….)
Daarop wordt er gegeten en gedronken.
Na korte tijd begint de vraagstelling en duiding vanuit de lezing:
verteller: En zo vierden ze pesach, maar wat betekent dat eigenlijk pesach vieren?
apostel
Pesach of Pasen, dat is een Hebreeuws woord.
Het betekent ‘voorbijgaan’ of ‘overslaan’.
het volk van God moest vele plagen ondergaan
en tenslotte sloeg de dood toch toe.
Dat hoorden we in het verhaal van de uittocht!
Er staat: Overal was er verdriet en dood, in heel het land.
Maar er staat ook dat de dood de kinderen van Israël oversloeg,
Hij ging aan hun huizen voorbij.
Zij bleven gespaard, zij gingen op weg
een nieuw land, een nieuwe toekomst tegemoet.
verteller: Vanavond gebruiken wij plat ongedesemde brood. Het brood dat de joden Matsa noemen.
apostel
Matsa, dat is brood, brood zonder gist.
Daarom is het zo plat en dun.
Als je trek hebt, dan stilt het je honger niet.
Daarom noemt men het ook soms het brood van de armen,
het brood van mensen die onderdrukt worden.
Het heet ‘Het brood van de ellende’.
Het verwijst naar de haast van het vertrek.
Er was geen tijd om het brood te laten rijzen!
Vluchten moest je, zodat de dood aan je voorbij ging
verteller:
Op tafel staat de joodse traditionele sederschotel.
Voor joodse gelovigen heeft het zijn betekenis maar welke duiding steekt er voor ons in? Wij -christenen van vandaag- ?
apostel
Je vindt er een ei:
Dat verwijst naar de vroegere tempelfeesten, dat wil zeggen ondanks alles wat een mens meemaakt gaat het leven toch door! Leven is niet tegen te houden!
Je hebt er ook een lamsbot: het verwijst naar het offer, het paaslam dat geslachtofferd wordt.
Daarbij liggen bittere kruiden: mierikswortel die de bitterheid van de slavernij symboliseert. En ook wat sla: deze smaakt eerst zoet, daarna bitter.
Zo behandelden de Egyptenaren het joodse volk: aanvankelijk goed, maar ze vervolgden ze later.
En hierbij vind je ook een kom met charoset: het is een mengsel van appel, kaneel, noten en wijn. Ze stelt de mortel voor waarmee in tijden van slavernij en armoede werd gebouwd.
De groene takjes peterselie verwijzen naar de lente
En het zoute water staat symbool voor de tranen van verdriet van alle mensen in onderdrukking en lijden.
Geef maar door en proef maar….
Tijd uittrekken om het te laten doorgaan en te laten proeven
verteller: Naar joods gebruik worden er altijd vier extra bekers wijn op tafel geplaatst tijdens de pesachmaaltijd.
Ze verwijzen naar de vier woorden die je terug vindt in exodus 6 over de verlossing uit egypte:
Dit zijn de 4 woorden:
Ik zal uitvoeren
Ik zal redden
Ik zal verlossen
Ik zal nemen
Jezus-voorganger
laten wij dan zingen, verbonden over eeuwen heen met allen die ooit het pesachfeest vierden. Verbonden ook met allen die sedert die laatste Pesach van Jezus met zijn vrienden leven vanuit het opstandsgeloof.
Verbonden met alle christenen die dit geloof delen en er naar leven
Vanaf dit moment stoppen de apostelen met eten en drinken want de dienst van toen gaat over in onze eucharistie
LIED: ‘WIE ZIJN LEVEN’
DIENST VAN DE TAFEL
verteller:
Samen zitten wij hier rond deze tafel van eucharistie, onze handen en geest uitgeklaard, onze ziel gereinigd. Met brood en wijn zoals weleer, die eerste keer. Van aswoensdag tot nu trokken wij met onze pelgrimsstok door de vele verhalen van woestijn en bevrijding. De veertigdagentijd heeft ons tot hier gebracht, veertig dagen kregen wij als christenen in het jaar 2011 de tijd, om leven uit te zuiveren, om ons leeg te maken in hoofd en zinnen van wat overtollig is en geen leven, om ruimte te maken voor wat ons leven overstijgt, om onszelf weer te wortelen.
Wij, die hier samen zitten, willen vanuit de joodse traditie waaruit en waarin Jezus leefde ingaan op het nieuwe verbond dat Hij op die eerste witte donderdagavond sloot met zijn vrienden.
Wij worden opgeroepen, uitgenodigd, uitgedaagd om Ecclesia, kerk te zijn, parochie en federatie, meer dan een gebouw van samenkomst of een instituut!
Is Ecclesia niet een levende hartelijke biddende zorgende en delende gemeenschap zijn?
Het gebeurt op die plaats en die samenkomst waar je het leven en de tijd heiligt, momenten als hier en nu!
Lied:
voorganger:
Het heiligen van de tijd:
Dat is stilstaan bij alle gebeurtenissen die leven baren, levengevend zijn, wending geven aan het bestaan van mensen ten goede.
Het is door schroomvolle gebaren en woorden ons aangereikt uit een ver verleden, herdoen wat heilig is, ons is toegezegd en ons te boven gaat:
Eucharistie vieren! Het is dank zeggen, om die Enige Ware die staande in het joodse pesachfeest zichzelf brak en gaf.
Laten wij zijn testament in ere houden. Laten wij op dit moment herdenken wat Hij voor mensen toen voordeed: (even intens stil laten zijn)
Want in de nacht voor Hij naar de hof van olijven trok om in diepste stervensnood te bidden, in de nacht dat hij in zijn liefde verraden werd, nam hij na de maaltijd nog een stuk van dat ongedesemd brood in Zijn handen en sprak die ontstellende woorden:…
Brood moet een hele weg afleggen om brood te worden, zo ook de mensen moeten een heel leven gaan om voluit mens te worden.
Neem dit stukje brood, breek het en deel het met mekaar, ik ben het zelf: word wat je eet, doe wat ik ben.
**COMMUNIE VAN BROOD:**de apostelen krijgen elk een stukje matse
5 apostelen………., ……., …….., …….. ……….. en voorganger gaan met schalen rond en delen het uit aan de gemeenschap.
voorganger: Toen nam hij een beker met fonkelende wijn en sprak:
Als wijn ben ik vergoten, uitgegoten voor allen die dorsten naar gerechtigheid. Ik sluit met jullie een nieuw verbond in eeuwigheid. Drink deze beker en ledig hem tot op de bodem. Engageer je aan mij, zoals ik gegeten en gedronken aan mensen wil bestaan. Deel deze Godendrank, ik ben het zelf.
**COMMUNIE VAN WIJN:**De apostelen geven de beker door en dezelfde 5 +voorganger gaan de bekers doorgeven aan de mensen (kelkdoekjes niet vergeten!)
verteller
wij hebben het Jezusbrood gebroken met elkeen, de beker wijn gedronken.
En wij gedenken hoe Jezus, het jodenkind, Gods Zoon, ontledigd aan mensen, straks de nacht van de ultiemste eenzaamheid in ging.
Twaalf mensen uit onze parochies, voor even de 12 Apostelen, met elk hun eigen karakter: Ze kregen hier geen naam. Ze staan voor elk van ons. Want in elk van ons steekt die diepe worsteling van geloof en ongeloof, van stoere taal en verloochening, van twijfel en vertrouwen, van toewijding en ontwijding. In elke van ons schuilt een stoere Petrus die huilt als een kind als de haan drie maal kraait….En Judas is geen foute vergetelheid vanavond, als hij blijft zitten aan deze tafel tot het einde…Tot op vandaag is er een spoor van verloochening, een woord van verraad, een gedachte…ook hij blijft leven, ook in elk van ons….tot op vandaag, tot in dit uur.
LIED:
VOORBEDEN
(voorganger) En bidden wij in dit uur voor alles en ons allen die nog geen voltooiing kennen, waar het messiaanse visioen nog geen begin kent:
(tussen elke bede zingen we Kyrië Eleïson)
( ……………… )
Voor de zovelen op onze aarde die echt honger lijden,
die sterven van dorst en ontbering,
die geen brood hebben, geen kom drinkbaar water voor hun kinderen,
voor onze naaste die leeft in het dodend geweld van oorlog
dat ze alles krijgen wat ze nodig hebben
om als mens te kunnen leven.
( ………………..)
Voor mensen die oververzadigd zijn,
die niets meer te wensen hebben
omdat ze al zoveel bezitten;
dat ze niet verstikken in vanzelfsprekende ongedeelde rijkdom.
Dat ze door een andere manier van leven weer leren dromen,
weer leren verlangen en uitzien!
(………….)
Voor profeten en dichters en kunstenaars
die ons telkens weer herinneren
dat de mens niet leeft van brood en werken alleen;
dat hun boodschap juist vertaald en gehoord wordt.
Dat zij door hun creativiteit ons naar een andere spoor leiden
( ………….. )
Voor onze herders en voorgangers,
Voor onszelf dat wij weer nederig worden,
ons de voeten durven laten wassen,
ons laten doen door God, niet ten eigen bate presteren.
Dat we nooit verraad plegen aan wat onze diepste inspiratie is:
weten dat God werkt in ons!
Lied: ‘Blijf bij mij’
ondertussen wordt de tafel ontruimd , alleen de kaarsen blijven
staan, één schaal met resten matsa, één beker wijn
- de doornenkroon wordt erbij gelegd (zelfde apostelen als deze die klaarzetten ruimen af en ………….. legt doornenkroon en scharlakenrode doek in het midden van de bijna lege tafel)
voorganger:
Nooit werd een testament zo trouw en zo lang in ere gehouden. En vandaag is er een duidelijke opdracht voor ons hier aanwezig: dat wij dit verhaal op onze beurt blijven doorvertellen aan onze kinderen en kleinkinderen, en dat wij blijven samenkomen om het nieuwe verbond te vieren.
Bidden wij dan in de diepste stilte van ons eigen hart, wij allen hier rond deze tafel bijeen,
dat wij de moed zouden hebben, de verbeeldingskracht en durf om dit vandaag als christen te doen….(wij bidden in stilte)
strijkje ingetogen meditatieve muziek
WAKEND EN BIDDEND
voorganger:
Alles is nu stil, het is wachten en bidden
met Jezus de lijdensweg gaan,
– niet vluchten, maar gaan, mee-gaan en wakend blijven…
Wij hebben weet van wat volgt: wij hebben weet van verraad, van olijfhof en kruisweg straks. Daarom willen wij nu binnentreden in de stilte van deze witte donderdag-avond.
Laat ons in de diepte van onze ziel- alleen en toch weet hebbend van mekaar -bidden en waken in onze verrijzeniskapel Ze is de symbolische plaats waar wij zo vaak reeds -afscheid namen voor het laatst- van mensen die wij moeten loslaten in dit leven, waar wij mensen, die in verdriet achterblijven wakend nabij zijn. We dragen de kelk, het Jezusbrood, de doornenkroon en de laatste kaarsen licht met ons mee…
Kom, ga mee met ons, laten wij waken….(voorganger –apostelen en alle aanwezigen stappen mee tot achter in de kerk in de verrijzeniskapel. Daar staan meditatiebankjes en stoelen en is ook open ruimte om neer te knielen)
Dragen mee naar de verrijzeniskapel:
-
………..: schaal met brood
-
…… : beker wijn
-
……… : doornenkroon met rode sluier
-
……… : kaars
-
……… : kaars
-
……… : kaars
-
……. : kaars
-
…… : kaars
-
…… : kaars
-
………. : kaars
-
…….. :
-
…….. : oproep tot volgen
-
voorganger :met loopmicro
-
……….. :verteller
voorganger: achteraan in verrijzeniskapel neergeknield tussen andere apostelen
tot hier zijn wij gekomen. Waak en bid zei hij in de hof van Olijven en zijn beste vrienden sliepen. Vanavond willen wij het uithouden bij hem en bij elkaar in de stilte van deze witte donderdagavond. Deze man uit één stuk: één en al liefde en rechtvaardigheid was hij. Hij deed wat hij zei. Houd van God en de mensen en van jezelf.
Hij bleef rechtop, week niet. Hij geeft zich over in een ultiem loslaten.’Vader, vergeef het hen…’ Wat goed is moet zichzelf niet verdedigen.
Straks wordt hij overgeleverd, opnieuw in zoveel mensenlijden van vandaag. Straks wordt hij opnieuw gekruisigd, op de zovele kruisen overal op onze lijdende wereld. Het enige wat we kunnen doen is erbij blijven, niet weglopen…Laten wij waken, het uithouden en bidden…..
Stilte –eventueel zachte taizémuziek