Palmzondag A (2008)

Palmzondag en heel de Goede Week zijn een botsing tussen twee werelden: de wereld van het idealisme en de wereld van de pragmatisme.
Jezus is een man met idealen, met de droom van een betere wereld, van een samenleving waarin mensen hart hebben voor elkaar. Hij is een man met een visie: het rijk van God op aarde, een rijk van vrede en liefde voor iedereen, en voor dat rijk gaf hij zich helemaal.
Maar hij botst met de wereld van de joodse religieuze leiders, die heel pragmatisch in gesteld zijn. Hun wereld is niet gebouwd op idealen maar op regels, en hun visie gaat niet verder dan eigen macht en invloed, want zij zijn toch aangesteld om de orde te handhaven. Profetische figuren zoals Jezus verstoren die orde en dat is in hun ogen gevaarlijk voor de geordende samenleving.
Palmzondag: een botsing tussen twee werelden, tussen dromers en zogenaamde realisten. Velen herkennen in Jezus iets van hun dromen. Droomt elke mens niet van een betere wereld. Ze zien in hem een Messias, de brenger van een nieuwe toekomst. Ze juichen hem toe: Hosanna in de hoge.
Maar die zogenaamde realisten vinden dat maar niets. Geef ze een terechtwijzing, laat ze stoppen, zeggen ze tegen Jezus. Maar die zegt: die droom is niet te stoppen, als zij zwijgen zullen de stenen roepen. Maar hij weet ook dat die droom nog ver weg is van verwerkelijking. Hij voorziet moeilijke dagen voor Jeruzalem, de heilige stad. Hij voorziet moeilijke dagen voor hemzelf, want die zogenaamde realisten vinden toch dat hij moet zwijgen.
Die botsing tussen twee werelden, tussen idealisme en pragmatisme, speelt zich niet alleen af tussen individuen en groepen, maar die vindt ook plaats in ieder van ons.
Iedereen heeft toch wel iets van die droom van een ideale wereld, een wereld zonder haat en nijd, zonder geweld en oorlog. Dat willen we toch allemaal. Maar, zeggen we dan al gauw: je moet wel realistisch blijven, die droom kan toch niet gerealiseerd worden, en dus kijken we wel uit onze nek uit te steken en ons voor 100 % voor onze droom in te zetten. Doe maar gewoon met de anderen mee, dat is het veiligst voor iedereen.
En mensen die wel de moed en de bezieling opbrengen om idealistisch bezig zijn in kerk en samenleving, die komen bijna altijd in botsing met de autoriteiten in kerk en samenleving. In hun ogen verstoren zij de orde, ze gaan in tegen de regels. Het is heel de geschiedenis door niet anders geweest. De idealist Jezus van Nazareth was niet de eerste en niet de laatste die in botsing kwam met het pragmatische gezagsapparaat. En, gelukkig voor de mensheid, het gebeurt nog steeds.