" Opstaan en ….leven!"
Ooit al eens iemand bijgestaan die eigenlijk niet meer wil opstaan:
het daglicht niet meer kan verdragen? Het grijpt je bij de keel en
het snijdt door je diepste binnenste!
En dan probeer je: ‘Kom, gooi die dekens weg en sta op! Buiten
schijnt de zon!’
Dit geeft geen effect. Dit leidt tot nog meer afkeer voor het leven
daar buiten.
De ziel van die mens is leeg. Het geloof in het leven is totaal zoek!
Om op te staan moet er eerst weer een sprankel hoop zijn en geloof
dat ’leven’ kan; dat het geen doodlopend straatje is! Het is stappen
zetten… en nog een… en nog een!
De steen op je hart moet weggerold worden en je moet je losmaken
van wat je belet te leven.
Dit is het ‘Lazarusverhaal’! Een paasverhaal!
Jezus zegt’Rol die steen weg’ en dan roept Hij: ‘Lazarus , kom naar
buiten!’ en tegen de omstanders: ‘Maak die doeken los!’
Zijn boodschap is overduidelijk: rol grafstenen weg die mensen
dooddrukken en monddood maken en dan kan je ze meenemen
naar de overkant, waar het zo warm en hartelijk is dat ook voor hen
het leven weer waard is om geleefd te worden.
Net zoals Lazarus wik Ik je doen opstaan- zegt God
*en je weer nieuwe hoop geven. *
Ik zal de steen die anderen voor je hart hebben gelegd,
helpen wegrollen. Ik zal je naar buiten roepen om
opnieuw ’nieuw’ te worden.
Zo kun je een beetje proeven van wat het betekent
een ‘paasmens’ te zijn.
Nog twee weken - zegt God, en dan hoop ik dat Ik in jou
mag verrijzen en dat je Mij zult ontmoeten
als bron van ’nieuw leven’.
Ik heb je lief - zegt God.
- federatie St.-Andries-St.-Michiçels-Brugge * bij de 5e zondag i.d. Veertigdagentijd – A - * bij Johannes 11, 1 – 45 * door Christine