Allicht hebben jullie het al opgemerkt. Heel vaak wordt in het evangelie verteld dat Jezus woorden uitspreekt, daden stelt die mensen recht-op helpen. Een lamme die niet uit de voeten kan helpt Hij recht; de blinde van de liturgie van vorige week die luid om erbarmen roept, geeft Hij weer het zicht. De melaatse die als een verstotene ver van de mensen leeft, neemt Hij weer op in de gemeenschap. De bezetene die zichzelf kwetst, die zichzelf vernietigt en leeft tussen de doden op het kerkhof, geeft Hij weer zijn menswaardigheid. Hij gaat naast hem zitten, praat met hem en schenkt hem terug aan zijn familie als een volwaardig mens. En de overspelige vrouw die volgens de joodse wet moest gestenigd worden redt Hij letterlijk van de dood. En herinner je ook die krachtige woorden uit het Magnificat: zij die hun macht misbruiken haalt Hij van hun troon, maar de geringen verheft Hij. En vandaag vertelt het evangelie het verhaal van de dode Lazarus die weer tot leven komt.
Enkele jaren geleden hadden we het vaak over het pastoraal plan. Daarin werd een hefboom gelanceerd de ons moet toelaten altijd mensen Recht-op te helpen leven.
Tijdens dat pastoraal plan werden we aangespoord om ons steeds te laten inspireren door de geest van Jezus Christus, van wie wij zeggen dat wij zijn leerlingen zijn. Mensen recht-op helpen was de grote zending van Jezus in deze wereld. Doen zoals Jezus, rondom ons kijken en zien waar we de handen uit de mouwen kunnen steken? Mensen rechtop helpen leven.
Wij kennen geen melaatsen in onze streken, maar we kennen wel mensen die in een of andere nood verkeren. Maar er zijn ook mensen die wij op één of andere manier uitsluiten, gewild of ongewild.
Ik hoorde eens het volgende echt gebeurde verhaal. In een dorp zonder school, - niet zo ver van hier - woonde een jong gezin. De vader had afgesproken met twee buren om hun kind met de wagen naar school te voeren. Dat ging prima. Tot op een dag nieuwe buren hun intrek namen in een klein huisje midden in het dorp. Ze hadden het niet gemakkelijk en moesten rondkomen met een heel klein inkomen. Men vertelde dat ze leefden als bohemers. De man, waarover ik het zojuist had, stelde voor dat hij ook het kind van dat gezin mee zou nemen naar de school. Dat is ook mensen recht-op helpen. En dat gebeurde… maar een van de twee kinderen van de andere families mocht niet meer mee. Hun kind zou lelijke manieren kunnen krijgen.
In een Vlaamse parochie midden in de stad wonen heel wat vreemdelingen. Enkele jaren geleden namen de leden van de parochieploeg het initiatief om contact te zoeken met de talrijke vreemdelingen die er wonen: Turken, Kongolezen, Algerijnen… Er staat immers in het evangelie: Ik was vreemdeling en gij hebt mij opgenomen. Ze hadden toen een parochiefeest georganiseerd waarop iedereen werd uitgenodigd. En dat werd een enorm succes. Maar het bleef daar niet bij. Die parochieploeg begon zich zorgen te maken over bejaarde mensen die het heel moeilijk hadden en soms leefden in mensonwaardige omstandigheden. Men deed daarom beroep op parochianen om de handen uit de mouwen te steken. En wie was er present om die actie mee te starten? De zo gezegde vreemdelingen die enkele maanden tevoren op het feest waren uitgenodigd. Zij gaan op bezoek bij die mensen, helpen bij het schuren en schrobben, doen boodschappen… Mensen recht-op helpen. Herleven.
In deze veertigdagentijd zouden we moeten werken aan onze zorg voor de medemensen. Mensen rondom ons recht-op helpen. In de Schrift staat ergens: ‘Ik, Jahwe, verlang geen brandoffers, wel barmhartigheid.’ Barmhartigheid is meevoelen met andere mensen vanuit het diepste van onszelf. Dat is dus veel meer dan onze sympathie betuigen. Het is veel meer dan een niets oplossende aalmoes te geven aan een noodlijdende. Het is ten gronde werken aan het verheffen van mensen.
Broederlijk Delen is mensen doen herrijzen. Dat is ook de diepe betekenis van onze vasten. Mensen terug kansen geven om waardig, menswaardig te leven. Herleven! Veraf en dichtbij. We hebben het al zo vaak gezegd: ons geloof in Jezus Christus is geen privé-zaak. Het is ook anderen nieuw leven geven in naam van Jezus Christus. Wat we aan de kleinsten van de mensen doen, doen we aan Hem: grote gaven, kleine gaven, ieder naar zijn eerlijk vermogen.
In onze liturgie is dat ook heel belangrijk. Wij komen hier om God te loven en om ons leven af te stemmen op zijn manier van leven: dat is heel en al bekommerd zijn om onze medemensen, veraf en dichtbij. Hen weer recht-op helpen leven.
5e zondag van de vasten A (2008)
A-cyclus · Vasten · 5e zondag van de Vasten · paars