- In het verhaal van de opwekking van Lazarus staat centraal het woord van Jezus tot Martha: “ Ik ben de verrijzenis en het leven. Wie in Mij gelooft zal leven, ook al is hij gestorven. En ieder die leeft in geloof aan Mij, zal in eeuwigheid niet sterven.” - Dit vormt het slot en het hoogtepunt van het eerste deel van het Johannesevangelie. Doorheen heel dat eerste gedeelte (in elk hoofdstuk) gonst de gedachte: Jezus is het leven, de bron van levend water, het brood des levens…
\ - Het is juist als Leven bij uitstek dat Hij onder ons aanwezig blijft in de H. Eucharistie. In het raam van het Jaar van de Eucharistie, en in het vooruitzicht van Witte Donderdag wil ik even stilstaan bij de bijzondere waarde van de Eucharistische aanbidding.
I. In zijn recente encycliek en zijn apostolische brief over de Eucharistie vraagt JP II een vernieuwde aandacht voor de eucharistische aanbidding.
In 1988 was Mother Teresa v. Calcutta op een familiecongres in Brussel. Daar sprak ze over de waarde van de aanbidding, waaraan haar zusters zich elke dag voeden om dan diezelfde Christus in de armen terug te ontmoeten. Ze zei: “Vraagt aan uw parochiepriesters dat zij het H. Sacrament uitstallen minstens éénmaal per week.” – Het is nu wel merkwaardig dat die aanbidding juist het onmisbaar element blijkt te zijn in de nieuwe spirituele bewegingen, die in de laatste jaren in Frankrijk zijn ontstaan. Al deze bewegingen hebben direct of indirect iets te maken met Marthe Robin v. Châteauneuf-de Galaure, de stichteres van de ‘ Foyers de Charité’ over de wereld. De aanbidding herleeft in de groepen van Ch. de Foucauld en in de charismatische beweging met als centrum in Paray-le-Monial, waar Marg.-Maria Alacoque de boodschap doorgaf van de aanbidding v.h. Eucharistisch hart van Jezus. Vanuit deze aanbidding krijgt de Kerk een nieuwe adem, een nieuwe kracht.
De wereldjongerendagen die plaats hebben in Keulen volgende zomer staan precies in het teken van de aanbidding: “Wij komen Hem aanbidden.” ( Mt 2,2). Toen men in 1999 de komst van de Paus voor de jongerendagen 2000 in Amerika ging voorbereiden, hebben de jongeren van Missouri eerst 500 uren doorgebracht in aanbidding. Deze aanbidding werd aanstekelijk, echt een stille revolutie die heel de V.S. aantastte. 0ok ’s nachts gingen jongeren aanbidden. Iemand v. hen getuigde: “ In deze stilte is er een aanwezigheid die alles verandert.” – En dat is niet nieuw. Reeds de H. Frans van Sales heeft in de 16de eeuw de christenen van le Chablais tot de Kerk teruggebracht door de 40 uren van Annemasse en de 40 uren van Thonon : telkens 40 uren aanbidding na elkaar dag en nacht met alle parochies. Het is alsof een herscheppende kracht uitgaat vanuit de H. Eucharistie bij de aanbidding.
II. Dat aanbod is er ook voor ons. Hoe moeten wij aanbidden buiten de Eucharistieviering?
a) Daar is vooreerst geloof nodig in de werkelijke aanwezigheid van Jezus onder de gestalten van Brood en in een persoonlijke relatie tot ons. Bij herhaling zei de Pastoor van Ars in zijn preken: “ Il est là !” (Hij is daar). En Pater Pio zei: “ De wereld heeft de Eucharistie méér nodig dan zuurstof.”
b) Dan gaan we even stil worden. Het evg kan ons eventjes helpen, maar maakt er geen leesuurtje van. In de stilte komen al onze zorgen en interesses voor onze ogen, ook onze afgoden. Dan weten we hoeveel dingen we mogen schrappen. De H. Frans v. Assisi zei tot Broeder Leo: “ Veeg alles uit, ontdoe uw hart van alles. Wees arm.” We mogen arm en hulpeloos voor God staan.
c) Onze menselijke bekommernissen komen er aan de oppervlakte. We kunnen ze ombuigen tot gebed, zonder ze te verdringen. Daar komen ook onze trauma’s aan de oppervlakte. Onze mislukkingen en vernederingen of spanningen. Leg uw wonden in Jezus’ wonden. Daar worden ze gezuiverd en opgelost. De aanbidding bevrijdt. Het getuigenis van een meisje v. 15 j. (aan 6de zelfmoordpoging), verbleef 9 nachten in een kleine kapel om te aanbidden. Dan was ze genezen.
d) En eenmaal tot rust gekomen, kunt ge in stilte kijken naar hem, zoals de boer van Ars: “ Hij kijkt naar mij, en ik kijk naar Hem.” - En zeg nu en dan enkele korte woorden, zoals: “ Heer wees mij genadig”, “geef me meer geloof”, “geef me meer liefde”, “geef mij uw Leven en uw Licht”… tot wanneer uw schouwen openbloeit in loven, danken en smeken. Of ook als uw gebed dor blijft.
* Kon. Boudewijn ging veel aanbidden. Hij kende ook de lastige inspanning ervoor. Hij zei: we moeten ons koesteren in die zon, maar om zich er te laten bruinen moet men veel geduld hebben.”
* Elke eerste vrijdag staat deze kerk open voor aanbidding voor het uitgestalde H. Sacrament. Velen maken er gebruik van. Om deze praktijk te stimuleren, gaan wij t.g.v. het jaar v.d. Eucharistie hier een gebedsliga oprichten. We nodigen mensen uit om op vrijwillige basis zich ertoe te verbinden in principe elke eerste vrijdag hier een half uur of een vol uur te komen aanbidden. We noemen deze liga: de “gebedsliga van de H. Clara”. Zie hoe de H. Clara voorgesteld wordt met de monstrans in de hand, waarmee ze de Sarazenen verjoeg. In de zijkapel liggen inschrijvingsbrieven met alle uitleg. U kunt ze binnenbrengen in de loop van de eerstkomende weken. Mocht uw engagement bijdragen tot verdieping en nieuw leven in onze Kerk in Vlaanderen, en in het bijzonder in onze stad. Amen.