In de campagnefilm voor jongeren van Broederlijk Delen zien we hoe een jongen ’s ochtends naar een waterput moet stappen om water te gaan halen voor de dieren en voor zichzelf en zijn familie. De jongen uit Senegal vertelt dat hij daar soms alleen is en dan moet hij alles zelf doen, soms zijn er nog anderen en dan helpen ze elkaar om water uit de put te halen. Alleen of met anderen, in dat droge gebied in Senegal zullen ze wel weten hoe belangrijk en kostbaar water is. In Vlaanderen loopt het water gewoon uit het kraantje en daarom dreigt de modale Vlaming wel eens te vergeten hoe kostbaar water is. Het is nochtans nodig om water als iets heel kostbaar te zien om het evangelie van vandaag goed te begrijpen want Jezus zegt hier van zichzelf dat Hij levend water is.
Om te beginnen neemt Johannes ons mee op vreemd terrein: een Samaritaans gebied. U weet wellicht wel dat het niet echt goed botert tussen de joden en de Samaritanen. Het is zelfs zo erg dat ze niet eens in de tempel mogen en een eigen tempel gebouwd hebben op de berg Gerizzim. Als goede jood praat je dus niet met Samaritanen en ga je, indien mogelijk, niet in Samaritaans gebied. Jezus zit nu wel in Samaritaans gebied en rust even uit bij een waterput. Hij vindt het blijkbaar niet erg om tegen een vrouw te spreken, ook al is ze Samaritaans en vraagt haar wat water om te drinken. Niet echt een gentleman zou je zeggen, maar Johannes heeft hier niet de bedoeling een cursus etiquette te geven, maar wel om een geloofsboodschap door te geven want er ontspint zich een toch wel rare conversatie waar men switcht tussen de letterlijke en figuurlijke betekenis van water. De letterlijke betekenis is water als dorstlesser, weliswaar voor beperkte tijd. Jezus lanceert hier een nieuwe term: levend water! Niet te verwarren met bruisend water, levend water is water dat leven geeft. Met dat levend water bedoelt Jezus hier zichzelf. De vrouw en met haar nog andere Samaritanen geloven dat Jezus de Messias is en dat Hij levend water kan zijn voor hen. Raar toch, dat er hier zoveel geloof aanwezig is op een plek waar je het niet meteen zou verwachten. Jezus is levend water. Wat kan je als christen van vandaag met zo’n uitspraak aanvangen? Geloven we nog wel dat Jezus voor ons levengevend water is? Hebben wij nog dorst naar het eeuwig leven of zijn we tevreden met gewone dorstlessers die de dorst van vandaag stillen?
Als Broederlijk Delen vandaag mensen in Senegal helpt in hun strijd tegen de erosie en tegen de verwoestijning, dan zit Jezus weer op vreemd gebied want in Senegal is men overwegend moslim. Als een christelijk geïnspireerde ngo beslist om ook daar te gaan helpen, is het niet om zieltjes te winnen want Broederlijk Delen doet niet aan evangelisatie, het is omdat voor christenen elke mens de moeite waard is en dat Jezus voor elke mens levend water wil zijn. Het is Gods droom dat elke mens menswaardig kan leven omdat God alle mensen graag ziet, dat is Jezus ons komen vertellen. Het is die liefde die onze diepste dorst kan lessen.
Borrelt er in ons leven ook een bron van eeuwig leven op? Hebben wij dorst naar een liefde die tijd en ruimte overstijgt? Laven wij ons aan Jezus’ woord of eerder aan het woord van de samenleving die oproept eerst en vooral aan zichzelf te denken? Een samenleving die oproept om op je strepen te staan en die vergeven als zwakte ziet? Ik kan zo nog een tijdje doorgaan … In deze woestijntijd die de vasten is, zullen we, als we echt vasten, dorst krijgen. We zullen ons afvragen waar het echte geluk te vinden is, we zullen ons er bewust van worden dat het uiteindelijk elk mens zijn diepste wens is gelukkig te zijn en bemind te worden en te kunnen beminnen. We zouden dat de mens zijn diepste dorst kunnen noemen. Met wat gaan we die dorst lessen? Welke fundamentele keuzes maken we in het leven? Kiezen we voor het leven of kiezen we eerder voor dingen die uiteindelijk dodend zijn? Wraak nemen zal je even gelukkig maken, maar niet blijvend. Hetzelfde kan gezegd worden van al die dingen die we ons kopen omdat we er van overtuigd zijn dat we ze nodig hebben om gelukkig te zijn. Het zal werken voor even, maar niet voor de eeuwigheid.
Als wij uitgeput aan de waterput van het leven zitten, zal Jezus ook bij ons komen en ons levend water aanbieden. Hij zal dat maar kunnen indien wij gelovig openstaan voor Hem en Zijn boodschap. Dat vraagt meer dan oppervlakkig geloven, een paar regeltjes naleven. Het betekent leven vanuit de liefde die God in elk mensenhart gelegd heeft. Hebben we voldoende vertrouwen om van daaruit te leven of vertrouwen we toch liever op eigen gemaakte zekerheden? In het reclamespotje van Spa wordt visueel mogelijk gemaakt wat zuiverend water kan zijn. Wie echt durft geloven in Jezus, krijgt van dat zuiverende, leven-gevende water binnen. Santé!