1e zondag van de vasten A (1999)

Mozes vluchtte de woestijn in. De woestijn is een prima plaats om je te verstoppen. Voor anderen ben je er praktisch onvindbaar, je bent er veilig tegen de gevaren die je elders kunnen bedreigen. De woestijn, je kunt dat letterlijk nemen, maar ook figuurlijk. Men spreekt wel eens van de woestijn van de grote steden, waarin mensen onvindbaar worden in de grote massa, zich verstoppen in de anonimiteit die er heerst.
Jezus trok ook de woestijn in, maar hij was niet op de vlucht, hij zocht zichzelf, wie hij was, zijn sterke en zwakke kanten, de verleidingen waaraan hij bloot zou staan. Dat is ook de woestijn, waar je je niet verstoppen kunt voor jezelf. Voordat Jezus aan zijn levenswerk begon ging hij in retraite, om goed te beseffen waar hij aan begon en aan welke gevaren hij bloot zou staan.
Voordat wij geloften als kloosterling afgelegd hebben, kregen wij in het noviciaat ook een retraite van 40 dagen. Dat was geen peulenschilletje maar wel bedoeld om jezelf te ontmoeten, jezelf beter te leren kennen, heel belangrijk als je gaat binden aan een bepaalde levensvorm.
In zijn retraite in de woestijn besefte Jezus welke bekoringen hij in zijn werkzame leven zou ontmoeten. De evangelietekst schildert ons die in heel bloemrijke taal. Jezus zag duidelijk dat hij op zijn hoede moest zijn om niet zijn eigen voordeel te zoeken en daardoor zijn zending tekort te doen, om niet eigen eer en macht te zoeken in plaats van de totale dienstbaarheid, waartoe hij zich geroepen wist. Jezus was opgewassen tegen deze verleidingen, maar zijn wij het ook?
Wij staan allemaal bloot aan precies dezelfde bekoringen. Kiezen we voor onszelf, eigen voordeel, eigen gemak, eigen belangen, of kiezen we voor dienstbaarheid aan de medemens, in welke vorm ook. De komende veertigdagentijd zou ook voor ons iets moeten hebben van een veertigdaagse retraite, een poging om ons ware zelf te vinden, want te vaak verliezen we onszelf in een haastige en jachtige bestaan. Te vaak verstoppen we onszelf in een zee van bijkomstigheden, te vaak vluchten we weg in algemeenheden. Uit die vluchtwoestijn moeten we de weg zoeken naar de zoekwoestijn. Moge God de Heer, moge zijn licht ons bijlichten op die weg.