Het Pinksterfeest heeft mij altijd heel speciaal bekoord. Nochtans weten wij niet veel over die Geest Gods.
Jezus Christus is een tastbare verschijning. Hij was een concreet mens die gesproken heeft en dingen gedaan heeft waarvan we kunnen zeggen: ‘Hij heeft alles goed gedaan’. Bij Hem vinden we inspiratie voor het leven.
De Heilige Geest hebben mensen nergens ontmoet of gezien. Jezus hecht echter heel veel belang aan Hem. ‘Ik zal u de Heilige Geest sturen’ zegt Hij.
Die komst van de Heilige Geest wordt herdacht op dit pinksterfeest. Het verhaal zegt dat Hij verscheen onder de gedaante van vurige tongen.
Voor Joden uit die tijd heeft vuur een heel speciale betekenis. Het doet denken aan het brandend braambos: vuur dat niet verteert maar warmte en licht geeft en zuivert. Mozes ervaart dit als een heel speciaal teken van Gods aanwezigheid. Op dat moment wordt Hij gezonden om zijn volk te bevrijden. Het is het begin van het grote Exodusverhaal, het verhaal van God die zijn volk bevrijdt uit de slavernij van Egypte. God heeft echter iemand nodig om zijn volk te leiden. God heeft Mozes nodig en zet hem daarom in vuur en vlam voor de zaak van zijn volk.
Het vuur van Gods Geest daalt met Pinksteren over de apostelen en ze krijgen de opdracht naar de mensen toe te gaan om er de bevrijdende boodschap van Jezus te brengen. Het is het begin van het grote christenverhaal. God heeft die mannen nodig om de mensen naar het Rijk Gods te voeren en Hij zet ze daarom in vuur en vlam voor de ‘zaak’ van Jezus’ rijk. Zij moeten aan de wereld vertellen wat Jezus heeft geopenbaard. God had die apostelen nodig om het kerkwerk te beginnen.
Ja, echt waar, God heeft ook ons nodig en zonder ons zal er van zijn rijk in het bgin van deze eenentwintigste eeuw niets in huis komen. Het Pinksterfeest is het feest van onze zending. Tot aan het Pinstergebeuren hadden de apostelen zich terug getrokken, ver van de mensen die zij allicht vreesden. De Heilige Geest drijft hen uit hun getto en ze treden naar buiten. Als we de teksten lezen dan kunnen we niet ontkomen aan de indruk dat er daar iets gebeurd is waardoor zij echt in vuur en vlam kwamen te staan.
God heeft nu nog mensen nodig, Hij heeft u nodig, om zijn rijk onder de medemensen te brengen. Tezelfdertijd geeft Hij inspiratie, maakt Hij de tongen los, geeft hij ons wat we nodig hebben om naar de mensen toe te gaan met de boodschap van liefde, vrede en gerechtigheid. En zoals dat was met de apostelen moeten ook wij wakker geschud worden.
God heeft ons meer nodig dan wij God. Ik meen het. Dat is nieuw in een wereld waarin vele goden ‘leveranciers zijn, van gunsten’ aan de mensen. Bernanos schreef ooit het boek: God heeft de mensen nodig… en hij heeft gelijk. Dat is precies het formidabele van het Pinksterfeest: We worden gezonden om het rijk Gods te realiseren. Als wij forfait geven dan ontnemen we aan God de kansen, de mogelijkheden om in deze wereld echt God te zijn. Als wij ons laten inspireren door Gods geest, dan kunnen wij, in God naam, warmte zijn daar waar de relaties tussen de mensen verkillen. Dan kunnen wij soepelheid brengen daar waar mensen verstarren in onbegrip en onverdraagzaamheid. Dan kunnen wij echt licht zijn voor de mensen die in de duisternis verkeren. Dan kunnen wij troost zijn voor mensen die verdriet hebben, verlossing voor mensen die gevangen zitten, gezondheid voor mensen die zwaar ziek zijn. Dan kunnen we verstand zijn voor mensen die geen raad meer weten. God heeft ons nodig om zijn gaven aan de mensen te geven. Beseffen wij wel goed wat dat te betekenen heeft?
Ik wens dat die Geest ons mag blijven bezielen, onze parochie mag blijven inspireren zodat we samen onze medemensen recht-op kunnen helpen, zodat we ook zelf recht-op kunnen leven als kinderen van God. Ik hoop dat wij samen kunnen blijven, als een gemeenschap die open staat voor Gods Geest en werk maakt van de opdracht, de zending die ons gegeven wordt: mensen recht-op te helpen leven, met het hoofd gericht naar God en de twee voeten stevig gevestigd op de grond.