Viering PCB Brugge
**Pasen **
4-5 april 2026
Toespraak
Even stilstaan bij het beeld achteraan in de kapel, een beetje in de hoek gezet: het beeld van Maria Magdalena.
Daar, in een hoek van de kapel, een beetje op de achtergrond, en omringd met plastic bloemen en wat devotiekaarsjes, staat een eikenhouten beeld - het beeld van Maria Magdalena. Zij is vanouds de patrones van de boetelingen en de mensen in gevangenschap en de beschermheilige van de leprozen. . Naar haar wordt deze kapel genoemd: de Maria Magdalenakapel. Het beeld was vroeger zwaar overschilderd in witte en blauwe kleuren, want men dacht dat het een beeld was van Onze Lieve Vrouw. De eeuwen door, vanaf de 15° eeuw reeds, ging deze hartstochtelijke vrouw dankzij dit beeld met haar geliefde mensen in detentie mee, van de ene vrouwengevangenis in Brugge naar de andere. Eerst in het Spinhuis voor verloren vrouwen, daarna in de gevangenis voor mannen en vrouwen, het Pandreitje. In 1951 werden de verschillende verflagen verwijderd. Het beeld maakte daarna de verhuis mee van de vrouwelijke gedetineerden van het Pandreitje naar de Refuge in Sint-Andries-Brugge. In 1996 tenslotte, bij de verhuis van de Refuge naar het nieuw Penitentiair Complex hier aan de Legeweg, kreeg het beeld terug een plaats in de kapel.
Maria Magdalena verhuisde dus altijd met haar mensen mee, van het ene naar het andere gebouw. Zij is getrouw altijd opnieuw met haar verdwaalde mensen op weg gegaan van hier naar daar… En nu, zowat dertig jaar later, is zij hier nog altijd bij haar mensen aanwezig, 24 uur op 24, als troost en toeverlaat voor ieder die hier verblijft… We lazen zojuist in het evangelie van Pasen: ‘In de tuin zag Maria Magdalena Jezus staan, maar zij dacht dat het de tuinman was. Hij zei: ‘Vrouw, waarom schreit ge? Wie zoekt ge?’ Toen noemde Hij haar bij haar diepste naam: ‘Maria!’ En zij herkende Hem aan Zijn stem… (Joh 20, 15-16) Ook vandaag herkent zij de Verrezen Heer nog aan Zijn stem wanneer Hij haar noemt bij haar diepste naam: ‘Maria!’ Ook wij mogen op vandaag in de kapel af en toe even tot rust komen bij de Verrezen Heer. Onrustig is ons hart, tot het rust vindt bij U… Hij zal ook ons noemen bij onze diepste, onze échte naam, en ons tot leven roepen, weg uit alle dood vandaan…
Kelly Latimore - Mary Magdalene and Christ the Gardener
Pasen is kiezen voor het Leven – Verrijzenis als Weg van Hoop.
Pasen is geen terugblik naar het verleden. Het is een roepstem naar de toekomst toe. Het graf is leeg, maar het leven ligt open. Wie in de verrijzenis gelooft, blijft niet zitten bij wat geweest is, maar gaat op weg – als een pelgrim van hoop. De verrijzenis van Christus is het hart van ons geloof. En het is niet zomaar een hemels mysterie – het is concreet en heel menselijk, ja het is persoonlijk en zelfs lijfelijk. Kijk maar naar die eerste ontmoeting waar we zopas in het evangelie van hoorden: Maria Magdalena, huilend in de omgeving van het graf. Ze zoekt Jezus, maar ze herkent Hem niet meteen. Ze denkt dat het de tuinman is… Jezus noemt haar naam: Maria! En dan herkent ze Hem. Het is een ontmoeting in kwetsbaarheid, niet in triomf. Twee mensenkinderen in een tuin – het is alsof de schepping opnieuw begint: ‘Morning has broken, like the first morning…’ Hij stuurt haar meteen op weg: “Ga naar mijn broeders, om te zeggen dat Ik leef.” Zij wordt de eerste getuige, de apostel van de verrijzenis – let wel: een vrouw en een ‘zondares’…. Dat is ook onze zending vandaag. Geloven in de verrijzenis is durven geloven dat God ook ons bij onze naam roept, precies daar waar we de draad volkomen kwijt zijn, waar we zoeken, waar we wenen, waar we hopen en verlangen, en waar we vrezen dat de dood toch het laatste woord heeft…. En het is durven geloven dat ook wij – met al onze littekens en kwetsuren, met ons verleden en ons falen, verrijzenismensen kunnen worden zoals Maria Magdalena. Want laten we eerlijk zijn: niemand komt ongeschonden door het leven. Elke mens draagt littekens en wonden die pijn blijven doen. Littekens en pijn van verlies, van falen, van strijd, van onmacht en verdriet. Maar we blijven, zoals Maria Magdalena, door Hem toch altijd gekend en genoemd bij onze diepste naam. De Verrezen Heer deed precies dat, daar in de tuin van Pasen. Hij keek niet weg, Hij verborg zich niet achter de zware steen die zopas was weggerold. Integendeel, Hij zocht de gekwetste, de ontgoochelde, de wanhopige Maria Magdalena op – en raakte haar wonden aan met Zijn hart, Zijn stem, Zijn nieuw leven. En in die kwetsbaarheid sprak hij tot haar over hoop en over opstanding. Niet als een verre droom, maar als een mogelijkheid in de concrete realiteit. Op deze dag van Pasen klinkt de oproep tot ieder van ons: word net als Maria Magdalena een pelgrim van hoop. Laat je niet verlammen door cynisme, door het gevoel dat het allemaal niet helpt. Sta op. Wie in de Verrijzenis gelooft, kiest duidelijk en onvoorwaardelijk partij – voor het Leven. Tegen elke vorm van dood, tegen onrecht, tegen de onverschilligheid, tegen de wanhoop, tegen het cynisme in jezelf en in de wereld om je heen; tegen alle vormen van geweld en kwaad… Paasmens worden is proberen de lange weg te gaan van de hoop op de toekomst, en van het geloof dat een nieuw begin altijd mogelijk is. En als je niet zeker weet waar de Verrezen Christus ergens te vinden is – blijf Hem dan toch maar zoeken, zoals Maria Magdalena heeft gedaan. Ook blijven zoeken is een sterke vorm van trouw. Van Maria Magdalena hier in de kapel kunnen we het leren… Zoek Hem in jezelf. In de ander. En kom Hem af en toe hier ook eens zoeken in de kapel misschien. Daar zal Hij ook in de stilte jouw naam noemen – hij zet je niet vast op een nummer van je cel en sectie, hij zet geen initialen in de krant, hij citeert geen moeilijke notities die je strafblad staan. Nee – Hij noemt alleen jouw diepste naam, en neemt je voor wie je écht bent. Bij elke ontmoeting met Hem word je geroepen en wakker gemaakt, opgewekt uit de slaap van de dood. Dan is de dood even voorbij, en begint het leven opnieuw. Dan is het voor even Pasen, hier in de gevangenis. Zo moge het zijn. Amen.
Verrijzenis is een eerste stap zetten naar nieuw leven, uit elke vorm van dood vandaan. Welke stap heb ik op dit moment in mijn leven te zetten? En hoe zal ik daar een begin mee maken – vandaag nog, als het kan..?
‘Christus is waarlijk opgestaan’ zeggen en zingen wij met Pasen. Staat Hij ook op in ons? In jou? In mij?
La résurrection consiste à faire un premier pas vers une vie nouvelle, loin de toute forme de mort. Quel pas dois-je faire dans ma vie maintenant? Et comment vais-je m’y prendre - aujourd’hui, si c’est possible?
À Pâques, nous disons et nous chantons: ‘Le Christ est vraiment ressuscité’. Est-il également ressuscité en nous? En toi? En moi?
Resurrection is taking a first step toward new life, away from any kind of death. What step do I have to take in my life right now? And how will I make a start on that - today, i fit is possible?
At Easter we say and we sing that ‘Christ is truly risen’. Is He also risen in us? In you? In me?
‘De Verrezen Christus’, getekend door een man in detentie voor de Paasviering in de gevangenis van St Gillis – Brussel.
Ik wens jullie allen van harte een Zalig Pasen – Amen. Hallelujah!
Je vous souhaite de tout cœur de Joyeuses Pâques - Amen. Alléluia!
I heartily wish you all a Blessed Easter - Amen. Hallelujah!
geert dedecker