Dag iedereen,
zopas is het volgblaadje nummer zes afgewerkt voor de Mozescyclus waarmee we bezig zijn tijdens de veertigdagentijd en Pasen in PCB gevangenis Brugge. Ik stuur het in bijlage mee. Het is ontroerend te lezen wat gedetineerden van ‘binnen’ en bondgenoten van ‘buiten’ daarop als reactie neerschrijven en hoe intens ze daarover met elkaar communiceren. Een klein paasgebeuren op zich…
Het liefst had ik bij dit volgblaadje-zes een foto gezet van het beeld dat in de kapel van de gevangenis in Brugge staat, dat Francky Debusschere (die toen voor Gezinspastoraal Brugge werkte, en mee aan de wieg stond van ‘Tralies uit de weg’) ooit - nadat ik in de KAJ van alles over dit verhaal had verteld… - gemaakt heeft. Ik heb het bij hem nagevraagd, maar er lijkt geen foto van te bestaan… Maar voor een aantal gedetineerden die regelmatig naar de vieringen komen in de kapel, of voor mensen die ooit aan een gespreksgroep van ‘Tralies uit de weg’ deelgenomen hebben, is dit in elk geval een herkenbaar ankerpunt in de gevangenis en meer bijzonder in de kapel.
Voilà - nu op naar ‘volgblaadje zeven’. Vanaf deze namiddag begin ik daar werk van te maken. Het is voor mij een zeer sterke en dankbare manier om met Pasen bezig te zijn én de verbondenheid met de gedetineerden in PCB Brugge en hun families te mogen ervaren en versterken.
In een tweede bijlage voeg ik nog de Paaswens toe die we vanuit Thuisfront schreven voor alle bezoekers en bondgenoten die we nu helaas met de tentactie van Pasen niet kunnen bereiken. Met daar binnenin de afbeelding van de ‘Vredeskaart’ die aan alle gedetineerden met een blanco omslag wordt bezorgd als Paaswens – in de hoop dat ze die zelf naar iemand van ‘buiten’ willen opsturen…
Misschien heeft iemand hier iets aan…
Met hartelijke groet – ‘We blijven – zeker in corona-tijden – meer dan ooit investeren in verbondenheid!’
geert dedecker
vrrijwilliger-aalmoezenier in de gevangenis PCB Brugge
EN TOCH…
blijven op bezoek komen,
blijven geloven,
blijven hopen,
blijven naar de toekomst kijken, blijven gaarne zien…
Elke keer dat het ons lukt,
wordt het een beetje Pasen…
(Geert Dedecker)
Beste familielid, vriend, bondgenoot en medestander
van de mensen in de gevangenis,
Hoe gaat het met jou, met je gezin, je familie, met wie je dierbaar is? Hoe gaat het met de mensen waar jij in de loop van het jaar zorg voor draagt?
In deze bijzondere tijd, stellen we deze vraag toch met veel aandacht en bezorgdheid…
Ook voor de gedetineerden en voor al wie werkt in de gevangenis, zijn het uitzonderlijke tijden. Ook voor deze mensen valt de dagelijkse routine, vallen de (weinige) sociale contacten weg, is bezoek niet mogelijk – en dit voor lange tijd.
De tentactie van Thuisfront voor Pasen gaat uiteraard niet door. En toch… meer dan ooit is de verbinding tussen ‘buiten’ en ‘binnen’ belangrijk.
In plaats van attenties uit te delen aan de bezoekers, bezorgen
we daarom kaartjes van hoop aan de gedetineerden. Wie weet zijn er gedetineerden die blij zijn te kunnen schrijven naar wie nu niet op bezoek kan komen…
De volgende tentactie van Thuisfront is gepland met Vaderdag
(zaterdag 13 juni 2020). Uiteraard kunnen we nu nog niet inschatten wat de mogelijkheden op dat moment zullen zijn, maar we houden jullie op de hoogte.
In onze tuin, tijdens een wandeling in de buurt, kwam ik letters tegen, die zeggen: EN TOCH…
De fotocollage en tekst sturen we in deze dagen speciaal naar jullie allen, als bemoedigende Paaswens.
We hopen en geloven dat het ook in deze moeilijke tijd voor ieder van jullie ‘En toch…’ weer Pasen wordt !
Namens Thuisfront,
Mia Dessein