Pasen A - 2002

Beste mensen,

Wanneer wij rondom ons kijken in de natuur, dan zien wij hoe alles weer tot leven komt. Het gras begint te groeien, de bomen beginnen te bloeien en de dagen worden al een heel stuk langer. Stilaan wordt het lente en wordt alles weer fris en groen. Na de winter komt de lente, nadat alles in de herfst is afgestorven komt het nieuwe leven nu weer langs alle kanten te voorschijn.

Wat wij al in de natuur kunnen ontdekken, dat wordt ons vandaag, op dit feest van Pasen, nog eens heel duidelijk gemaakt. Duisternis en nacht hebben niet langer het laatste woord. Integendeel, juist in die duisternis en in die nacht ontkiemde het nieuwe leven. Doorheen goede Vrijdag, doorheen lijden en sterven werd Pasen, werd het nieuwe leven geboren.

Moest Christus niet verrezen zijn, dan was met de dood alles afgelopen. Amen en uit. Dan was er geen enkele hoop meer op een verder leven. Maar zo is het niet, zegt Paulus. Christus is wel opgewekt uit de dood als de eerste van allen die ontslapen zijn. En Hij zal alle mensen die bij Hem behoren doen herleven.

Daarom is dit feest van Pasen een feest van vreugde en van nieuwe hoop. God laat de mens niet los. Als Hij Jezus gered heeft uit lijden en dood, dan zal Hij ook ons niet in de steek laten. Ook wij zijn bestemd om eens te verrijzen en om voor altijd verder te leven in de glorie van Gods heerlijkheid. Hij zal ons tot zich roepen om voor altijd gelukkig te zijn in zijn vaderhuis.

Dit geloof in de verrijzenis en het eeuwig leven geeft ons ook de kracht en de moed om hier en nu te werken aan een betere wereld. Geloven in de verrezen Heer is geloven in het leven. Het leven moet heersen en niet de dood, de vrijheid en niet de onderdrukking, de vrede en niet de oorlog. Op de paaskaars staat een jaartal : 2002. Ook in 2002 moet de verrijzenis van Jezus een werkelijkheid worden. Ook nu zijn mensen geroepen tot leven, tot een menswaardig leven, ook in Congo en Afganistan, ook in Isra