Paaswake OLV 2011 Paaszondag OLV en SJ. Evangelie: Paaswake
In het evangelie van Pasen spelen de vrouwen een belangrijke rol De vrouwen hadden het blijkbaar niet kunnen laten toch weer naar dat graf te gaan kijken. Als gebaar van goed bedoelde piëteit, wilden zij Jezus’ lichaam gaan balsemen, de dode bewaren dus. In hun droefheid gingen al hun gedachten uit naar de dood. Die vrouwen die de drang voelden om weer naar het graf te gaan, vroegen zich onderweg wel af: “Maar wie zal voor ons de steen wegrollen?”
Er ligt inderdaad een zware steen op de wereld. De steen van
zovele oorlogen en onrechtvaardigheden drukt zwaar op onze tijd.
Er ligt ook een zware steen op onze Kerk. Soms maakt de Kerk slachtoffers, soms zijn we te lang doof geweest voor dezelfde slachtoffers en hebben we hen niet ernstig genomen.
En ook onze eigen kerk is niet altijd gericht op het leven. Naijver en trots, ondankbaarheid en eigenliefde brengen ons soms in een doodlopend straatje. En er ligt ook een zware steen op ons eigen hart. De steen van onze onmacht en van onze eigen zwakheid verlamt vele van onze goede initiatieven en goede bedoelingen. Maar diep in ons leeft het verlangen: “Wie zal voor ons dié steen wegrollen?”
Het antwoord krijgen wij in deze Paasnacht/paasviering: alleen de liefde heeft zoveel kracht. De boodschap van de engel in schitterend wit gewaad - Gods boodschapper - was duidelijk: “Gij zoekt Jezus. Hier is hij niet! Gij weet toch dat het in Galilea te doen is. Dáár is Hij levend, verrezen!”. God zendt ons altijd maar opnieuw weg van het graf en de dood. Hij vraagt ons juist de andere richting te kiezen. Hij zendt ons naar de plaats waar de levende mensen van nu wonen, opdat wij daar onze verantwoordelijkheid zouden opnemen.
Hebben wij allemaal eigenlijk al geen verrijzeniservaringen meegemaakt? Zien ook wij die verrijzenis niet rondom ons al gebeuren? Sta me toe een tekst van kardinaal Danneels te parafraseren:
Als jij wakker blijft en bidt terwijl al je vrienden de slaap der welvaart slapen, omwille van Jezus die waakte en bad terwijl al zijn leerlingen sliepen: dan is het vandaag Pasen in jou;
Als je iemand die je verraadt met een kus nog je ‘vriend’ blijft noemen, omwille van Jezus’ woorden tot Judas in de hof van Olijven, dan is het vandaag Pasen in jou;
Als je kan zwijgen als men vals over jou roddelt en geruchten verspreidt, omwille van Jezus voor de rechterstoel van hogepriester Kajafas, dan is het vandaag Pasen in jou;
Als men je vraagt het kruis mee te dragen van iemand die je kent en je doet het – ook al is het tegen je zin – omwille van Simon van Cyrene, dan is het vandaag Pasen in jou;
Als je, al is het op het laatst van je leven, aan iemand die je veel pijn heeft gedaan, kan zeggen: “Vader, vergeef het hem want wist hij wel wat hij deed?”, omwille van Jezus aan het kruis; dan is het vandaag Pasen in jou;
Als je het lijden van de wereld ziet, de armoede in Burundi, al het onrecht en al de verdrukking, al de folteringen en executies en je kan er zo weinig aan doen, maar je gaat erbij gaan staan in stilte en zonder de grimas van de wraak, omwille van Maria en Johannes onder het kruis, dan is het vandaag Pasen in jou;
Als je tegen alle schijn in blijft geloven dat recht het haalt op verdrukking, dat genezing het haalt van pijn, dat vreugde het wint tegen van verdriet, én het leven het haalt tegen de dood, omwille van Jezus, gestorven en verrezen, dan is het vandaag Pasen in jou;
Als je na dit alles nu zegt bij jezelf: “dat kan ik allemaal niet, het is teveel’ maar je gelooft dat Jezus het kan in jou omdat Hij écht is verrezen, dan is het vandaag Pasen in jou, dan ben jij een paas-mens.
En dan zullen we zelf meemaken waarover het slot van het evangelie spreekt: Jezus die zelf naar ons toekomt en ons zegt:
‘Wees niet bevreesd’
Het zij zo. Amen.