Beste collega’s,
het is altijd moeilijk en wat delicaat om te preken op een verkiezingszondag. Vanouds raadt men het zelfs een beetje af - kwestie van ’niemand te beïnvloeden’ en geen ‘kleur’ te bekennen. Merkwaardig, natuurlijk. Alsof evangelie en politiek niets met elkaar zouden mogen/kunnen te maken hebben…
In bijlage tóch een preek voor deze zondag van de hand van Noël Bossuyt - Godelieveparochie Roeselare. ‘Kort en bondig’ zoals hij het zelf zegt - en gebaseerd op de eerste lezing van deze zondag over diaken Filippus, in Handelingen 8.
Knap gedaan, vind ik. En mee het resultaat van het ‘preken-leerhuis’ dat we hier in Roeselare nu reeds bijna drie jaar lang houden, en waarin we vooral de nadruk leggen op het levensnabij en geactualiseerd preken vanuit een ‘profetisch’ en ‘diaconaal’ perspectief…
Misschien was hier of daar nog iemand van jullie op zoek naar wat preek-inspiratie voor deze verkiezingszondag..?
Met hartelijke groet - ‘Échte vooruitgang laat niemand achter!’
geert dedecker (met toestemming van auteur Noël Bossuyt)
Dienst Diaconie bisdom Brugge
en KMS West-Vlaanderen
24 / 25 mei 2014 preek zesde paaszondag Hand. 8, 5-8 . 14-17
I Pet. 3, 15-18
Joh. 14, 15- 21
Noël Bossuyt – Godelieveparochie Roeselare
Lieve mensen,
er zijn diakens die goed kunnen preken. Ik ken er. In de eerste lezing ontmoeten we Filippus.
Hij was er zo één. Filippus is het Griekse woord voor ‘paardenliefhebber’, ‘paardenvriend’, een
‘paardenfluisteraar’. In de bijbel staat het paard symbool voor macht en invloed, eer en roem.
Koningen, keizers en krijgsheren worden afgebeeld gezeten op een paard.
Even ter zijde, het moet ons dus niet verwonderen dat Jezus van Nazaret in de bijbel
Jeruzalem binnentrekt, gezeten op een ezel, het rij- en lastdier van de gewone mens.
Wat vertelt ons die eerste lezing? Hoe wordt ons die Filippus voorgesteld ? Niet als een
paardenliefhebber, maar als een diaken.
Diaken is afgeleid van het Griekse ‘diakonos’ en betekent dienaar.
Onze dikke van Dale omschrijft het woord diaken als: kerkelijke armenverzorger. Diakens
zijn dus de kerkelijke zorgdragers van de armen, zieken, marginalen. In de lezing is
Filippus een mensenliefhebber. De paardenliefhebber wordt een mensenvriend. En dit met de
algemene instemming en grote vreugde van de mensen die hoorden wat hij zei en de tekenen
zagen die hij verrichtte. Het werk van Filippus wordt beschreven in een paar regels. Het is een
heel belangrijk werk. Filippus doet de dingen die je eigenlijk van Jezus zou verwachten.
Het lukt hem om mensen weer op te krikken, weer gelukkig te maken, weer compleet te laten
zijn.
Lieve mensen,
nu zijn we toch wel verkiezingszondag zeker. Wat een toeval! We mogen vandaag onze
vertegenwoordigers kiezen,waaruit onze ministers naar voor zullen gebracht worden. We
kunnen putten uit een reeks van mensen die ons voorgesteld worden. Al dan niet fotogeniek,
al dan niet welbespraakt, al dan niet gekend en geliefd en op handen gedragen. Minister is het
Latijnse woord voor dienaar, gelijklopend met het Griekse diakonos, diaken.
Wij geven hen vandaag een enorme opdracht. Wij mogen van hen verwachten dat zij onze
dienaars zijn, onze zorgdragers, mensen ten dienste vooral van, de kleinsten, de zwaksten …
Zij mogen zich wel laten rondrijden in ik weet niet welke limousines, maar ze mogen niet
vergeten dat het “DIENST wagens” zijn. En hun pluchen zetels zitten wellicht comfortabel,
maar wij hebben hen daar in onze naam neer gezet, omdat we dromen hebben. Dromen dat ze
mensenvrienden zullen zijn, die tekenen verrichten die onze algemene instemming wegdragen
en grote vreugde zullen brengen over ons allen.
Op zo’n verkiezingszondag moet de preek ‘kort en bondig’ zijn, zodat we een verantwoorde
stem kunnen uitbrengen. Ik heb het geprobeerd.
Zo moge het zijn.