5e zondag in de paastijd A

A-cyclus · Paastijd · 5e zondag van Pasen · wit

“In het huis van mijn Vader”, zegt Jezus, ‘‘is ruimte voor velen’’. De tempel van Jeruzalem, de trots van Israël, het beroemde, heerlijke bouwwerk van Herodes, dat wedijverde met het meesterwerk van de architecten van koning Salomo, dat door de Babyloniërs totaal verwoest werd, bijna zeshonderd jaar vóór Jezus’ tijd, bood heel zeker “ruimte voor velen”. Titus zou hem, met zijn voorhoven en portieken, veertig jaar na Jezus’ dood en verrijzenis, met de grond gelijkmaken.

Jezus mocht beslist over deze tempel spreken als over “het huis van mijn Vader”. Hij was een zoon van Israël, uit de stam van koning David nog wel, de vader van Salomo die de eerste tempel bouwde. God had vroeger Israël, “zijn zoon, uit Egypte geroepen”, uit het slavenhuis, om het te leiden naar “zijn heilige berg”, de Sion, waar Salomo het vaderhuis zou bouwen, waar alle Israëlieten als broeders ‘‘van geslacht tot geslacht en tot in de eeuwen der eeuwen" in goede en in kwade dagen zouden samenkomen.

De tempel van Herodes de Grote overtrof die van Salomo in pracht. Jezus trok erheen op bedevaart, samen met heel zijn familie, om er de feesten van Israël te vieren en er de Psalmen van David te zingen. Later werd Hij er in het oog gehouden, door de priesters en de Farizeeën, toen Hij er zijn leerlingen onderrichtte.

Er was “ruimte voor velen”, maar kennelijk was er geen ruimte voor Hem. In de tempel waar Hij als kind met Maria en Jozef de alleluja’s zong, waar Hij de leraars van Israël verbaasde, bleek voor Hem geen plaats te zijn. Eerder was voor Hem ook geen plaats gevonden in de herberg waar Hij moest geboren worden. Betlehem, waar Davids dynastie ontstond en Jeruzalem dat de laatste koning verwachtte sloten hun deuren voor de Messias.

“In het huis van mijn Vader is ruimte voor velen”. Waar is het huis waarvan Jezus spreekt? Waar is de tempel waar allen kunnen bidden, waar joden en heidenen niet alleen de voorhoven, maar ook het allerheiligste kunnen betreden, waar ze zich allen rond het Lam kunnen scharen, met de Eerstgeborene de grote overwinning vieren, God kunnen aanbidden en zijn Aanschijn zien? Waar worden de Psalmen tot vervulling gebracht die dichtten: “Wanneer zal ik uw Aanschijn zien”?

“Filippus, wie Mij ziet, ziet de Vader”. Wie Jezus ziet, bevindt zich in de tempel. Wie naar Jezus luistert, hoort Gods stem. Wie rond Hem staat, staat in het allerheiligste.

Een tempel bouwen is Gods huis op aarde bouwen. De heidenen plaatsten godsbeelden in hun tempels. Mozes bouwde de verbondstent in de woestijn. Jahwe troonde boven de ark in Jeruzalem. Ezechiël tekende een Godshuis in visioenen. De teruggekeerde ballingen herstelden de tempel zo goed en zo kwaad als het ging. De Makkabeeën reinigden dit huis dat Antiochus onteerd en geplunderd had. Herodes bouwde jaren aan zijn heiligdom en terwijl de Farizeeën ook dit onteerden, beschreven andere joden reeds het nieuwe huis, Gods laatste woning onder de mensen, waarover de Messias voor goed zou waken. Heel Israëls geschiedenis is een verhaal van dromen, bouwen en herstellen van de tempel: als God toch onder ons op aarde mag wonen!

Heel zijn leven werkt Jezus aan zijn tempel. Drie jaar legt Hij zijn plannen uit. In drie dagen zal Hij zijn werk voltooien.

God bouwt eigenlijk zijn eigen huis. “Het is de Vader die, blijvend in Mij, zijn werk verricht”, zegt Jezus. Nu begrijpen wij zijn woorden voor zijn dood: “Laat uw hart niet verontrust worden. Gij gelooft in God, gelooft ook in Mij”. In het huis dat God zelf bouwt is voor goed “ruimte voor velen De Psalm had het voorzegd: “Als Jahwe het huis niet bouwt, bouwen anderen vergeefs”.

Petrus, doet later grotere werken dan Jezus. Op zijn woord geeft “een groot aantal priesters” van de trotse tempel van Herodes “zich gewonnen aan het geloof”. Ook zij dragen als een nieuwe “heilige priesterschap geestelijke offers op, die welgevallig zijn aan God door Jezus Christus”…

Zoeken in Preken Online