Beste vrienden,
De evangelietekst die we vandaag lazen is een antwoord van Jezus
op de aantijgingen van de Farizeeën die hem verweten
dat hij op een sabbat een blinde had genezen.
Wij horen, vandaag Jezus hierop reageren door te zeggen:
“Ik ben de herder, en niet een dief of een rover, en ik ben de deur”
Een herder kennen wij wel maar zien we niet dagdagelijks ,een deur wel.
Het woord deur komt in onze taal in allerhande uitdrukkingen voor.
Enkele voorbeelden:
Dat doet de deur dicht
Bij iemand de deur platlopen
de deur voor iemands neus dichtgooien
iemand de deur wijzen
een stok achter de deur bewaren
voor een gesloten deur staan
de deur wagenwijd opengooien
Uitdrukkingen die wij ten volle begrijpen.
Om deze tekst ten volle te begrijpen is het goed om weten
dat in Jezus tijd
de herders als de schapen de stal moesten binnengaan
met de benen gespreid voor de poort van de stal gingen staan.
De schapen moesten dan door hun benen de stal binnen,
zo konden zij ze beter tellen.
Door deze houding vormden zij als ware de toegangsdeur tot de stal.
Als Jezus ons vandaag zegt:
“ ik ben de deur”
dan wil hij ons zeggen, enkel via mij is er toegang tot God.
Je kan het huis van mijn vader maar betreden via mij.
Via Hem, via Jezus kunnen we daar vrij in en uitgaan
en er leven vinden in overvloed.
Wat moeten we daarvoor doen?
Ons enkel en alleen aan hem durven overgeven,
leren luisteren naar zijn stem
en vooral zijn stem leren herkennen.
In de eerste lezing zegt Petrus tegen zijn toehoorders die hem deze vraag stellen:
“ Bekeert U en laat u dopen in de naam van de Vader, de zoon en de heilige geest”
In onze moderne computertijd bestaan er al deuren uitgerust met een microcomputer die zo is geprogrammeerd dat men geen sleutel meer nodig eeft om ze te openen.
Deze computer herkent de stem van de eigenaar of van dezen die toelating hebben om binnen te gaan.
De sleutel tot die deur is daar de stem.
Wel Jezus wil zo een sleutel voor ons zijn.
Een andere sleutel is er niet. Wel zijn er dieven en rovers, bandieten die trachten op een andere manier in het huis van de vader binnen te dringen. Via vensters en over muren heen.
Mensen die ons een andere manier voorhouden om gelukkig te worden.
Mensen die een dwaalleer verkondigen.
We kennen ze allemaal wel.
Ze bestonden reeds in Jezus tijd, ze bestaan zeker nu nog
met al die sekten, mensen die de religieuze, de godsdienstige kern in elke mens misbruiken voor eigen eer en glorie.
Hen volgen, leidt niet naar leven, maar naar dood en vernieling
Jezus stem leren kennen is zijn boodschap begrijpen,
leren inzien wat ons echt gelukkig maakt,
is vooral geloven dat hij de weg, de waarheid en het leven is
is rotsvast geloven dat zijn boodschap de enige weg is naar een leven in overvloed, een eeuwig gelukkig zijn bij de Vader.
Om te geloven, te kunnen blijven geloven hebben wij herders nodig,
mensen die ons doorheen de woestijn van het leven kunnen leiden naar sappige weiden
Herders zoals onze overleden opperherder Paus Johannes Paulus II.
Mensen die door hun leven en doen gestalte geven aan Jezus boodschap.
Mensen die Jezus een gezicht geven in de wereld van vandaag
Vandaag is het roepingenzondag
Het thema van deze dag is: “Geroepen om naar het diepe te varen”
Het diepe, het onbekende boezemt ons angst in.
En toch kan alleen de kerk groeien, het geloof toenemen als men zich durft aan het diepe toevertrouwen.
Geloven kan men vergelijken met zwemmen.
Als men leert zwemmen doet men dat in ondiep water
meestal onder de hoede van een familielid die kan zwemmen of een zwemleraar
Het is er veilig en warm, zoals in een kleuterbadje.
Men voelt er nog grond en kan bij twijfel nog op zijn voeten staan, men zal niet makkelijk kopke onder gaan.
Maar als men het zwemmen beet heeft moet men om zich verder te bekwamen naar het grote bad, kouder, dieper en schijnbaar onveiliger
Men kan immers niet meer met zijn voeten op de grond.
Maar éénmaal die stap gezet , zich toevertrouwend aan het diepe water zal men gewaarworden dat zwemmen in diep water makkelijker is men profiteert daar immers van de stuwkracht, men blijft bijna van zelf boven, het is alsof het water je draagt.
Zo is dat ook met geloven
Geloven is je durven toevertrouwen aan de diepste grond
die je leven draagt.
Zo kan je ontdekken wat de echte roeping is in je leven.
Gods geest zal je dan stuw en draagkracht geven.
Om te leren zwemmen heb je iemand nodig die het kan,
Om te leren geloven heb je hulp nodig van iemand die gelooft.
Zo worden wij gelovigen vandaag opgeroepen om ons leven meer en meer te richten naar dat diepe, het oppervlakkige, het kinderbadje te verlaten en zo Gods stem in de wereld te laten klinken, in onze familie
in onze kennissenkring, in onze buurt, op school, op ons werk, in de wereld
Zwemleraars te zijn, het geloof uit te dragen
Elke gedoopte, elke christen is daartoe geroepen
Door zijn doopsel heeft hij immers deel aan het algemeen priesterschap.
Ik wil afsluiten door een stukje voor te lezen van een brief terzake
nog opgesteld door onze overleden paus
voor deze roepingenzondag
Luister maar:
stukje uit brief van paus of het gebed terzake van onze bisschop