Wanneer de bijbel spreekt over de deur van de schaapskooi dan verwijst dit naar het gebruik in het herdersleven.
Elke avond ging de Herder wijdbeens in de ingang van de schaapskooi staan. De schapen moesten een voor een onder hem door passeren. Zo werden ze geteld. Zo zag hij of ze ziek of gezond waren. Zo drukte hij zijn zorg voor hen uit.
Binnen in de schaapskooi waren ze veilig en beschut voor de nacht en de wilde dieren. Daar waren ze thuis.
-
In het evangelie zegt Jezus: Ik ben de deur… Hij geeft toegang tot de werkelijkheid van God. Vele mensen blijven voor de deur staan, de deur van de kerk, de deur van het geloof. Ze kijken er wel tegenaan; ze maken er wel allerhande bedenkingen over maar ze wagen het niet binnen te gaan. Jezus nodigt ons uit om binnen te gaan om te durven geloven in het geloven.
-
Jezus lijkt ook te zeggen, “Ik ben de enige deur”! Zoals Hij elders zegt: “Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Ik ben de goede herder”. Hij noemt zichzelf de exclusieve deur. " Wie niet door de deur maar langs een andere weg de schaapskooi binnen gaat is een dief en een rover"! Alleen langs de deur kom je veilig binnen.
Is dit geen onverdraaglijke pretentie. “Ik ben deur van de schapen. Allen die voor Mij zijn gekomen, zijn dieven en rovers”. Ze stichtten onheil tussen de schapen. Zou Jezus dan de enige weg zijn om tot God te komen? Er zijn vele wegen naar God, zoals er vele wegen zijn naar Rome. Maar er is geen weg die zo direct tot God leidt dan de weg van Christus, omdat God zelf nergens de mens zo nabij is gekomen dan in de Heer Jezus. Jezus is niet alleen de deur die toegang geeft tot God, maar hij is ook de deur waar langs God het radicaalst is binnen getreden in de geschiedenis van de mens.
In Jezus is God zichtbaar en tastbaar in deze wereld gekomen.
In Jezus is Gods menslievendheid zichtbaar en tastbaar geworden. God is ons “rakelings nabij” zingen we. Daarom is Jezus de deur bij uitstek naar God toe en naar de mensen toe.
Ook in de prediking die Petrus houdt op Pinksterdag staat Jezus centraal. Hij die door de mensen verworpen werd en door de overheden gekruisigd, heeft God verheven tot Heer en Christus. Wat moeten wij doen, vragen de toehoorders?
“Bekeert u en laat u dopen in de naam van Jezus Christus”.
Toetreden tot de nieuwe gemeenschap gebeurt door Bekering en door de doop.
Wat betekent dit alles voor ons?
De moderne mens probeert zijn heil te zoeken op allerlei wegen. Nooit verschenen er zoveel boeken rond zinvragen en heilswegen. De moderne mens heeft heel wat moeite om te durven geloven in het geloven. Zijn vertrouwen te durven geven aan de boodschap van Jezus. Hij gaat de deur van Jezus voorbij en probeert allerhande poortjes. Vaak tevergeefs.
De moderne mens is meestal wel gedoopt maar niet bekeerd….. de “bekering” is achterwege gebleven. Hij leeft vaak even heidens als mensen die niet gedoopt zijn.
Deze zondag wordt de wereldgebedsdag voor roepingen gehouden. Het thema is: Geroepen om naar het diepe te varen. Het verwijst naar de brief die Paus Johannes Paulus schreef bij het ingaan van het derde millennium.
Duc in altum….. Vaar naar het diepe.
Een oproep om als christenen niet aan de kant te blijven staan maar zich te durven riskeren op de volle zee; daar is wat te vangen. Ieder christen is daartoe geroepen. Velen aarzelen en blijven aan de kant. Ze kijken teveel naar zichzelf: hun eigen belangen, hun eigen beperktheden. Wie zijn wij om ons te wagen?
Alleen als wij Christus, de Heer voor ogen houden en durven geloven dat Hij aan het roer staat….. dan zullen wij het wagen.
Laten we daarom beginnen met binnen te gaan….. ons een stukje vertrouwd maken met zijn leven dan zullen we durven Hem te volgen naar het volle leven.