inleiding
“Vrede zij U”:
hoe rustbrengend en verzoenend komt Jezus keer op keer
naar de leerlingen terug die Hem korte tijd tevoren
verlaten en verloochend hadden!
Het is géén goedpraten van hun houding toen,
wel een duidelijke uitnodiging om deel te hebben aan zijn verrijzenis:
wie zich door Hem laat toespreken en raken,
kan altijd nieuw worden.
Wanneer wij uw verzoenend en reddend woord aan ons laten voorbijgaan,
Heer, geef dan in uw ontferming niet op
uw vredeswens aan ons te herhalen.
bezinning
De verschijningen van Jezus,
de ervaring van Thomas:
we zouden de gebeurtenissen bijna kunnen naspelen,
zó vertrouwd zijn we met die verhalen.
Waar Johannes schrijft dat “Jezus nog vele tekenen gedaan heeft
in het bijzijn van zijn leerlingen”,
zou je kunnen denken dat hij zich verantwoordt
omdat hij een selectie heeft gemaakt bij het optekenen ervan.
Een hoofdstuk verder, helemaal aan het einde van zijn evangelie,
schrijft hij in vergelijkbare verwoordingen
dat Jezus nog veel meer dingen gedaan heeft en dat
“als al zijn daden opgeschreven zouden worden,
de wereld te klein zou zijn voor al die boeken.”
Twee gedachten durf ik mee te geven:
Zou Johannes er ook de komende eeuwen bij betrokken hebben,
- tot op onze dagen -
waar Jezus tekenen stelt doorheen eenvoudige mensen
die zijn boodschap niet alleen begrépen hebben,
maar ze ook in daden omzetten?
En ja, de wereld is te klein, te eng, niet klaar voor zoveel goedheid.
Durven we daarop zelf een uitzondering maken?
2016-2017 - A - Pasen2