Feest van de Heilige Familie (2004)

Ik wil beginnen met een verhaaltje uit Afrika, over drie zonen. Drie vrouwen waren bezig water te putten uit een bron even buiten het dorp. Een oude man stond er vlak bij. Hij hoorde hoe de vrouwen aan het opscheppen waren over hun zonen. “Mijn zoon is de knapste van heel de school” zei de een. “Die van mij is kampioen hardlopen. Niemand kan sneller lopen dan hij,” zei de tweede. De derde vrouw zei niets. Haar zoon was niets bijzonders, iedereen wist dat.
Toen de emmers vol waren liepen ze naar huis en de oude man sjokte achter hen aan. Opeens kwamen drie jongelui hen tegemoet. “Hé, dat zijn onze zonen,” zei een van de vrouwen.
De eerste was zijn spieren aan het losmaken, hij groette en ging hen in een drafje voorbij. De tweede zag hen niet eens, zo verdiept was hij in eigen gedachten. De derde liep naar zijn moeder toe, en nam, zonder wat te zeggen, de zware emmer van haar over.
“Nou, wat vindt u van onze zonen? vroeg de moeder van de kampioen aan de oude man. “Zonen?”, zei hij, “ik heb er maar één gezien”.
Nog een verhaaltje, ook over drie zonen. Drie jongens zaten alle drie op dezelfde middelbare school. De een werd elke dag met de auto gehaald en gebracht door zijn vader. De tweede werd elke dag door zijn moeder gebracht, ook met de auto. De derde kwam elke dag op zijn fiets, thuis hadden ze geen auto.
Op een keer zaten ze vlak na de kerstvakantie onder de lunchpauze bij elkaar. De eerste vertelde enthousiast dat hij met kerstmis een dure crossmotor had gekregen, met alles erop en eraan. De tweede vertelde een heel dure computer gekregen had met de nieuwste spelletjes erop.
En wat heb jij met Kerstmis gehad, vroegen ze aan de derde. Die zat een beetje ongelukkig te kijken. Ik heb niets gehad, zei hij. Bij ons thuis is het geen gewoonte om met Kerstmis cadeautjes te geven.
Dan zijn het zeker maar heel saaie kerstdagen geweest bij jullie. Saai, zei de derde jongen, helemaal niet, het was keigezellig en we hebben vreselijk veel plezier gehad met zijn allen.
Maar wat hebben jullie dan gedaan? Nou, kerstavond zijn we allemaal naar de kerk geweest, en daarna hebben we samen zitten kaarten. En op kerstmorgen hebben we samen een wandeling in de bossen gemaakt en ’s middags zijn we samen naar ons oma geweest en ’s avonds hadden we met ons opa en oma erbij een kerstdiner. Ons mam kan heerlijk koken.
Toen waren de andere twee even stil, Ze hadden allebei hun ouders amper gezien met de kerstdagen de een was de hele dag was wezen crossen en de ander had de hele dag achter zijn computer gezeten.
In onze tijd staat het gezin en het gezinsleven vaak onder druk. Veel kinderen hoeven tegenwoordig weinig of niet te helpen in huis. Samen afwassen kan een band scheppen maar de meeste gezinnen hebben wel een vaatwasmachine.
Kinderen leren ook vaak niet meer om spontaan ergens mee te helpen. Veelal duiken ze meteen op de bank voor de televisie of hebben ze ruzie wie er eerste op de computer mag. Die ouderwetse gezelligheid in huis die vroeger veel gewoner was die raakt in de verdrukking, niet alleen door televisie en computer, maar door allerlei activiteiten die met de kerstdagen aangeboden worden.
De kerstversiering, binnenshuis en buitenshuis, wordt steeds extravaganter, maar zijn we niet bezig de kunst te verleren om het samen met elkaar gezellig te maken, om samen met elkaar een blije sfeer te scheppen waarin iedereen zich goed voelt.
Gelukkig de kinderen die mogen opgroeien in een echt thuis vol warmte. En ongelukkig de kinderen die materieel niets tekort komen die wel een overdaad aan spullen krijgen maar weinig warmte en gezelligheid, die wel op allerlei gebied van alles presteren, maar niet of onvoldoende de kunst leren om het samen met elkaar gezellig te maken.