Dag iedereen,
in bijlage vinden jullie de sterke homilie die Noël Bossuyt - pastorale medewerker op de Godelieveparochie hier in Roeselare - uitsprak in de vieringen van het voorbije weekend. Hij gaf mij graag de toestemming om dit met jullie te delen, mede vanuit het ‘preken-leerhuis’ hier in Roeselare. Ik voeg er ook nog de voorbeden bij, zeer concreet-levensbetrokken en duidelijk ‘diaconaal’ gericht…
En verder in bijlage nog:
-
een kerst- en nieuwjaarswens die ik ontving vanwege Ann Pille, medewerkster in de onthaalkerk O.L.Vrouw in Brugge. Zeer sterk aansluitend bij het thema van de ‘drie wijzen’.
-
een uitwerking van het verhaal van de ‘drie wijzen’ in zes stappen. Daarmee gaan we komende vrijdag in onze gezinsgroep aan het werk. Het is daar de goeie gewoonte om het nieuwe kalenderjaar met een eucharistieviering te beginnen. Zittend in een kring van samenhorigheid rond de tafel, doorlopen we dan stap voor stap het verhaal, en ieder die wil kan iets inbrengen in verband met één of meerdere van de vragen die bij elke stap horen. Als voorganger mag ik dit alles dan met elkaar verbinden, dieper duiden en kaderen in het geheel van een eucharistieviering.
Misschien kan iemand hier vroeg of laat iets mee doen? In elk geval: graag gedeeld, uitgerekend op de zesde januari, feest van de ‘drie koningen’..!
Met hartelijke groet - ‘Échte vooruitgang laat niemand achter’ (raamaffiche en jaarslogan 2014 van de West-Vlaamse basisgroepen)
geert dedecker
Dienst Diaconie bisdom Brugge en KMS West-Vlaanderen
4 en 5 januari 2014: preekbeurt Godelieveparochie Roeselare Noël Bossuyt
1ste lezing: Jes. 60, 1-6
2de lezing: Ef. 3,2-3 a. 5-6
evangelie : Mt. 2, 1 -12
Lieve mensen,
Is het jullie ook opgevallen hoe er in de evangelielezingen van de vorige vieringen nogal
van het ene naar het andere gelopen wordt? De hoofdrolspelers in die lezingen zitten geen
minuut stil. Ze draven van links naar rechts. Op kerstmis vertelt Lucas ons dat iedereen op
weg gaat om zich te laten inschrijven. En zo trekken Jozef en Maria van Nazareth naar
Betlehem. De zondag na kerstmis vluchten Jozef en Maria met hun kind naar Egypte en
keren daarna naar Nazareth in Israël terug. Op nieuwjaarsdag haasten de herders zich
na de boodschap van de engelen naar Betlehem. Ze vinden er Maria en Jozef en het
pasgeboren kind. En vandaag vertelt Matteüs dat er Wijzen uit het oosten naar Jeruzalem
komen. Allemaal mensen op weg, mensen van de weg. “Mensen van de weg” was trouwens
ook de naam die gegeven werd aan de eerste christenen. Mensen die zich niet stil hielden, die
niet stil zaten, die niet stil te houden waren. Matteüs vertelt dat die Wijzen in beweging
komen omdat ze zijn ster zien in het oosten, of is het net andersom, zien ze zijn ster omdat ze
op weg gaan?
Door wie laten wij ons, begin 2014, in beweging brengen? Welke ster, welke sterren, brengen
ons vandaag in beweging? Zijn het de sterren op de dansvloer?
Is het een of andere voetbalster of wielerster, een film- of
theaterster?
Is het een verpleeg-ster of een verzorg-ster?
Is het zu-ster Jeanne Devos of prie-ster Daniël Alliët in Brussel,
Piet Declercq in El Salvador of Franciscus in Rome?
Door wie laten wij ons in beweging brengen?
Ik voel ook wel aan dat het woordspelletje rond verpleeg- verzorg- zu- of prie-ster mooi
meegenomen is. Maar toch, ik denk dat het naar de essentie gaat. Wie of wat brengt mij in
beweging? Wat of wie is vandaag mijn ster? Door wie of wat laat ik mij leiden? Het is het
overdenken meer dan waard.
Lieve mensen,
We zijn allemaal op weg. We vormen een heel lange stoet van mensen die zich aansluiten bij
die drie Wijzen. Het komt er op aan weg te trekken uit ons land van verworvenheden en
zekerheden en zo die ster, die sterren, te zien en te volgen, die ons brengen naar ongekende
horizonten van hoop en verlangen. En daarbij zijn de drie Wijzen onze koplopers. Zij nodigen
ons uit om onze ogen en ons hart wijd te openen en zo met bewondering en dankbaarheid de
kleine tekens te zien die ons zeggen dat er echt nog wel goedheid bestaat. Ze brengen ons
voorbij Jeruzalem, de stad van verharde standpunten, naar Betlehem, naar het huis van het
brood, het huis van bescheidenheid, bij het pas geboren kind met Maria zijn moeder.
God woont midden tussen de mensen. Daar openbaart Hij zich. Daar schenken de Wijzen uit
het oosten het godskind de gouden schat van het goede, het waardevolle in het leven, de
wierook van hun overgave aan het leven en de mirre van wat ze als bittere ervaring in het
leven moesten doormaken.
Het zijn zeer menselijke geschenken voor een God die woont onder ons. Het zijn ook onze
geschenken. Als we dat geven: goedheid,
overgave
en wat we aan het leven lijden,
volgen we zijn ster en gaan we zijn weg.
Zo moge het zijn.
VOORBEDEN
We bidden voor sterren op de werkvloer van rust-en verzorgingstehuizen, van ziekenhuizen en dokterskabinetten. Dat ze naast de juiste diagnose en verzorging ook een luisterend oor mogen bieden aan allen die op hen een beroep doen. Laat ons bidden
We bidden voor sterren op de werkvloer van thuisverplegenden en mantelzorgers. Dat ze in hun nabij-zijn kleine sterren mogen vormen van hoop en uitzicht voor wie op hen een beroep doen. Laat ons bidden
We bidden voor sterren op de werkvloer van scholen, opvangtehuizen en instellingen. Dat hun leerkrachten en begeleiders allen nabij mogen zijn als kleine sterren van begrip, aanmoediging en perspectief. Laat ons bidden
DE WIJZEN UIT HET OOSTEN
een verhaal in zes stappen, in samenspraak met ons leven van alledag, uitgewerkt tot een eucharistieviering…
De drie wijzen zijn tochtgenoten; ze gaan SAMEN op weg…
Wie gaat reeds zolang met mij mee, als trouwe bondgenoot langs de (soms) moeizame levensweg? Wie heb ik ontmoet de laatste tijd, die ‘aan mijn vel blijft plakken’? Met wie zit ik in, wie draag ik/sleep ik… mee? Wie steunt mij, wijst mij de weg? Wie willen we/mogen we niet achterlaten (in het jaarthema van de basisgroepen: ‘Échte vooruitgang laat niemand achter!’)?
De ster: kleine lichtpuntjes op de donkere weg; even wat hoop, uitzicht op verte en toekomst, perspectief…
Wie of wat geeft mij moed ( stoute moed, blije moed, wankelmoed…) om voort te doen? Wat zijn ‘tekenen van de tijd’ in de grote samenleving of vlakbij in mijn omgeving, die mij ‘coerage’ geven..? Wat is de laatste tijd gebeurd dat me blij maakte, hoop gaf..? Welke tendenzen in kerk en maatschappij lijken mij veelbe-teken-end voor de toekomst, in positieve zin?
Het paleis van Herodes in Jeruzalem: bolwerk vol dreiging, onrecht, machtsmisbruik, angstaanjagende uitspraken en maatregelen, schijn-heiligheid, levensbedreigende politiek en economie, doods-cultuur…
Wie of wat maakt mij bang? Doet mij pessimistisch naar de toekomst kijken? Waar ben ik recent de dood tegen het lijf gelopen? Welke uitspraken, maatregelen, tendenzen… dreigen mij/ons te verlammen, te doen stilvallen op onze weg, te doen kiezen voor het status-quo, te laten terugkeren op onze stappen…? Wat trekt ons uiteen als mensen in dezelfde samenleving en grote wereld? Wat verdeelt ons, wat zet mensen en groepen tegen elkaar op? En wat doe je daar tegen..?
Het vinden van het Kind in de stal: nieuw leven ontdekken; het kwetsbare leren kennen, waarderen, behoeden, verzorgen, bewaren. Buigen en knielen voor het kleine, het zwakke dat ons appelleert en oproept tot verantwoordelijkheid…
Is er nieuw leven geboren ergens in ons midden..? Vertel er eens iets over (‘Nu syt wellecome!!!)
Wie zijn de armen, zwakken, kwetsbaren in ons midden? Ervoor buigen en door de knieën gaan: hoe doe je dat concreet? Vertel eens iets over jouw inzet voor…
Ze boden het Kind hun geschenken aan: goud, wierook en mirre…
Het geschenk van jezelf en van elkaar breken en delen als versgebakken ‘koeke’brood uit Bethlehem (’Huis van het brood!). Omdat we co-pains willen zijn, com-pagnons de route, een groep van mensen samen onderweg als ‘reis-gezelschap’ (‘gesinne’!), ‘com-pagnie’… De wijn van het verbond en de vriendschap samen proeven ondanks zoveel wat soms bitter smaakt. Voor-proefjes uitschenken van het Beloofde Land; een voor-smaakje serveren van hoe het leven zou kunnen en moeten zijn… Een scheutje ‘Côte d’amour’; een slokje ‘Bon vin du paradis’…
Ze keerden om en gingen langs een andere weg naar huis terug…
Waar ligt die ‘andere weg’ voor mij in het nieuwe jaar? Zijn er ‘goede voornemens’, concrete besluiten? Welke stappen (wankele stapjes – het blijft processie van Echternach..!) willen we proberen te zetten op weg naar bevrijding en nieuw leven? Alleen en samen, als groep? Wat helpt ons om Herodes terzijde te laten en niet meer bij hem en zijn trawanten terecht te komen? Waar en hoe willen we kiezen voor leven – niet voor de dood?