Lezingen Sef 2, 3; 3, 12-13 · Ps 146 (145) · 1 Kor 1, 26-31 · Mt 5, 1-12a
Het woord “zalig” associëren wij vaak met een positief levensgevoel. Bijvoorbeeld na een lekkere maaltijd kan je wel eens zeggen: “dit was zalig”… of als je mooie reis gemaakt hebt, of een prachtige theatervoorstelling bijwoonde, een plezant feest met vrienden of familie… dan kan dat zalig zijn. Je denkt er nadien ook nog met veel genoegdoening aan terug. Je zalig voelen kan ook als je geslaagd bent in je beroeps- of privéleven maar zalig kan ook zijn als je bijvoorbeeld verliefd wordt, of als je vrienden hebt die je door dik en dun steunen,… kortom als je voelt dat je iemand bent voor iemand anders… zalig is dat! Het woord “zalig” gebruiken we ook als we elkaar een zalig Kerstfeest of een zalig paasfeest toewensen. Of christenen die een voorbeeldig leven hebben gehad worden na hun dood zelfs “zalig verklaard”… dus “zalig” heeft te maken met iets goeds. Je zou het ook “hemels” kunnen noemen.
Met dit in het achterhoofd wil ik u graag meenemen naar het evangelieverhaal van deze zondag. Want dit stukje uit de Bergrede van Jezus noemt men de “zaligsprekingen”.
Maar liefst acht keer prijst Jezus mensen “zalig”. MAAR - en dat is het grote verschil met wat wij zalig zouden noemen - is dat Jezus díe mensen zalig prijst die zich waarschijnlijk niet echt zalig voelen.
Hij noemt de armen “zalig”! Hij noemt de treurenden “zalig”! Zalig zijn de barmhartigen, de zachtmoedigen en de zuiveren van hart. Ja, je bent zalig, zegt Jezus, als men je bespot en zelfs vervolgt…
U zult het waarschijnlijk met mij wel eens zijn dat wat Jezus hier opsomt helemaal niet zo’n zalig gevoel geeft. Hoe vertel je bijvoorbeeld aan mensen die financieel de eindjes niet aan elkaar weten te knopen en zelfs hun kinderen de hoogst noodzakelijke dingen niet kunt geven, dat zij zalig worden geprezen? Hoe vertel je dit verhaal aan iemand die honger lijdt? Hoe vertel je dit verhaal aan een zieke die te horen heeft gekregen dat er geen genezing meer mogelijk is? Of hoe vertel je het aan iemand die treurt omdat die pas een partner of een kind verloren heeft?
Ik kan me moeilijk voorstellen dat Jezus met deze uitspraken bedoeld dat het zalig is, in je leven miserie te hebben maar dat je later in de hemel je het wel goed zal hebben.
God heeft deze aarde en de mensen niet geschapen opdat de wereld en het leven een hel zou zijn. Nee, integendeel! De aarde zou al een voorafbeelding moeten zijn van wat de hemel is. Spijtig genoeg staan we er vaak nog zo ver van af…. Soms door de gang van de natuur, vaak ook door wat mensen elkaar kunnen aandoen.
óók Jezus wil dat wij ook hier op aarde gelukkig kunnen leven, dat we ondanks alles toch “zalige” momenten kunnen beleven.
Jezus begint met de armen, de treurenden, de lijdenden op te noemen en zalig te prijzen omdat zulk een mensen een streepje voor hebben bij God. Ik bedoel dit: Onze God is een heel mensnabije God en de menslievendheid van God is, in de persoon Jezus, op aarde verschenen zodat Gods aanwezigheid ook héél concreet en zichtbaar is geworden. En we weten ook dat God zoveel van de mens houdt dat Hij hem een vrijheid heeft gegeven. Wij mogen, in Gods naam, deze aarde bewonen, beheren en ze samen tot voltooiing te brengen zoals God die gedroomd heeft. Jezus noemt het “Het Rijk Gods”… een “zalige” wereld. Zo “zalig” dat het “hemels” kan worden. Maar we zijn er nog lang niet…
Dus als wij de zaligsprekingen van Jezus concreet willen maken dan houden ze voor ons een opdracht in. Dan zijn ze een soort geestelijk Testament van Jezus dat wij ten uitvoer moeten brengen.
Bijvoorbeeld… ik zei zonet dat God, de bedroefde, de arme, de zieke en lijdende mens nabij wil zijn dan wordt dat van ons óók gevraagd. Ook wij kunnen, net als God, het verlies van een geliefde niet wegnemen maar we kunnen wel naast de treurende mens gaan staan en troosten. Wij kunnen een zwaar zieke of iemand die door een handicap uit de maatschappelijke boot is gevallen niet genezen maar het maakt het dragelijker als men weet dat er iemand is die met hen begaan is. En op diezelfde manier kunnen we ook voor oude mensen, voor eenzame mensen,… iets betekenen door onze zorg en onze aandacht. En God zij dank zijn er zo heel vele mensen. Ze komen niet in het nieuws, ze staan niet vaak op de voorgrond maar ze zijn er! In de ziekenhuizen en de rusthuizen, op school, op het werk… en in onze parochies en bewegingen…
Zalige mensen zijn het, zegt Jezus, die barmhartig zijn; die eerlijk en oprecht het lot van anderen aantrekken; die de handen, het hoofd en het hart van God zijn en Hem zo zichtbaar en mensnabij maken in de wereld…
Ik ben er zeker van dat er onder ons veel zalige mensen zitten. En de kans is groot dat u er ook één van bent of er één kunt worden…! Amen.