4e zondag door het jaar (2005)

A-cyclus · Tijd door het jaar · 4e zondag · groen

Ze komen hard aan, die woorden van Jezus:
dat het goed en zalig is arm te zijn,
en te huilen, en honger te hebben,
en veracht te worden.
Het zijn keiharde dingen,
die ingaan tegen al onze verlangens naar een beter leven.
Wij hebben er moeite mee…

Misschien kunnen we die woorden van Jezus
beter begrijpen als we met het laatste beginnen:
“Wee de rijken!”
Waarom: “Wee de rijken”?

Niet omdat zij gewerkt hebben,
en ervoor gezorgd hebben dat het hen goed gaat…
Niet omdat ze kunnen rusten, lachen en feesten.
Neen…
Wee de rijken, omdat ze geneigd zijn
om alléén maar te steunen op uiterlijke dingen:
op hun prestige, op hun bankrekening en hun bezit.

Wee de rijken, omdat zij het moeilijker hebben
om aan an­deren te denken en met anderen te delen.
Bezit en rijkdom kan mensen afsluiten…
Kan mensen hooghartig en ongenaakbaar maken.
Zowel voor de mensen, als voor God.

Zalig de armen, niet omdat ze arm zijn,
maar omdat ze alléén maar mens zijn…
Zij kennen die illusie niet van méér te zijn
omdat ze méér bezitten.
Arme mensen stellen zich vragen.
Verschrikkelijk véél vragen…

Zij begrijpen niet waarom zij arm zijn…
Zij zoeken naar de zin van recht en onrecht…
Zij zoeken naar de zin van hun leven…
Naar de zin van zichzelf…
Arme mensen zijn zich bewust van hun kleinheid
en van hun vergankelijkheid.
Zij be­seffen hun armoede
en verwachten zovéél van God.

Zij verlangen eigenlijk álles van God.
In álle nederigheid zoeken zij hun heil
bij Jahwe, hun Schepper.

Zalig de armen, niet omdat ze arm zijn,
maar omdat ze door weinig te bezitten
aan minder gehecht zijn
en vlug­ger openstaan voor de toekomst.
Zalig zijn de armen, niet omdat ze arm zijn,
maar omdat ze meer tijd geven aan de anderen.
Zij hebben hun handen vrij
zowel voor hun medemensen als voor God.
Daarom, zalig de armen…
Hun kansen voor het Rijk Gods staan hoger
dan die van de rijken.

Goede mensen,
alles wat wij mensen te bieden hebben,
hebben wij van God gekregen.
Alles wat wij mensen opbouwen,
bouwen wij op met Gods genade.

God beheerst ons leven.
Hij is begin en einde, oor­sprong en einddoel.
Alles gaat voorbij en niets blijft.
Rijkdom, roem, gezondheid:
het is er allemaal voor een korte tijd.

Alléén de liefde van God kan ons houvast bieden.
Maar dan moet de mens zichzelf zien zoals hij is:
afhankelijk en voorbijgaand, vergankelijk en beperkt.
Maar ook en voorál:
in staat om lief te hebben.
In staat om in vrijheid te kiezen voor het goede
en voor een leven in liefde.
In staat om het leven te delen,
om het leven te geven,
om gelukkig te zijn
en om anderen gelukkig te maken.

In staat om een verbond te sluiten
met mensen en met God.
In staat om het eeuwig leven deelachtig te zijn
door liefde te ontvangen en door liefde te geven.

Om tot deze houding te komen
is er voortdurend beke­ring nodig.
Zij die alle heil slechts van God verwachten,
zij zullen veilig uitrusten…
Niets of niemand zal hen opschrikken…
Want zij leven onder het waakzame oog van hun Herder.
Dat is hun beloofd door de Herder van Godswege:
Jezus Christus…

De zaligsprekingen kondigen iets radicaal nieuws aan:
het komende Rijk van Gods liefde.
De komst van dat Rijk vraagt van ons
een andere mentaliteit,
een andere manier van denken en van doen.
Het vraagt een verandering die doorwerkt
tot in alle facetten van ons samenleven.

En de eerste uitgenodigden in dat Rijk,
zijn de armen en de armen van geest.
En zij die de nederigheid hebben om God te erkennen.

Zoeken in Preken Online