Er was eens een pastoor, die een geweldig goede naam had in zijn parochie. Hij preekte heel mooi en niet te lang. Hij ging veel op ziekenbezoek en had een hartelijk woord voor iedereen. Hij schreef mooie gedichten en liedjes in het parochieblad, deed veel voor de armen van zijn parochie en had veel troost te bieden aan mensen die verdriet hadden. Het kon eigenlijk niet beter. Toch was er een maar. En het kerkbestuur zat er maar mee. Hij dronk graag een glaasje wijn en ook van porto was hij een enorme liefhebber. Terwijl niemand van zijn parochianen er ooit echt last van had gehad, hadden ze ‘m s avonds toch wel eens een beetje wiebelend naar huis zien lopen na een bezoekje hier of daar. Na lang wikken en wegen besloot de voorzitter van het kerkbestuur hem namens alle leden hem daar eens op aan te spreken. Hij zei: Meneer pastoor, we vinden U allemaal een geweldige herder, maar U drinkt zoveel en dat geeft toch geen pas voor iemand die ons allemaal de weg moet wijzen. U bent toch onze richtingaanwijzer naar de hemel toe. De oude pastoor dacht even na en zei toen. Je hebt helemaal gelijk, maar heb jij wel eens een richtingaanwijzer gezien bv. Naar Den Bosch, die zelf ook in Den Bosch aankwam?
Daar had de geestelijke natuurlijk een punt. Vandaag lezen we in het evangelie ook een aantal wegwijzers. Ze staan bekend als de zaligsprekingen. Je bent zalig als, je wordt gelukkig als, Je bent op de goede weg als. In die zaligsprekingen draait Jezus de zaken om. Alles wat normaal als succesvol wordt beschouwd, wordt niet genoemd. Rijkdom, Macht, Aanzien, Trots, Grootsheid, Sterkte……Het wordt niet genoemd, maar wel de verdrietige…die zullen getroost worden in het rijk der hemelen en de zachtmoedige, de barmhartige en de mensen die vervolgd worden. De weg die Jezus wijst is een weg die in eerste instantie niet zo succesvol lijkt, want hoe moet je nu met kleine kwetsbare , verdrietige arme mensen iets veranderen in onze maatschappij. In elk geval is duidelijk dat Jezus niet wacht met geluk en zaligheid voor kleine mensen tot in de hemel ergens als ze dood zijn. Dat zou ook maar een zoethoudertje zijn en de machtigen zouden daarmee veel te gemakkelijk wegkomen. Zij kunnen hun gang gaan en Jezus geeft de kleine verdrietige mens wat troost in een mooie belofte na dit leven. Nee ..de weg die Jezus wijst begint vandaag en hier en nu en steeds opnieuw. Steeds moeten we erop bedacht zijn op elk moment in ons leven, dat de boodschap van Jezus een weg is van gerechtigheid en vrede en ommekeer en dat die geen uitstel duldt. Geen jaar, geen maand geen week geen dag geen uur. Ook de profeet Sefanja die al ver voor Jezus leefde wijst de mensen diezelfde weg: Zoek de gerechtigheid, zoek de bescheidenheid. Doe geen onrecht en doe geen onwaarheid. Het is de weg van de Heer.
Het is de weg naar het rijk van God, die zo anders is dan de weg die wij mensen dikwijls gaan. Het is belangrijk om de wegwijzers te bekijken en te volgen en natuurlijk is het belangrijk dat wegwijzers ook zichzelf heel kritisch blijven bekijken. Dat geldt voor die pastoor aan het begin, maar het geldt voor ons allemaal voor de hele kerk, voor iedereen met idealen. Kijken of je eigen leven in overeenstemming is met de weg die je anderen wijst. Daarvoor zijn momenten van inkeer en stilte nodig.