inleiding op het vergevingsmoment
God is heel naïef:
Hij strooit zijn liefde onvoorwaardelijk en zonder maat over ons heen
zonder te weten wat wij ermee gaan doen.
Natuurlijk ziet Hij ons af en toe goed bezig zijn
want wij doen wel ons best,
maar voor de keren dat we nalatig waren,
vragen we Hem om vergeving.
bezinning na de communie
“Mag het een tikkeltje meer zijn?”
Ik kan me voorstellen dat God ons af en toe die vraag zou willen stellen.
In vieringen waarin de schuldbelijdenis voluit wordt gebeden,
zit die idee verborgen wanneer we schuld belijden
voor waar we faalden ‘in doen en laten’.
We laten ons niet altijd aansturen
door de kracht van Gods liefde.
We worden opgeroepen tot ‘meer’ en ‘beter’.
Of we daarop ingaan, bepalen we zelf, in alle vrijheid.
Wat een risico neemt God met ons!
We moeten Hem dankbaar zijn en Hem ons vertrouwen schenken.
Bang zijn dat we te klein zijn voor wat Hij ons als opdracht geeft,
helpt ons niet vooruit.
Wie niets doet, kan niet falen?!?!
Fout: wie niets onderneemt, faalt over de hele lijn.
Herlees nog maar eens het evangelie van daarnet…