Het evangelie van Matteüs brengt ons vandaag de parabel van de wijze en de dwaze maagden. Een parabel brengt heel direct onze persoonlijke verantwoordelijkheid tegenover God ter sprake. Er gaat een oproep van uit.
De oproep vandaag luidt: Wees wijs voor het te laat is!
Matteüs vertelt geen gewoon verhaal.
Jezus spreekt met de zijnen over de laatste dingen, over de avond van het leven, over het einde der tijden.
Het verhaal speelt zich af om middernacht. Dit was ook het uur waarop God zijn volk verloste uit Egypte. Het uur van de bevrijding.
De Heer komt niet als een boeman. Hij is geen straffende God.
Hij komt als een bruidegom. Hij nodigt ons aan een feestmaal.
Maar dat hangt af van onze bereidheid, onze goede wil, ons klaar staan voor Hem om nu al met Hem een levende relatie te hebben.
De eerste christenen verwachtten een spoedige wederkomst van Christus.
Zij waren voorbereid.
Toen die spoedige terugkomst op zich liet wachten ontstond er lusteloosheid.
Zij werden minder attent, minder alert en wakker.
Hun broederlijke liefde koelde af en hun inzet voor gerechtigheid verflauwde. Vandaag leven wij helemaal niet meer in gespannen verwachting voor Christus’ wederkomst. We leven in het heden, het hier en nu.
Het Rijk Gods is midden onder ons.
Ons doen en laten is wel degelijk van belang!
God neemt onze vrije verantwoordelijkheid zo ernstig dat onze
ultieme bestemming ervan afhangt.
Wie in het licht van het evangelie gaat leven ontkomt niet aan de ernst van zijn eigen verantwoordelijkheid en ook niet aan Gods oordeel daarover.
De wijze maagden deelden hun olie niet met de onverstandige. Misschien vinden wij dat egoïstisch, zeker niet naar wat Jezus voorleefde.
Maar de olie vormt eigenlijk het beeld van een goede innerlijke gesteldheid.
De olie staat voor wat de mens zich in de loop van zijn leven eigen heeft gemaakt, de verworvenheden van zijn ziel, de goede daden die hij deed.
Die olie is alleen van hem zelf.
Onze eigen verantwoordelijkheid kunnen we aan geen ander overdragen.
De olie uit het verhaal kan niet gedeeld worden, zij is niet overdraagbaar.
" De onverstandige namen geen kruiken olie mee.
Verstandig en onverstandig verwijzen hier niet naar intellectuele begaafdheid.
De onverstandige sluiten zich af voor de woorden van Jezus.
De verstandige openen zich voor Jezus die naar hen toekomt en leven in
zijn geest. Zij staan open voor wat God ter harte gaat,
welzijn en levensvervulling voor alle mensen.
Er zijn in onze kerk nog veel gelovigen die weinig verstandig zijn, die weinig vooruitzien. Hun materiële testament is goed geregeld.
Wij denken niet teveel aan de dood. Wat ons geestelijk testament betreft gelijken we goed op de oliedomme bruidsmeisjes.
Misschien rekenen wij dan te veel op Gods barmhartigheid.
Wij denken soms wel dat het genoeg is om op het laatste moment
“ja” te zeggen tegen God.
Maar wellicht komen wij dan te laat en staan we voor een gesloten deur!
Zijn wij niet allen ingedommeld, in slaap gesust door het oppervlakkige in
onze samenleving, door de schijn van mooie woorden, door beloftes in de reclame?
Onze samenleving ligt niet wakker van het vele onrecht in de wereld en nog minder van de komst van het Rijk Gods.
Als christenen hebben wij de roeping om wakker te blijven. Wij moeten onze lampen brandend houden zodat Christus die in ons werkzaam is zichtbaar wordt. Het Rijk Gods valt zomaar niet uit de lucht en wordt ons niet opgedrongen.
Het vraagt van ons openheid, ontvankelijkheid, zodat het aan het licht kan komen Het vraagt actie, dynamiek om het efficiënt werkzaam te maken.
In een wakkere gemeenschap kan het Rijk Gods zich openbaren.
In vele tekenen onder ons worden wij aangestoken om er op onze manier gestalte aan te geven.
Zo’n tekenen zijn: de niet aflatende inzet van mensen tegen armoede en onrecht, mensen die opnieuw mogen leven, vreemden die voor elkaar vrienden worden. Wat doen wij voor dat Rijk Gods?
Onze verantwoordelijkheidszin mag niet verslappen. Wij kunnen elkaar daarbij helpen zodat we niet zonder olie vallen. Wij kunnen licht blijven voor onze medemensen, de weg gaan die Gods Geest ons aangeeft, de weg die Jezus ons voorging. Vandaag moet het gebeuren! Laten we niet op de lange baan schuiven wat van levensbelang is. Wees wijs voor het te laat is _
Houden wij onze ogen en ons hart open voor mensen in nood.
Ontdekken wij Jezus gelaat in : de roep van de eenzame om troost en steun,
de wanhoop van een kind of jongere, de arme, de zieke.
Als onze voorraad hoop en liefde groot genoeg is,
zal de vlam van onze lamp niet uitdoven.
*Horen wij bij de verstandige bruidsmeisjes?*