" VISSERS VAN MENSEN…"
Net voor zijn optreden hoort Jezus dat Johannes de Doper is
overgeleverd. Zijn wegbereider betaalt een hoge prijs voor
zijn rechtlijnigheid! Staat Jezus hetzelfde lot te wachten?
Wat moet Hij doen? Hij wijkt uit naar Galilea. Hij zal het lijden
niet uit de weg gaan, maar Hij zoekt het ook niet op. Het
Koninkrijk botst op onwilligheid.
De wijzen moesten al uitwijken, en ook Jozef en Maria en het
Kind naar Egypte…
Maar Jezus begint eraan. Hij roept zijn leerlingen. Hij roept ze
in hun dagdagelijkse bezigheden, het zijn vissers. Hij krijgt
zowaar een heel team rond zich. Ik bewonder zijn wervingskracht…
" Volg mij, zegt Hij, ik zal van u vissers van mensen maken!"
Jezus legt een link tussen “hem volgen” en de eigen levens-
ervaringen en vaardigheden. Gods koninkrijk helpen opbouwen
gebeurt niet los van je verworvenheden en de kunde die je
in vele jaren hebt opgebouwd…
Mensenvissers heeft Jezus van hen gemaakt. Niet door hen
de knepen van de welsprekendheid bij te brengen of de
techniek van de overredingskunst. Mensenvissers werden ze,
door al doende te leren hoe ze mensen nieuwe toekomst
konden geven, hoe ze mensen konden verzamelen in een
broederlijke gemeenschap.
Mensen verzamelen: in deze " Week van de eenheid"
krijgt deze opdracht een bijzondere klank. Van harte bidden
om eenheid onder katholieken, anglicanen, protestanten,
orthodoxen, christenen van verschillende geaardheid, maar
verenigd in eenzelfde verlangen naar authentiek beleefd geloof.
Ja, we zijn geroepen om mensenvissers te worden, mensen-
opvangers, mensen-aantrekkers. Door een authentiek beleefd
geloof. dat mensen die ons bezig zien, geraakt worden door
wat we als gelovigen zeggen en doen, dat onze liefde aan-
stekelijk mag zijn, dat we veel mensen mogen opvangen en
helpen.
- door Paul Coucke * federatie St.-Andries-St.-Michiels-Brugge * bij de 3e zondag door het jaar – A - * bij Matteüs 4,12-23 * in de Oecumenische Bidweek voor de eenheid der christelijke kerken.