Tijdens de zomermaanden hebben in buurten, wijken, dorpen en steden veel evenementen plaats waar mensen samen komen en genieten bij rave-parties, festivals en op feestweiden.
Feesten
Eten, maaltijden, feestmaaltijden, ze hebben een belangrijke rol in het leven. Het verwondert niet dat de profeet Jesaja dit beeld gebruikt om over Gods droom te spreken en over zijn aanbod aan de mensen (Jes. 25,6-10). De hoofdstukken 24 tot 27 komen uit de zogenaamde Apocalyps van Jesaja. Zij bevat zowel beelden van redding als van gerechtigheid en vernietiging. De tekst van Jesaja houdt ook verband met het verhaal uit het boek Exodus, waar Mozes en de zeventig oudsten op de berg God zagen en met hem aten en dronken bij het sluiten van het verbond (Ex. 24,9-11). De berg is in enkele religies de woonst van God. We zijn allen uitgenodigd op zijn berg. Het zal er goed zijn, een festijn met belegen kazen en wijnen. Een hoop vanuit een wereld waar wij nu zoveel onenigheid en zorgen ervaren. Een einde aan alle droefheid en verdeeldheid.
“Alle Menschen werden Brüder”, zingen we in het Europese volkslied. We willen het wel geloven, maar wij zien zoveel verdeeldheid. De oorlog tussen Rusland en Oekraïne blijft duren, meer en meer staatsgrepen in Afrikaanse landen (Niger, Burkina Faso, Mali, Soedan). Sinds Afrikaanse staten onafhankelijk werden, zijn er al 250 staatsgrepen of pogingen daartoe geweest. En hoe zit het in landen waar partijen recht tegenover elkaar staan?
Zo vaak gaan mensen aan elkaar voorbij, zijn ze nijdig en wrokkig en zien zij neer op een broer en zus.
De blik van Jezus is anders. Hij deelt de messiaanse droom en hij vertelt over een koning die voor zijn zoon een bruiloftsfeest inricht. Het is een van de beelden die Jezus gebruikt om over het rijk Gods te spreken. Jezus, hij is de bruidegom van zijn volk. De koning wenst dat er velen op af komen en mee aan tafel zullen zitten. Hij is gul en heeft velen uitgenodigd. De genodigden komen niet. Ze hebben andere interessepunten en hebben wat anders te doen dan te tafelen in het paleis. Enkelen zijn hem zelfs vijandig gezind en doden zijn gezanten.
Het wordt een moeilijke situatie, zeker voor de mensen van de catering. De spijzen zijn klaar, maar de genodigden komen niet en er verloopt heel veel tijd eer de geslachte en gebraden ossen kunnen opgegeten worden.
Een tweede en ruimere uitnodiging
Maar de koning komt de ontgoocheling te boven. In de plaats van de eerste genodigden komen andere aan de beurt. Het wordt een brede uitnodiging. Ze mogen komen van ver, vanuit de periferie. Goeden en slechten mogen erbij zijn. Zijn uitnodiging is ruim en gaat naar allen. Er lijkt zelfs enige druk te liggen opdat ze allemaal zouden komen om een gevulde zaal te krijgen. Echt tevreden is de koning niet, want onder de aanwezigen merkt hij een man op zonder bruiloftskleed en deze wordt buitengeworpen.
Deze ietwat moeilijke parabel benadrukt dat God mensen roept en blijft roepen en dat de mens zich wel moet openstellen voor het feest. De parabel van het bruiloftsfeest gelijkt op deze van de pachters van de wijngaard. Ook hier verdwijnen de eerst geroepenen en komen andere aan bod. Maar deze moeten wel het bruiloftskleed dragen.
Missiemaand
Oktober is in de katholieke kerk de maand, waarin wij nadenken over en werken aan haar missionaire roeping. Ze moet blijven verkondigen dat God houdt van de mensen en dat Jezus ons vreugde schenkt.
Wij geloven dat God blijft roepen, dat zijn genade duurt tot in eeuwigheid. Maar wij hebben de indruk dat velen zich daarover weinig bekommeren. Zij en wij hebben zoveel te doen. Wij hebben een drukke agenda, wij zijn met zoveel bezig.
Wij voelen tegenwind, wanneer we meevaren met het schip van de kerk. Als we de weg van de aantallen opgaan en gaan tellen, dan zien we de verminderde kerkpraktijk, kerken en kloosters die sluiten.
Er is de pijn door het misbruik. Godvergeten. Een negentigjarige dame zei blij te zijn dat haar ouders de zorgwekkende toestand van de kerk niet meer moeten meemaken.
Heeft God nog wel mensen die anderen roepen? -
Vinden mensen een gebrek en een gemis wanneer ze de geloofsgemeenschap verlaten en leven alsof God er niet is?
Maar er is ook de vreugde wanneer een woord van God ons raakt. De paus verwijst in zijn brief over de missiemaand 2023 naar de leerlingen van Emmaüs, twee ontgoochelde mensen. Maar door aandacht te geven aan een vreemdeling die met hen meegaat en die hen wijst naar krachtige woorden uit de Schrift vatten ze opnieuw moed. Het is ons niet verboden te herbeginnen in het goede en vreugde te vinden wanneer we anderen kunnen dienen en blij maken.
“Ik vind mijn grootste geluk door den Heer te dienen in de zieke en arme kinderen die van de andere mensen verstoten worden.” (Pater Damiaan De Veuster)
Zr. Rosa schreef in een recente brief: “We doen gelovig verder op het ritme van de Voorzienigheid door de edelmoedigheid van al onze weldoeners. Op 4 augustus zijn tien postulanten aan het noviciaat begonnen. Zeven novicen legden hun eerste professie af op 5 augustus en op 12 augustus deden twee medezusters hun eeuwige geloften. Goddank zijn er bij ons in R. D. Congo nog roepingen. Zo groeit ook Gods Kerk en onze Congregatie, als Zusters van Don Bosco verder in de wereld.”
Begin september was paus Franciscus ver weg van Rome. Hij was in Mongolië naar het bisdom met een klein aantal katholieken. Als minderheid kunnen ze en ook wij een zinvolle boodschap uitdragen en beleven en ons tooien met het bruiloftskleed, dat geweven wordt met draden van geloof, hoop en liefde.