De wijngaard en de wijnbouwers (2005)

A-cyclus · Tijd door het jaar · 27e zondag · groen

Het is u wellicht ook opgevallen dat er in de lezingen sprake was van de wijngaard. De wijnstok was in het oosten een sprekend beeld van welvaart en rijkdom. Het wingergblad gold als een symbool van leven. En wanneer de spionnen terugkwamen van hun verkenningstocht in het beloofde land brachten ze als bewijs hoe goed en vruchtbaar het daar was een wijnrank mee waaraan één druiventros hing: zo groot en zwaar dat ze hem met twee man aan een stok moesten dragen. We vinden dit beeld terug in de H.Bloedprocessie.

De wijngaard staat dus eigenlijk voor datgene wat het kostbaarste is in het leven; datgene waarvoor een mens alles over heeft, waaraan hij dan ook zijn eigen levensgeluk meet. Getroffen worden in zijn wijngaard is getroffen worden in het duurbaarste van het leven.

1.Ieder mens heeft zo zijn wijngaard.

Ieder mens heeft in zijn leven iets waarvoor hij heel veel over heeft en waarvoor hij het beste van zichzelf overheeft.

Mensen hebben hun wijngaard: maar mensen kunnen soms ook zwaar getroffen worden in hun wijngaard: in het kostbaarste van hun bezit.

“Als ik zie wat we allemaal meemaken met onze grotere kinderen dan denk je soms: Was het niet beter dat je geen kinderen had. Wat blijft er over van alles wat je ervoor gedaan hebt”.

“Alles ging hier goed. We bouwden op enkele jaren een bloeiende zaak op. We hebben gezonde kinderen….. en nu: mijn vrouw heeft me verlaten. Waarom nog werken?”

“En een priester zegt: Ik voel me vaak het verzamelpunt van al wat niet goed gaat in de parochie. Wat doe ik hier eigenlijk”?

Mensen worden getroffen in hun wijngaard. Eigenlijk horen we in hun woorden de weerklank uit het lied over de wijngaard

" Wat had ik nog meer kunnen doen voor mijn wijngaard en heb ik voor hen niet gedaan? Ik had op druiven gehoopt. Waarom geeft hij mij dan wilde vruchten

2- Wij zijn de wijngaard van de Heer

Ook God heeft een wijngaard aangelegd en die wijngaard dat zijn wij. Zoals eens het Joodse volk uitgekozen werd, temidden van de ander volkeren zo zijn wij christenen in deze wereld de “wijngaard”, de uitverkoren plaats waarlangs God zijn heil wil schenken aan de hele wereld. Zo eindigde het lied van de wijngaard: De wijngaard van de Heer der hemelse machten is het huis van Israël.

Wij zijn de wijnbouwers uit het evangelie: degenen die moeten zorgen dat wat God ons toevertrouwt, vruchten draagt voor de hele wereld.

Hier kunnen wij ons twee vragen stellen.

Voelen wij ons christen-zijn nog aan als een uitverkiezing. Zijn we nog blij om ons christen zijn. In India zeggen christenen bij een kennismaking met een vreemdeling uit Europa niet enkel hun naam, ze voegen erbij: Ik ben christen. Zien we ons christen zijn nog als een roeping die ons is toevertrouwd of hebben wij er een soort bezit van gemaakt voor eigen belang.

De tweede vraag is: Wij zijn Gods wijngaard. Hoe staat het met de vruchten die God wil vinden.?. Wij zijn van kleinsaf groot geworden in een christelijke omgeving. We hebben gestudeerd en geleefd in een christelijk sfeer. Wij zijn die wijngaard waarvoor God zoveel aandacht heeft.

Mgr. Desmedt noemt Europa de bakermat van het christendom. Niemand kan de geschiedenis van Europa schrijven zonder rekening te houden met het christendom. En waar zijn de vruchten?

Dit christelijk Europa lijkt het geloof in zichzelf en zijn traditie verloren te hebben. Het dreigt te vervallen in materialisme en individualisme en vlucht voor zijn verantwoordelijkheid.

  1. God blijft trouw aan zijn wijngaard.

Wat doen mensen als ze getroffen worden in hun wijngaard: ontmoediging, bitter worden, breken met mensen en God.

Als God getroffen wordt in zijn wijngaard, als God stoot op de onwil van zijn volk dan geeft Hij de droom van zijn liefde niet op. Hij zal zijn volk straffen, maar niet verloochenen.

De ontrouw van de mensen kan Gods trouw niet breken.

Waar mensen Gods plannen dwarsbomen, wordt Gods plan op een onverwachte wijze gerealiseerd. De steen die de bouwlieden hebben verworpen, is juist hoeksteen geworden. Op last van de Heer is dit gebeurd. Het is wonderbaar in onze ogen.

Jezus zal zichzelf de wijnstok noemen- de mensen de ranken. In hem komt Gods liefde oog in oog te staan met de mens. In hem worden wij dan ook heel persoonlijk toegesproken en tot verantwoordelijkheid geroepen.

In deze eucharistieviering worden wij nog dieper geënt op de wijnstok opdat wij nog meer vrucht zouden dragen en zo de wijngaard van de Heer zijn.

Zoeken in Preken Online