PREEK BIJ DE 26 STE ZONDAG DOOR HET JAAR - A
27-28 september 2014
Op spannende momenten durft Jezus wel eens een parabel vertellen, zo’n DWARS verhaaltje dat mensen aan het denken zet en hen uitdaagt om te kiezen. Net vóór deze passage beschrijft Mattëus hoe Jezus in de tempel te keer is gegaan tegen de geldwisselaars. De schriftgeleerden zijn daar niet content mee en beginnen tegen Hem samen te spannen. En dàn vertelt Jezus dus over die vader die een vraag stelt aan zijn twee zonen ‘Jongen, ga vandaag in de wijngaard werken, wil je?’
Ik nodig jullie uit om even in de schoenen van de zonen te gaan staan en te voelen wat er in hen omgaat…
Je bent de eerste zoon. Je vader vraagt je iets te doen en jij zegt: ‘Nee, ik wil niet!’
Waarom precies zeg je NEE? Misschien omdat je vindt dat je al genoeg gedaan hebt? Dat jij ALTIJD de klusjes moet opknappen, en dat het nu maar eens je broer moet zijn? Misschien omdat je wel WIL, maar denkt dat je het niet KUNT, dat wat je gevraagd wordt? Of ben je gewoon zo’n tegendraadse onvolwassen tienerzoon die efkes dwars wil liggen? Of je zegt duidelijk NEE omdat je er echt geen zin of tijd voor hebt en eerlijk je gedacht wil zeggen!!!
Je ZEGT wel NEE maar bedenkt je en doet dan TOCH wat je vader vraagt…
Wat is het dat je doet veranderen? Hoezo die ommekeer? Hoe voelt dat?
(uitnodigen: schoenen van zoon één UIT, jas van zoon twee AANtrekken…)
Je bent de tweede zoon. Heel beleefd zeg je: ‘JA HEER!’ als je vader je wat vraagt.
Puur gewoonte misschien van jou: altijd JA knikken? Lekker makkelijk want dan schop je tegen niemands schenen? Misschien DURF je niets anders dan JA zeggen tegen je vader want anders zwaait er wat? Of niets van dit alles: je WIL écht wel doen wat hij jou vraagt!
En TOCH komt het er niet van: ja GEZEGD maar niet GEDAAN!
Wel willen, maar niet kunnen? Zelfzeker, overmoedig JA gezegd, of misschien juist aarzelend en ‘ik hoop het’ erbij gedacht? Maar wat als het dan niet lukt? JA gezegd en ‘STRAKS’, ‘MISSCHIEN’…er achteraan gezet! En toen kwam er zoveel ànders – beters – mooiers - …op je pad, en dus ben je ‘t hélemaal vergeten? Beloofd en toch niét waargemaakt: hoe voelt dat?
Die twee zonen: wij zijn ze allebei, heen en weer tussen JA en NEE!
Soms zeggen wij met volle goesting JA: JA, op mij mag je rekenen! Ja, ik wil je vrouw zijn, en een goeie moeder voor mijn kinderen. Ja, ik wil naar je verhaal luisteren, en ja, ik wil moedig dromen waarmaken…
En soms moeten we vaststellen dat het dan TOCH niet lukt ondanks goeie wil en veel inzet, of dat we de drive verliezen en er niets van terecht komt. Wat een moedeloosheid, schaamte, wanhoop, frustratie is er dan…
Soms zeggen we al op voorhand NEE, mij niet gezien, niet wéér, niet ik… Ik wil niet! Begrijpelijk, en GOED ook vaak want wie te snel JA roept heeft misschien de vraag niet goed begrepen, en rijdt zich vast in onhoudbare beloftes. Het JA van een mens is ANDERS wanneer het dwars doorheen een NEE is gegaan!
Als je maar je JA of NEE niet laat afhangen van de wind, lijkt Jezus vandaag te zeggen… Als je maar niet altijd kiest voor de weg van de minste weerstand, of die van het grootste voordeel want ECHT moedig kiezen is dat niet!
Beloftes nakomen is niet altijd simpel, dat weet Hij even goed als wij. Maar terugkomen op een beslissing is dat evenmin: durven zeggen “ik heb me vergist” of “dit had ik ànders moeten doen”, daar is moed voor nodig. Proficiat, zegt Jezus, als je op je NEE
- op je stappen - kunt terugkeren om JA te zeggen, en als het geen VLUCHTIG ja is dan dat je meteen daarna weer inslikt!
Ik denk, lieve mensen, dat Jezus dat van zijn Vader en Moeder geleerd heeft, en van de Liefde: Maria zegt JA, God zegt JA: onvoorwaardelijk, zeggen zij, er moet ruimte zijn voor het Leven. En dat zegt ook de Liefde!
Anne Coussement Pastor Ziekenhuis AZDelta Roeselare