Dag iedereen,
in bijlage een aantal gedachten en teksten voor een homilie bij de evangelielezing van komend weekend over ‘de werkers van het elfde uur’. Een parabel die me vanuit het bezig zijn in de diaconie en in ORBIT heel erg nauw aan het hart ligt…
Deze profetische en uitdagende parabel stelt mij/ons namelijk voor de dwingende vraag: die asielzoekers, die al of niet erkende vluchtelingen, die mensen in gesloten instellingen of in ‘Turtelhuisjes’, die mensen in armoede, die ex-gedetineerden, die psychiatrische patiënten, die mensen uit het Maximiliaanpark in Brussel die sommigen zo graag willen ‘opkuisen’…zouden zij in Gods ogen òòk recht hebben op een gelijk aandeel in de ‘bonussen’ van onze westerse maatschappij? Die mensen, niet van het elfde uur, maar van nog veel later op de dag, die ‘mensen-van-vijf-voor-twaalf’ zoals Marcel De Meyer ze zo klaar en duidelijk benoemt in zijn uitnodiging voor de multiculturele eucharistieviering in de Regenboogkerk- Gent van dit weekend, mogen zij ook mee schuiven aan onze tafels van overvloed..?
Zoals Paul Coucke zo kernachtig zegt in de tekst die u vandaag misschien reeds eerder doorgestuurd kreeg: ‘Bij mensen die niemand kan gebruiken, die zijn blijven steken, die zich op de een of andere manier overbodig voelen, is in dit evangelie barmhartigheid belangrijker dan gerechtigheid. Het gaat niet om verdienen, om gelijk loon voor gelijk werk. Het gaat er om een menselijk leven te mogen leiden.’ Anders gezegd: het gaat er hier vooral om dat wij ons leren ‘ont-ferm-en’ – dat wil zeggen: ‘niet ferm zijn’, niet economisch zakelijk, cool en nuchter en clean, maar ménselijk proberen te zijn, zoveel als mogelijk… Achter elk dossier, achter elk nummer en elk ‘geval’ altijd toch nog de méns proberen te zien…
Misschien kan hier of daar iemand nog iets doen met één van deze gedachten of teksten.
Met hartelijke groet – ‘We blijven investeren in verbondenheid!’
geert dedecker
Dienst Diaconie bisdom Brugge
en ORBIT West-Vlaanderen
UITNODIGING MULTICULTURELE EUCHARISTIEVIERING
Zondag 24 september 2017 om 11 u.
Regenboogkerk Sint-Antonius, Forelstraat te Gent
Geachte, Beste,
De christelijke leer zit verborgen in zeer uiteenlopende verhalen.
Sommige lezen vlot en zijn licht te verteren. Andere liggen zwaar op de maag,
zoals die vandaag: ‘de werkers van het elfde uur’…
De werkers van het elfde uur…
Ze stonden reeds van ’s morgens onder een loodzware zon
met veel anderen op de markt.
Herinner jij je nog dat ze zeiden: “Niemand heeft ons aangeworven…”
Achter die woorden kan veel leed schuil gaan,
leed van mensen die altijd onderaan de ladder staan.
Ze zijn klein en tenger en hebben slecht alaam…
“Ik val weer eens buiten de prijzen, tussen wal en schip.
Ik dreig te zinken. Niemand ziet me staan, niemand werft me aan…”
De werkers van het elfde uur…
“Je bent te klein, te groot, te oud of te jong,
onhandig of onkundig, of je spreekt niet onze taal?…”
Alhoewel: tientallen meters boven of onder de grond
ben je toch niet te verstaan.
Altijd weer hetzelfde te horen krijgen:
ongeschikt, je komt niet in aanmerking want…
En daarom heeft niemand mij aangeworven.
Of toch nog…
- ter elfder ure,
of was het ‘vijf voor twaalf’ - toen kwam er Iemand langs die zei: “Kom, kom mee,
voor Mij ben je wel de moeite waard…”.
En Ik betaal elke werker zoals we overeen gekomen zijn…
Te elfder ure of zelfs ‘vijf na twaalf’ schuiven ze met ons mee aan tafel.
De meesten hebben sinds vrijdagmiddag of langer
immers niet meer warm gegeten…
Wij offreren soep met kilo’s verse groenten.
Aardappelen met prei in een heerlijk sausje en visfilet. Koffie met stuk taart of gebak.
Ook jij kan mee aan tafel, nadat je hebt aangezeten aan de tafel van de Heer…
Hartelijk welkom!
Voorgangers: priesters Marcel – Roy – Guillaume
Kerkraad, 2 Afrikaanse koren en Filippijns koor.