Preek 24e zondag A jaar 13 en 14 september 2014
Zusters en broeders,
Af en toe gebeurt het dat ik een deugddoende ervaring beleef als ik TV kijk. Het programma spreekt me dan om een of andere reden bijzonder aan en ik zou willen dat iedereen dit gezien heeft.
Het is me maandag 8 september opnieuw overkomen. Kathleen Cools ontving in het Canvas-programma ‘Reyers Laat’ de bisschop van Antwerpen, mgr Johan Bonny en de Nigeriaanse iman Asjafa. Een iman is een religieuze leider in een plaatselijke moslim gemeenschap. Ze waren samen naar aanleiding van het ‘Peace is the future’-congres dat de beweging San Egidio in Antwerpen hield.
Iman Asjafa vertelde hoe zijn land bedreigd wordt door plaatselijke fanatieke milities zoals Boko Haram. Ze misbruiken de godsdienst om hun wandaden goed te praten en ze zijn zeker geen vrome moslims die de wil van Allah proberen te doen.
En dan nam zijn verhaal plots een andere wending. Hij praatte niet langer over anderen, over derden, maar begon te vertellen over zijn eigen leven. In de jaren 1990-95 was hij zelf ook een militieleider geweest die de islam op gewelddadige manier wilde verspreiden in Nigeria, in de regio Kaduna. Hij leidde een eigen militie en zijn grootste tegenstander was de plaatselijke militie van James Wuye, een katholiek priester die het christendom manu militari verspreidde. De strijd was hevig. Iman Asjafa verloor twee familieleden in het conflict maar ook aan de zijde van de christenen van father James vielen vele slachtoffers.
Op een bepaald moment had iemand hen beide samengebracht in een regeringsgebouw. Deze derde persoon nam hen bij de hand en drukte hun handen op elkaar en zei: ’En nu, nu moeten jullie praten met elkaar’.
Iman Asjafa vertelde dat zijn eerste spontane reactie was: ‘Nu heb ik een buitenkans om father James te liquideren.’ Maar de ontmoeting gebeurde in een gebouw van de regering, een soort vrijplaats waar mensen veilig met elkaar kunnen praten.
Father James en Iman Asjafa begonnen ter plaatse een cultuur van dialoog. Ze verzoenden zich met elkaar en stichten samen het Moslim en Christelijk Bemiddelingscentrum, waar ze de slachtoffers van religieuze conflicten opvangen en nieuwe kansen geven, ongeacht of de slachtoffers Christen of Moslim zijn, ongeacht of de daders nu Christen of Moslim waren.
Iman Asjafa en father James bewezen hoe vroegere vijanden de wapens kunnen neerleggen, zich kunnen verzoenen met elkaar en samen kunnen werken om verzoening en vrede te brengen.
Iman Asjafa vertelde nog twee andere voorbeelden: hoe de hindoeleider Gandhi en de moslimleider de handen in elkaar sloegen om op een niet-gewelddadige manier samen acties te voeren. Zijn tweede voorbeeld komt uit de actuele situatie in de Centraal Afrikaanse Republiek waar imans en bisschoppen ter plaatse zich met elkaar verzoenen en concrete stappen zetten naar vrede en verzoening tussen verschillende geloofsgroepen.
En hij besloot met de woorden : Ieder individu kan initiatieven nemen in zijn of haar concrete gemeenschap om de loop van de geschiedenis te veranderen.
Broeders en zusters
In het evangelie van dit weekend vraagt Petrus aan Jezus :’Heer, als mijn broeder tegen mij misdoet, hoe dikwijls moet ik hem dan vergeven? Tot zevenmaal toe?’ En Jezus antwoordde hem: ‘Neen, zeg ik u, niet tot zevenmaal toe, maar tot zeventig zevenmaal.’
Ik weet niet of iman Asjafa en Kathleen Cools het evangelie van dit weekend kennen. Bisschop Johan en de San Egidio gemeenschap, die het congres organiseerden, zullen dit evangelieverhaal wel kennen. Maar ik ben wel blij dat zij samen een stukje evangelie – blijde boodschap – brachten in onze harde en verscheurde wereld. Ze getuigen dat verzoening en vergeving mogelijk is, ook vandaag.
Amen.
Het zij zo.