“ DE VREUGDE VAN HET WEER EENS ZIJN “
Soms zit er zo’n knoop in je maag. Je moet iemand wijzen op een misstap. Je ziet er geweldig tegenop. Het is niet gemakkelijk iemand op zijn of haar fouten te wijzen!
Maar Jezus geeft ons een leidraad: babbel eerst een keer onder vier ogen van mens tot mens en als het niet lukt om het uit te praten, geef dan niet onmiddellijk op! Probeer het een tweede keer met een tweetal mensen erbij die het even erg vinden als jij dat die misstap zoveel pijn berokkent. Als het dan nog niet lukt breng het dan in je groep of gemeenschap en praat samen met die persoon. Uitpraten, in dialoog gaan! Het is zo belangrijk iemand doen inzien dat hij of zij fout zit en het op die manier vierkant draait!
Eerlijkheid tegenover die persoon! Met hem of haar in overleg gaan! Maar dan zegt Jezus iets waarvan je kippenvel krijgt:” Als hij dan ook nog niet luistert, dan mag je hem behandelen als een heiden of een tollenaar!” Dat is toch echt niet Zijn stijl! Hij heeft toch heel zijn leven heidenen, tollenaars en zondaars geaccepteerd! Hij sloot ze toch niet uit! Daar zit het hem juist: Hij bleef ze volgen en uitnodigen!
Zou het niet dat zijn wat Jezus van ons vraagt: niet uitsluiten maar liefdevol omringen? Barmhartigheid moet in ons samenleven de leidraad zijn in het besef dat wij zelf ook fouten maken. Het weer met elkaar eens worden, brengt zoveel vrede en vreugde diep van binnen.
Spreek met elkaar en niet over elkaar! Dat wil Jezus ons meegeven!
23e zdj-A- * Mt.18,15-20 * door Christine Haghebaert * past.eenh.Emmaüs-St.-Andries-St.-Michiels-Brugge